30-09-09

Zwangerschaps- en andere stress

Gisteren trokken echtgenoot en uw madam nog eens naar dokter D. Hij was tevreden over de toestand van de baby's, zuurstoftoevoer van de placenta's en zijn eerste algemene indruk van de moeder to be. Een (letterlijk) diepgaander onderzoek van de moeder to be wees echter aan dat er (weer) een enorme 'druk' zit op de baarmoeder, zodanig zelfs dat zoveel mogelijk platte rust geboden is. Anders zouden die twee zich wel eens heel snel (as in, binnen een dag of twee) kunnen laten zien, en dàt is te vroeg.

Veel te vroeg zelfs want:

  • U raadt het al, het huis verkeert nog in werfstaat;
  • Zo ook de babykamer;
  • De wasmachine staat nog ergens in huis te bestoffen (en hoe moet ik mijn babykleertjes wassen?);
  • Uw madam is (jippie, jochei) geslaagd voor Het Examen (weet u nog?) en kan pas op 15 oktober het mondelinge stuk afleggen.

Stress alom dus, maar ik blijf er lekker rustig onder, belde gisteren naar de baas dat hij het minstens de komende eenentwintig weken zonder mij moet stellen en installeer me in bed met P. en B. én mijn huisvlijtproject. Drieëntwintig oktober is tenslotte nog langer dan drie weken ver.

 

11:58 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

28-09-09

Moe

Geen nood, de tweeling zit nog in de buik, uw madam is alleen hondsmoe. Haar laatste werkweek gaat vandaag in. Vanaf volgende week zal er wat meer energie overschot aanwezig zijn om u op de hoogte te houden van buik en andere perikelen.

 

11:03 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

23-09-09

En nog maar eens: Buik, stand van zaken

Ja, uw madam heeft een buikfixatie. 's Nachts voelt ze namelijk niet dat ze een buik heeft (kijk, kijk, mijn kinders slapen nu al door 's nachts) en 's ochtends, bij het wegslaan van het donsdeken, verschiet ze altijd van het enorme volume buik dat daar ineens wél is.

Een tussentijdse stand van zaken, gisteren gemeten, 112 cm omtrek. En dat met nog (maximaal) acht weken voor de boeg. Benieuwd waar dat gaat eindigen.

08:33 Gepost door Arabelle in mijn lijf | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

21-09-09

Met echtgenoot naar de kermis?

Niet alleen onze huisvrouw waagt zich aan allerlei voorspellingen, nu begint echtgenoot ook al met heel gedetailleerde voorspellende dromen. Namen en geslacht zijn voor hem natuurlijk geen raadsel meer (alhoewel het geslacht nog steeds niet helemaal vast staat, er zit vast een hermafrodietje bij. 't Is eens iets anders), dus dat telt niet. Maar echtgenoot werd zaterdagochtend wakker en wist meteen alles. De baby's gingen geboren worden op 23 oktober, eentje ging drie kilo en driehonderd achtenveertig gram wegen en het andere drie kilo tweehonderd en drie gram. De dikste baby zou negenenveertig centimeter meten en de dunste zevenenveertig.

Klinkt goed allemaal, vindt u ook niet. Alleen de datum, daar heb ik het een beetje moeilijk mee. Dokter D. heeft namelijk zijn hand gebroken  (is dat nu ne moment om als gyneacoloog uw hand te breken????) en moet zes weken in het gips, op 23 oktober zijn die zes weken nog niet voorbij en bevallen zonder dokter D., daar doet uw madam niet aan. En in hoeverre is de datum niet ingegeven door wishful thinking van echtgenoot? De badkamermeubels worden ten vroegste op 18 oktober geleverd dus het duurt nog ten minste tot dan eer alles babybezoek-proof is.

De tweeling besloot papa dus maar eens op stang te jagen.  Afgelopen zaterdag was uw madam non stop aan het overgeven, telefoon dus naar dokter D. Bevel om onmiddellijk naar het verloskwartier van het ziekenhuis te komen. Oeps. Echtgenoot en uw madam stopten nog even onderweg naar het ziekenhuis om toch nog eerste kleertjes in te slaan (neen, tot zaterdag kocht uw madam nog helemaal niks, ze zou niet weten waar ze het stofvrij moest bewaren) en een post-bevallingspyama, je weet maar nooit. Het was loos alarm. Gelukkig maar, want ookal was 19 september op zich ook een mooie datum om geboren te worden, ze zijn toch nog niet helemaal af en hun kamertje en de rest van het huis dàt is nog helemaal niet af. Laat ons het dus maar op 23 oktober houden.

Eens kijken of echtgenoot en de huisvrouw volgend jaar samen een tentje kunnen delen.

10:29 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

16-09-09

Servies

Vandaag, vorig jaar, zaten echtgenoot en uw madam bij de mams aan de keukentafel. Er was taart en uw madam had, uit onnozelheid twee "5" kaarsen gekocht. Dat ging nog om uit te blazen. Vijfenvijftig afzonderlijke kaarsjes zou te moeilijk geweest zijn.

De mams had, wat we toen noemden, "een slechte dag" (die eigenlijk al een week of vijf aansleepte) maar verdween bij onze binnenkomst toch naar de badkamer voor een veeg fond de teint en een vleugje lippenstift, ze deed zelfs een "geklede pyama" aan. Zo was ze wel.

Ondanks de "slechte dag" en alle slechte dagen ervoor had de mams bij wijze van verjaardagsgeschenk een nieuw dagelijks servies gevraagd. Ze had nog wel haar 'zondags' servies,  een huwelijksgeschenk van indertijd, maar dàt kunt ge toch niet alle dagen uithalen. Uw madam trok dus naar een servieswinkel en kocht daar wat borden en wat kopjes. De mams was er dolgelukkig mee, waste één voor één elk stuk af en zette het in de kast.

Twee maand later zaten zowel het zondags servies als het nieuwe 'dagelijkse' servies in een kartonnen doos, bij uw madam op zolder.

Vandaag, maar dan dit jaar, zit ik tussen de borden en de kopjes, zondagse en dagelijkse, te denken hoe belachelijk het is dat je van een simpel koffiekopje ineens tranen met tuiten kan beginnen huilen.

Gelukkige verjaardag, lieve mams, ik mis je.

08:49 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

15-09-09

Vijftien oktober

Dat is de einddatum die echtgenoot vooropstelt. Tegen dan moet

  • heel het huis (enfin de gangen en traphallen) van boven tot onder geverfd zijn
  • de nieuwe parket in de tweede slaapkamer gelegd zijn (ze beginnen donderdag)
  • de tweede slaapkamer geverfd zijn
  • één vensterbank geplaatst zijn (vensterbank zal vrijdag klaar zijn)
  • de vloer (cementtegeltjes, 20x20 cm) in het toilet gelegd zijn
  • het toilet én handfonteintje geïnstalleerd zijn
  • plafond in het toilet geplaatst (en geverfd)
  • de electriciteit quasi overal vervangen worden (bedrading is al ok, nog stopcontacten enzo installeren en kijken hoe het komt dat we nu maar in 3 kamers electriciteit meer hebben)
  • 6 gietijzeren radiators weer naar binnen (en 5 ervan weer naar boven) gesleurd worden en opnieuw aangekoppeld worden
  • 2 nieuwe radiators geplaatst worden
  • de badkamermeubels geplaatst worden en aangesloten (badkamermeubels komen ten vroegste binnen twee weken)
  • plinten geplaatst worden, in de gang beneden, in de gang boven, in de tweede slaapkamer, in de badkamer
  • de afvoer van het waskot getest worden
  • gekuisd, gekuisd, gekuisd, gekuisd en nog eens gekuisd worden
  • uw madam zal nog wel 't een en 't ander vergeten zijn (zoals vijfentachtig bezoeken aan denikea en consoorten voor lusterie en badkamerspiegels en dies meer)

Wat heeft echtgenoot nu gedààn? De twee man all round werkvolk die hier elke dag rondliep naar huis gestuurd!!! Want, verven kan hij zelf, daar gaat hij niet voor betalen, en voor de rest moeten we toch wachten tot de badkamermeubels er zijn vooraleer er nog écht dingen moeten gebeuren en de parket doet de parketteur en 'den ellentric' daar kent schoonvader iemand voor.

Ge gaat dat zien hé, ik ga hier met twee baby's in mijn armen staan en ik ga niet eens een babykamer hebben. Vijftien oktober, lieve belastingbetalertjes tegen dan is uw madam 8 (ACHT dus) maand zwanger, van een tweeling. De kans dat ze het zolang volhoudt is statistisch gezien nihil ofzo en u zou haar woonst moeten zien. Werkelijk alles zit onder het stof, werkelijk niks staat op zijn plek, werkelijk overal ligt plastiek en karton waar ge als hoogzwangere vrouw over soesselt en er is één functionerende toilet op de tweede verdieping, 66 traptreden ver als ge beneden in de zetel zit.

Enfin, vijftien oktober. Uw madam kijkt er al naar uit (met een bang hartje).

 

09:28 Gepost door Arabelle in huis en tuin | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

14-09-09

Dingen die ge niet wilt weten/horen/zien over bevallen

1. Het verloop van een cectio caesarea, ofte keizersnede. Van A tot Z en in close up (hoe komt een mens er op om zoiet te filmen, en dat dan ook nog te tonen aan argeloze bezoekers. Uw madam heeft aan dàt soort informatie géén behoefte. Géén zegt ze u!).

2. "Ge zoudt ze beter laten afkommen. X is ook blijven rondlopen tot 37 weken met nen tweeling en d'r was er eentje dood" (Het zal u ongetwijfeld niet verbazen dat deze uitspraak afkomstig is van "mama L." Ze was verdorie beter in Duitsland gebleven, uw madam had écht wel iemand anders gevonden om te poetsen en te strijken.).

3. "Mijne naad van mijn keizersnee was wreed slordig toegedaan en ik heb een ontsteking gepakt. Ik kost twee mond nie uit de voeten zenne" (Idem als 1, argeloze zwangere bijna tweelingmoeders willen dàt soort dingen niet horen. Niet!)

4. Dit lijstje wordt de komende twee maand ongetwijfeld vervolgd. Zucht. Diepe zucht.

Bij deze dus een oproep, neemt allen een voorbeeld aan Mme Z haar tweede bevallingsverhaal en stel uw madam gerust! Dat het pijn doet weet ze, ge hoeft dat niet in de verf te zetten, dat ze kans heeft op een keizersnede weet ze ook, dat vertelde dokter D. haar al, dat hoeft ge ook niet te herhalen, wat ze wil horen is dit: Bevallen is 't schoonste wat u ooit kan overkomen en dàt mag u stofferen met mooie bevallingsverhalen. Shoot!

10:03 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |