07-05-09

Hoe word ik ziek in tien stappen

1. Je gaat gezond en wel, zij het met een lichte indigestie na een overheerlijke copieuze maaltijd naar bed, ligt nog wat te ginnegappen met echtgenoot en valt uiteindelijk in slaap. Je wordt waker om sanitaire redenen, strompelt naar toilet en merkt aldaar dat je een serieuze hoeveelheid bloed verloren hebt, zonder ongesteld te zijn.

2. Je maakt in paniek echtgenoot wakker en rijdt naar de spoedafdeling van het ziekenhuis.

3. Het is gelukkig niet druk, er staat onmiddellijk een arts aan je bed. Je wil weten wat er aan de hand is, maar de arts is niet geneigd je meteen te onderzoeken. Te riskant, volgens hem. De paniek stijgt.

4. Je bent in een ziekenhuis, dus je krijgt een infuus. Na zes keer prikken en helse pijn zit het infuus eindelijk op z'n plaats. Je weet nog steeds niet wat er nu eigenlijk aan de hand is, bent moe en hebt honger.

5. Je bent op je kamer aanbelandt. Het infuus veroorzaakt gigantische hartkloppingen, je ligt te daveren in je bed zoals Koning Albert op z'n eedaflegging.

6. Je krijgt eten. Mousselinepuree, met appeltrut en ondefinieerbaar vlees. Je wordt misselijk van de geur en eet al kokhalzend een paar hapjes. Je hebt 'het zuur' voor de rest van de dag.

7. De eerste dag is bijna voorbij en je weet nog steeds niet wat er met je aan de hand is. Je jankt je een ongeluk (al daverend) voelt je ellendig en wil slapen.

8. Je kan niet slapen. Het ziekenhuisbed is te kort, de matras te hard en het infuus zit in de weg.

9. 's Anderendaags, je wordt opgehaald door een verpleegster voor onderzoek. Je gaat eindelijk weten wat er scheelt. De ophaalverpleegster dropt je aan het dokterskabinet waar je twee uur plompverloren staat (in een rolstoel zit). Uiteindelijk wordt je onderzocht. Alles is Ok, maar je moet ter observatie in het ziekenhuis blijven. Oef. Alweer.

10. Het infuus onsteekt (wat had u gedacht). Opnieuw al prikkend zoeken naar een niet wegspringende ader, opnieuw tegen het plafond van de pijn en vol blauwe plekken.

Stap 10 werd om de twee dagen herhaald (zucht) stappen 6 en 8 bleven gelden gedurende een hele lange, lange week. Gelukkig is uw madam nu weer thuis, waar ze 'rust' moet houden, tot zeker volgende week. Maar dàt is geen probleem want echtgenoot heeft zijn ware roeping gemist, een betere verpleger kan ik me niet wensen. Ik begin langzaamaan écht te genezen.

08:31 Gepost door Arabelle in mijn lijf | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Héééél veel beterschap toegewenst.
Ik voel me ook behoorlijk ziek en boos. Vorige week miskraam op 3 maand....:-(((
Laat je goed verzorgen en neem je tijd om te genezen....
Aan je schrijfsels merk ik niet dat je ziek bent. Chapeau.

Gepost door: Nele | 07-05-09

Veel beterschap... ... en geniet van het vertroetelen zolang je kan. En een troostknuffel voor Nele.

Gepost door: affodil | 07-05-09

mijn god, ik dacht dat je op reis was of zoiets. Veel beterschap, hoor! Laat je maar goed vertroetelen door de privé-verpleger!

Gepost door: elke | 07-05-09

Zolang [i]eind goed[/i] en [i]al goed[/i] maar in dezelfde zin passen.

Gepost door: clara | 08-05-09

@ nele: Heel veel sterkte!
@ allen: thankx

Gepost door: madam arabelle | 11-05-09

De commentaren zijn gesloten.