30-03-09

Burgertrutjes.

Vriendin E. heeft net als uw madam een af te betalen huis (het hare is af, het mijne nog lang niet), een man, een zwak voor Delvaux-sjakossen en een vaste job aan 'de staat'. Flink zo, zult u misschien zeggen, maar onder het genot van een kopje Hasseltse chocolademelk vroegen we ons af wat er gebeurd was met haar plannen om in Australië te leren surfen en mijn plannen om te gaan backpacken door Zuid-Amerika.

Persoonlijk ben ik best tevreden met het huis, de man, de sjakossen en de job. Ok, ik ontbreek nog 2 punt 4 stuks nageslacht om écht helemaal gelukkig te zijn, maar daar wordt aan gewerkt dus dat zal op termijn wel in orde komen. Vriendin E. heeft echter een beetje last van een post-dertig-nu-moet-ik-volwassen-worden-crisis en vond zichzelf ineens een burgertrutje. En mij dus eigenlijk ook.

Twee hele dagen heb ik aan zelfontleding gedaan, heb ik me afgevraagd waar ik mijn rebelse streken verloren heb en hoe ik ineens met een huwelijk, een afbetaling en een kinderwens  opgezadeld ben geraakt. Vriendin E. heeft gelijk, ik ben een burgertrutje geworden, en zij dus ook. Maar zolang dat betekent dat ik, als het mij uitkomt, een vrije dag kan nemen om naar Hasselt te sporen om daar samen met haar onder het genot van een kop chocolattemelk en pralienekes weg te mijmeren over Australische surfers en besneeuwde Andestoppen, vind ik het eigenlijk best leuk. En het is nu ook nog niet zo erg dat we allebei Todd's dragen en onze pink omhooghouden bij het drinken van onze chocolattemelk. Om échte burgertrutjes te worden moeten we nog een lange weg afleggen, gelukkig maar.

11:19 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

25-03-09

Zerk

vo 3268 Huis Jozef mail
Het is misschien een beetje een vreemd iets om blij mee te zijn, maar ik ben het toch.

Het ontwerp van de mams haar zerkje, ik vind het meer dan geslaagd, al moest ik natuurlijk weer janken toen het zo definitief in mijn mailbox zat.

Weer een stukje meer begraven, weer een stukje ontoegankelijker (al is as in een houten urne met een gewone betonplaat erboven ook niet echt toegankelijk natuurlijk, maar toch) weer een afscheid.

 

12:07 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

24-03-09

Snot

En plots is dat daar. In gigantische hoeveelheden, eerst nog waterig en lopend, dan hardnekkig vastgeplakt tegen den binnenkant van uwe kop. Niks kunde daar tegen aanvangen, alleen hectares bos volsnuiten en wachten tot het overgaat.  

Den eersten die nu nog tegen mij begint te memmen over dat ge de lente al ruikt en voelt, die krijgt nen hardnekkigen hatsjie in zijn gezicht.

Lente, laat me niet lachen, tot zolang het geen vierentwintig uur per dag méér dan 20 graden is, moet ge bij mij met uw lentegevoel niet komen aandraven. U weze gewaarschuwd!

 

15:31 Gepost door Arabelle in mijn lijf | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

23-03-09

Ik veronderstel

dat op zondag om half tien wakker worden van fluitende vogeltjes, echtgenoot uit bed manouvreren om de balkondeur open te zetten en dan samen tot twaalf uur in bed blijven liggen en liggen kijken naar de wolkjes, naar poezencapriolen en andere bedtoestanden uitspoken, opstaan en samen tot één uur badderen en dan naar beneden gaan en tot vier uur in uwe piezjema blijven zitten ook niet meer gaat "mê gasten"?

't was anders wel een heerlijke zondagbesteding.

 

 

09:22 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

18-03-09

A dirty mind

Uw madam is een ruimdenkend persoon. Wat u met uw partner(s) doet in de slaapkamer, op de keukentafel, in het toilethokje van een vliegtuig of waar dan ook is uw zaak. Ze ziet zelfs in dat een blinddoekje en wat handboeien best wel spannend kunnen zijn, al hoeft het voor haar niet zo nodig. Heet kaarsvet, zwepen, buttplugs, leren maskers en dies meer vindt ze te veel van het goede, maar kom ieder zijn amusument, al lijkt amusement haar met die attributen ver te zoeken.

Wat ze echter niet begrijpt is hoe het verhaal van een magistraat die zijn vrouw publiekelijk aftuigt én dat laat filmen kan verkocht worden als "een liefdesverhaal over een man die alles over heeft voor het geluk van zijn vrouw". Wat ze echter niet begrijpt is waarom "de maatschappij die nog niet klaar is om extreme liefde tussen twee mensen te aanvaarden" moet geconfronteerd worden met een film waarin al die wansmakelijkheden open en bloot (letterlijk) door uw (en mijn) strot worden geramd. Ieder zijn amusement, maar liefst niet in elke cinema, in 'de rode loper', in elke gazet en op gigantische bilboards op elke straathoek.

Wat ze wél begrijpt is dat Veerle Baetens van haar Sara-imago vanaf wil en Gène Bervoets van zijn gentse waterzooi, of SM daar nu de goeie tactiek voor is, geen idee. Ze wilt het ook eigenlijk niet weten, maar moest zij in Sara haar schoenen staan, ze zou oppassen. Voor ge't weet hebde in de sequel ne zotte magistraat aan uw lijf zitten die u 24 jaar in ne kelder opsluit en u elken dag komt verkrachten. Van extreme liefde gesproken kan dat tellen, toch?

 

09:52 Gepost door Arabelle in jeeeeeeeeeezes | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

17-03-09

Pas op, of ik vergas u!

Arme, arme, arme echtgenoot.

Niet alleen moet hij (nog steeds) een door hormonen geregeerde madam tevreden houden wat, ik geef het grif toe, geen sinecure is. Tot overmaat van ramp zorgen de hormonen bij uw madam ook voor zeer ondamesachtige flatulentieverschijnselen. Daar waar uw madam voorheen zelden last had van ontsnappende gassen en àls ze er dan toch last van had deze zonder al te veel problemen heel bescheiden en vooral geurloos kon lozen, kan ze dat plots niet meer.

De gassen stapelen zich op in haar buik, gisten en stomen er daar lustig op los tot er geen houden meer aan is en ze zonder lawaai (gelukkig maar) maar met heel veel geur naar buiten gedreven worden. Als het moet,  bijvoorbeeld om echtgenoot achter zijn vodden te zitten, op commando.

Vrijdag mogen we weer naar dokter D. hopelijk weet hij raad. Al kan ik nu al voorspellen dat ik veel water ga moeten drinken. Dat dokter D. maar oppast met zijn water, natte gassen durven nog wel eens sporen achterlaten.

14:20 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

16-03-09

Brunch

Zaterdagochtend, kwart na elf. Echtgenoot en uw madam zijn in de plaatselijke delhaize op zoek naar brunchmateriaal. Eitjes, gerookte zalm, ontbijtspek, versgeperst sinaasappelsap, yoghurt, houthakkersbrood, een stukje kaas, een koffiekoek, wat fruit, enfin alles wat eetbaar is en waar we op dat moment zin in hebben. Bij de stok- en houthakkersbroden lopen we buurman tegen het lijf. Inhoud van zijn mandje: ongeveer hetzelfde.

Naïef als ze is vraagt uw madam of het bij hem ook een morantische brunch wordt. Brunch? zo repliceert buurman, nee, nee sebiet middageten. Zoon komt terug van de voetbal, dochter één van de tekenschool en dochter twee van de zangles. Na het eten moet zoon naar het handbal, dochter één naar de notenleer en dochter twee naar de pianoles. Mê gasten kunde gij nie brunchen.

Tot zover de rooskleurige toekomstdromen van ondergetekende en haar echtgenoot over zachtgekookte eitjes, zelfgebakken croissants, kedgeree, appelcrumble en 2,4 stuks nageslacht. Slik.

09:45 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |