27-02-09

En hoe zit het intussen met de eieren?

Eenentwintig waren er dus gelegd, dertien waren er bruikbaar, zeven bevrucht, vijf zitten er in de diepvriezer en twee zijn er vandaag terug in de broedmachine geschoven.

En nu maar wachten op kuikens.

17:03 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

26-02-09

De weewee omniumverzekering

Na gisteren was het vandaag een pak soberder.

ontbijt:

1kiwi, 1 sinaasappel en 1 appel. Snij op stukjes, ga er kwistig over met de pepermolen (zwarte peper!) en voeg twee koffielepeltjes honing toe (1/2 weeweepunt)

lunch:

de rest van de soep, maar vis de ballekes eruit en geef ze aan de katten. Eén sneetje brood. (1 weeweepunt)

avondmaal:

400gr. groenten naar keuze, snij op stukjes en stoof in 1kl olijfolie. Kruiden naar smaak, zélfs een bouillonblokje mag. (1 weeweepunt)

En nu mag ik nog 15 gram tsjoklat (1,5 weeweepunten) eten ook, als dat geen luxe is.

 

19:27 Gepost door Arabelle in keukengeheimen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

25-02-09

A comfort-food day

Op een dag als vandaag smaakt niks beters dan lekker makkelijk comfort-food. Geloof mij het ideale eetpatroon voor een off-day waarop ge niet misselijk zijt, maar wél zieligjes. Het spreekt dat dit weewee-gewijs niet echt in orde komt, maar daarvoor zijn er weewee omnium-verzekeringsdagen. Morgen ofzo.

Ontbijt:

neem twee sneden brood, 1 banaan en een goed handvol chocoladedruppels. Snij de banaan op plakjes en beleg er één sede brood mee, zwier de chocoladedruppels er rijkelijk overheen, leg de andere snede erop, snij de dubbele boterham nu in twee en zwier tussen een croque-monsieur masjien (of als ge u écht slecht voelt, bak in de pan, wel efkes insmeren met boter langs weerskanten voor ge't in de pan zwiert). Eet op.

Lunch:

pak ne zak versgesneden soepgroen van den delhaize, twee liter water, 150 gr. gekapt, 1 grote ajuin, gerookt ontbijtspek, 2 eieren, peper, zout, thijm, boullionblokken, een beetje melk, olijfolie  en 1 snee brood. Schil de ajuin en snij hem op stukskes, doe de olijfolie in een pot en fruit daarin de helft van de ajuin. Zwier de zak soepgroen erbij en kruid met peper, zout en thijm en laat de boel wat stoven. Draai ondertussen bollekes van uwe gekapt en kook ze in een halve liter water met één bouillonblokske. Als uw groensels gestoofd zijn, zwier er anderhalve liter water bij en een bouillonblok of drie, laat de soep doorkoken. Dan efkes blenderen, bollekes erbij en klaar. Schep u een grote kom kokendhete soep uit. Terwijl ge wacht tot ze drinkbaar is, steek de snee brood in uw toastmasjien, pakt ondertussen een pan, doe d'r olijfolie in, fruit den anderen helft van uwen ajuin, knipt uw ontbijtspek op stukskes en doet er de twee losgeklopte eieren bij, op smaak gebracht met peper, zout, thijm en met een geutje melk voor de romigheid. Roer om en als het zo nog een beetje vochtig is schep op de helft van uw getoaste boterham. Den anderen helft sopt ge in uw soep met ballekens.

Avondmaal:

pak ne zak voorgekookte krielaardappeltjes van den delhaize, een potteke (light)room, kippenfilets, kippenkruiden, peper, curry, honing, paprikapoeder, bakboter, provencaalse kruiden en ne pot appeltrut. Zwier een ruime hoeveelheid boter in een pan en zwier er uw krielaardappeltjes bij, kruiden met peper en serieus wat provencaalse kruiden. Laat bakken, eerst met deksel, dan zonder. Pakt een andere pan en zwiert daar ook weer boter in, kruidt uw kippenfilets overvloedig met kippenkruiden en zwiert ze in de pan. Als ze bijna gaar zijn, haalt ze er dan uit en giet de room in het braadvocht van de kippenfilets, kruiden met peper, paprikapoeder, curry en een goeie klad honing. Als de roomsaus aan het inkoken is, tsjakt de kippenfilets er dan weer bij en laat nog wat sudderen, met deksel. Zet de pot appeltrut in de microgolf en warm op. Zwier de gebakken krielaardappeltjes, de kippenfilet en den appeltrut op een bord en overgiet met de roomsaus. Eet op.

Ik kan u proefondervindelijk, op mijn plechtig communiezielke, zweren dat het helpt. Smakelijk.

21:07 Gepost door Arabelle in keukengeheimen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Legkip

Eenentwintig eieren legde uw madam gisteren en ze voelde op slag een grote verbondenheid met de soort kip.

Het moet als kip geen pretje zijn. Elke dag de druk van het leggen van 2 of 3 eieren (of meer, geen idee hoeveel een kip er legt per dag, al lijkt eenentwintig, zélfs voor een kip, mij redelijk veel op één dag) want anders beland je in de soeppot. Die soeppot ligt voor uw madam voorlopig niet in het verschiet, zij presteerde volgens dokter D. "uitzonderlijk goed". Als het met dat management niks wordt, kan ze dus altijd nog als legkip aan de slag. Goed om weten.

Pijnlijk moet het ook zijn, dat eiergeleg. Niet voor uw madam, die sliep, maar een kip doet dit in wakkere toestand en ook nog zittend op een stok ofzo. Comfortabel is anders, lijkt me. Alhoewel qua comfort valt er natuurlijk aan een gyneacologenstoel ook heel wat te verbeteren. Om maar te zwijgen van geprik met naalden met het oog op het inbrengen van een infuus. Vijf keer. Ik schijn 'springers' te hebben. Ge zoudt, als ragfijn adertje, voor minder beginnen wegspringen natuurlijk.

Wat uw madam zich nog afvraagt, zou die kip  the day after ook kermend voorovergebogen lopen van de pijn in de twee buiken dikke buik? Moet zij ook (ja ja, weerom, de maffia) "zéker heel veel water drinken" om haar eierstokken van sinaasappelniveau weer te doen indalen tot een normaal okkernootniveau? Krijgt ze ook moordneigingen als een overenthousiaste P. het tijd vindt om op te staan en dit laat blijken door met één welgemikte sprong midden op de buik te belanden?

Misschien moet ik maar eens langsgaan bij de kippen van grootmoeder, ik kan er nog wat van leren waarschijnlijk.

 

10:01 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

23-02-09

Belkrediet in het hiernamaals?

Uw madam komt uit een katholiek nest. Katholiek niet zozeer in de zin van pilaarbijterig praktizerend, maar wel oeroude vlaamsche tradities respecterend. Dopen, trouwen en begraven worden dat doet ge met de hulp van 'de paster' en in een kerk, met al de rest trekt ge uw plan. Katholiek ook in de zin van, een kaarske branden voor de heilige Rita van de verloren zaken kan geen kwaad en een weesgegroetje meer of minder ook niet. Zo bestaat in het nest van uw madam de traditie van de namis: de persoon in kwestie is dood en begraven met de zegen van de paster en het handvol verwanten dat nog overblijft laat de paster jaarlijks (of twee keer per jaar, al naargelang) opdraven om nog eens te bidden voor het zieleheil, ge weet maar nooit.

Vroeger kwam die paster ook écht opdagen op de dag naar keuze, of dat nu een maandag of een donderdag was. Het handvol verwanten werd dan verzameld in een achterkamertje van de sacristie en er werd dan een volledige mis met offerande en communie en heel de santenboetiek afgehaspeld op een kwartier tijd. Nu zijn er te weinig pasters, of zijn de meeste sacrisitieën verzegeld wegens gerechtelijk onderzoek naar pedofiele praktijken, kies uit, en zijn die missen on demand afgeschaft. Nu is het een kwestie van een reguliere mis (op zaterdag of zondag) te zoeken en die 'te laten opdragen' aan de overledene in kwestie. Dit maakt dat, vrijwel tijdens elke mis, een lijst met namen wordt afgeroepen voor wie er allemaal gebeden moet worden. Laat het duidelijk zijn, die mis was er zonder die mensen ook gekomen. Pasters doen dat soort dingen nu eenmaal elke zaterdag of zondag, das hunnen job!

Groot was dan ook uw madam haar consternatie toen ze hoorde dat de tante 15euro had moeten betalen. Vijftien euro, om de paster een paar namen te laten murmelen in zijn gewone zondagse mis. Wat zou de overledene in kwestie daar nu van merken. Wordt zijn hiernamaalse protonkaart herladen? Mag hij een kwartierke langer op internet surfen? Krijgt hij terug bruine suiker op zijne rijstpap? Mag hij ies bellen, naar beneden?

Uw madam is er nog niet uit. Tot nader order laat ze die namissen maar voor wat ze zijn. Alhoewel, een belleke van de mams, het zou wel eens deugd doen.

09:55 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

19-02-09

Water, water, water, water, wij drinken liever bier!

Uw madam ontdekte een complot.

Toen ze met buikgriep naar haren doktoor holde moest ze water drinken. Twee weken later met een pijne knie van te veel en te lang te lopen: water drinken. Echtgenoot met een pijne borstkas (van het hout zeulen, tenminste, ik hoop het, hij is nog te jong voor attakskes): water drinken. Gisteren, uw madam belde kermend van de buikpijn wegens te veel eieren in haar buik naar haren gyneacoloog: water drinken!

Er bestaan banden tussen de medische wereld en de waterwereld. Het is één pot nat en géén zuiver koffie. Ik voel het, aan mijn water.

15:03 Gepost door Arabelle in mijn lijf | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

18-02-09

Een beleefde dakloze

Wekelijks trekt uw madam op woensdagmiddag van Brussel naar Antwerpen (op uw kosten, doch dit geheel terzijde) om aldaar zeven uur en een half managementgeblaat te aanhoren. Ja ik weet het, ik heb er zelf voor gekozen en ik moet nu niet komen zagen, maar het is veel geblaat en weinig wol (no worries dat geblaat is niet op uw kosten, helaas).  Uw madam stieffelt dus zo rond een uur of negen 's avonds met een barstende kop en (meestal) op hoge hakken tussen de kasseikes die Antwerpen zo rijk is naar het Centraal station om zich aldaar (weer op uw kosten) naar huis te begeven.

Iedere week wordt uw madam aangeklampt door een zeer beleefde en schappelijk uitziende medemens. Zijn openingszin luidt: "Mevrouw, mag ik u wat vragen?". Getroffen door zoveel beleefdheid, en als altijd zeer begerig om haar maatschappelijke bijdrage te leveren houdt uw madam stil. Klaar om te zeggen hoe laat het is, waar het station is, waar die mens de tram kan nemen of welk antwoord dan ook te geven op de volgende vraag die de beleefde medemens gaat stellen. Iedere week heeft ze 't vlaggen, de tweede zin heeft een pak minder stilstaan-en-maatschappelijke-bijdrage-leveren gehalte. De tweede zin luidt: "ik ben dakloos". Probeert u het maar eens, lieve belastingbetalertjes, om dàn te doen alsof het u niet raakt, u staat daar, stil, het hoofd welwillend een beetje schuin te wachten op de vraag naar het uur, het station, de tram, weet ik veel en dan komt er zoiets: "Ik ben dakloos".

Ik pareerde al dat ik het heel jammer vond, maar dat ik mijn trein ging missen, ik zei al dat ik dàt niet verwacht had, ik ging al aan de andere kant van de straat lopen, maar dat hielp niet, ik probeerde mij al zijn gezicht te herinneren zodat ik op de eerste vraag gewoon "neen!" kan antwoorden, maar het is donker om negen uur 's avonds en ik ben slecht in gezichten. Het is een probleem, bovendien ziet deze medemens er ook niet dakloos uit, hij is proper geschoren heeft geen 87 plastieken zakskes bij, geen honden, geen kartonnen bordje met "j'ai faim" op (oh, neen, dàt is logisch, ik ben in Antwerpen.), geen blikje cara-pils, ... Hij speelt kortom vals! Wilt uw madam haar slecht doen voelen bij het naar huis keren.

Maar deze keer zal het hem niet lukken. Deze week ga ik brossen. Vanaf vier uur en dan is het nog niet zo erg om dakloos te zijn. De winkels zijn nog open, de zon schijnt nog en ge kunt nog nen helen avond proberen of andere medemensen wél geroerd zijn door uw verhaal. Toch?

12:10 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |