25-11-09

Murphy's law

Echtgenoot kan, laat ons zeggen de eerste zaterdag van de maand, beslissen dat hij een nieuwe jeans nodig heeft. Hij trekt dan naar de dichtsbijzijnde grotere stad, staat niet in de file, vindt binnen de vijf minuten parkeerplaats op wandelafstand (bij echtgenoot bedraagt wandelafstand niet meer dan vijf passen) van de jeanswinkel en slaagt er ondanks zijn buitensporige lengte ook nog in om in die éne winkel wel drie jeansbroeken te vinden die passen.

Uw madam wéét dat eerste zaterdagen van de maand hel zijn om te shoppen, zij plant dus een dagje jeansshoppen op maandag ofzo. Uw madam wéét dat, DCD dan nog buiten beschouwing gelaten, files op maandag ook erg zijn en dat parkeerplaats op maandag in de dichtsbijzijnde grotere stad ook onbegonnen werk is. Zij spoort dus en wandelt dan maar een beetje verder naar de jeanswinkel. Bij uw madam hebben, ofwel de treinen vertraging, is de jeanswinkel op maandag gesloten en alle andere jeanswinkels ook, heeft blijkbaar iederéén beslist dat maandag een ideale shoppingdag is en als al het voorgaande niet het geval zou zijn dan kan u er donder op zeggen dat ze géén passende jeans vindt. Ze heeft nochtans een normaal figuur.

Juleskind heeft van in mijn buik één onderontwikkelde nier, die er eigenlijk alleen maar zit voor de sier; twee overontwikkelde uretakleppen tussen zijn blaasje en zijn piemeltje zodat zijn blaasje heel fel moest werken om plasjes naar buiten te duwen en dus de weg van de minste weerstand koos, weer naar boven, naar de niertjes dus; een vernauwde en een gedraaide urineleider tussen zijn linkerniertje (de goede) en zijn blaasje én liep een doodgewone banale infectie op na zijn geboorte die u en ik gewoon kunnen uitplassen, maar hij dus niet. Die infectie bleef zitten in zijn urinestelsel, infecteerde daar de blaas, het onderontwikkelde niertje én het goede niertje zodat heel de boel zwaar begon te protesteren en dan maar besloot te stoppen met werken. De kleppen zijn weg en anderhalve dag later werd ook de vernauwde en gedraaide urineleider ontdekt. Die werd losgekoppeld van zijn blaas en aangesloten op een cathedertje en via dat cathedertje kon de opgehoopte etter van de infectie weg en kan onze vent nu plassen.

Uw madam haar ventje heeft dus duidelijk de Murphyvloek van zijn moeder geërfd. Laten we hopen dat hij bij het zoeken naar een jeans, het geluk heeft van zijn vader, dàt verdient hij nu wel.

11:19 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Wedden dat jij nooit zal zuchten wanneer hij je weer eens onderplast (en ja, dat zal hij héél dikwijls doen, persoonlijk vergeet ik het dagelijks wel een paar keer dat jongetjes in boogjes plassen). :)

Succes met je twee kleine mannen!

Gepost door: Isabel | 25-11-09

Hij verdient de mooiste jeansbroek ooit!

Gepost door: Janina Modaal | 25-11-09

Wat een opluchting dat het terug beter gaat met je kleine mannetje! Gaat hij er blijvende blaasproblemen aan over houden? Hoe lang moet hij die urethercatheter hebben? Veel liefs en beterschap!

Gepost door: Liselore | 25-11-09

Dat heb je even helder uiteengezet.

Ik wens je een echt pis-kind toe.

Gepost door: zapnimf | 25-11-09

Let op met wat je wenst... ... het wordt nog een zeikertje.

Gepost door: affodil | 25-11-09

Dat verdient hij zeker.
Gelukkig gaat het ondertussen precies toch de goede weg op.

Gepost door: veerle | 27-11-09

Je zal zeker blij zijn als hij je helemaal onderplast!

Gepost door: zeezicht | 30-11-09

De commentaren zijn gesloten.