30-11-09

Nat

Omdat ne mens anders op den duur zou vergeten dat er twéé wonderschone ventjes zijn en omdat dat éne wonderschone ventje ons enorme kracht geeft om te blijven geloven in het andere en omdat ik u nen echten foto beloofd had, ziehier het Emielekind: 

P1010889klein

Schoon hé!

 

18:07 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

29-11-09

Niermiserie

Ik ga er niet te veel woorden aan vuilmaken, want ik heb eigenlijk alleen maar zin om , zoals mijn grootmoeder het noemt, "vuile rotes" van de daken te schreeuwen.

Dus fokfokkerdefokfokfok en godvermiljaardenondedju en duizend dikke vette MERDE 'S ook al, want ons vechtersbaasje zijn niertje doet zo zijn best, maar niet goed genoeg. We spreken over "zo lang mogelijk dyalise uitstellen" en "een transplantatie wanneer hij sterk genoeg is".

GODVERMILJAARDENONDEDJU, toch hé, waar heeft da manneke da verdient?

19:34 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

25-11-09

Murphy's law

Echtgenoot kan, laat ons zeggen de eerste zaterdag van de maand, beslissen dat hij een nieuwe jeans nodig heeft. Hij trekt dan naar de dichtsbijzijnde grotere stad, staat niet in de file, vindt binnen de vijf minuten parkeerplaats op wandelafstand (bij echtgenoot bedraagt wandelafstand niet meer dan vijf passen) van de jeanswinkel en slaagt er ondanks zijn buitensporige lengte ook nog in om in die éne winkel wel drie jeansbroeken te vinden die passen.

Uw madam wéét dat eerste zaterdagen van de maand hel zijn om te shoppen, zij plant dus een dagje jeansshoppen op maandag ofzo. Uw madam wéét dat, DCD dan nog buiten beschouwing gelaten, files op maandag ook erg zijn en dat parkeerplaats op maandag in de dichtsbijzijnde grotere stad ook onbegonnen werk is. Zij spoort dus en wandelt dan maar een beetje verder naar de jeanswinkel. Bij uw madam hebben, ofwel de treinen vertraging, is de jeanswinkel op maandag gesloten en alle andere jeanswinkels ook, heeft blijkbaar iederéén beslist dat maandag een ideale shoppingdag is en als al het voorgaande niet het geval zou zijn dan kan u er donder op zeggen dat ze géén passende jeans vindt. Ze heeft nochtans een normaal figuur.

Juleskind heeft van in mijn buik één onderontwikkelde nier, die er eigenlijk alleen maar zit voor de sier; twee overontwikkelde uretakleppen tussen zijn blaasje en zijn piemeltje zodat zijn blaasje heel fel moest werken om plasjes naar buiten te duwen en dus de weg van de minste weerstand koos, weer naar boven, naar de niertjes dus; een vernauwde en een gedraaide urineleider tussen zijn linkerniertje (de goede) en zijn blaasje én liep een doodgewone banale infectie op na zijn geboorte die u en ik gewoon kunnen uitplassen, maar hij dus niet. Die infectie bleef zitten in zijn urinestelsel, infecteerde daar de blaas, het onderontwikkelde niertje én het goede niertje zodat heel de boel zwaar begon te protesteren en dan maar besloot te stoppen met werken. De kleppen zijn weg en anderhalve dag later werd ook de vernauwde en gedraaide urineleider ontdekt. Die werd losgekoppeld van zijn blaas en aangesloten op een cathedertje en via dat cathedertje kon de opgehoopte etter van de infectie weg en kan onze vent nu plassen.

Uw madam haar ventje heeft dus duidelijk de Murphyvloek van zijn moeder geërfd. Laten we hopen dat hij bij het zoeken naar een jeans, het geluk heeft van zijn vader, dàt verdient hij nu wel.

11:19 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

24-11-09

What's in a name

Uw madam haar Juleskind heeft niet alleen zijn naam gemeenschappelijk met de grootste Romeinse veldheer aller tijden, hij kwam, volgens de overlevering, ook op dezelfde wijze ter wereld. En het lijkt erop dat hij ook dezelfde vechterskwaliteiten bezit.

Waar echtgenoot en uw madam donderdag met de boodschap "Hij vecht voor zijn leven" verslagen naar huis trokken, heeft de laatste ingreep resultaten gegeven waar de artsen "tevreden" over zijn en wij dolgelukkig. Met kleine pasjes (maar da's logisch hij heeft ook nog maar kleine voetjes) gaat onze vent elke dag een beetje vooruit. Hij plast, weliswaar uit één nier en via een cathedertje in zijn lies, maar wie let dààr nu op; hij mag sinds gisteren 30ml mamamelk verspreid over de dag; hij krijgt geen morfine meer; en zijn vochtbalans is negatief (hij plast dus meer vocht uit dan hij binnenkrijgt, wat prima is).

Onze vent is intussen door al dat vochtvasthouden wel een sumo-worstelaartje geworden, hopelijk ziet hij er binnen een weekje of twee weer een beetje meer uit zoals we hem kennen. Zijn broer blijft het intussen goed doen aan de borst en los daarvan in zijn wieg.

Wij hebben weer een beetje voorzichtige hoop, hier blijven de kaarsjes alvast branden, ik hoop bij u allen ook. Hij kan ze nog gebruiken, onze vechtersbaas, én ze hebben ook zeker al geholpen.

Bedankt!

11:21 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

17-11-09

Haal de kaarsen maar weer uit

Deze keer niet voor zoiets triviaals als een examen, maar voor uw madam haar kleine spruit. Sinds gisteren ligt uw madam haar Juleskind met slangetjes en infuusjes in een glazen bedje in een universitair ziekenhuis te vechten tegen een serieuze infectie op zijn ieniemienieniertjes. Waarschijnlijk met blijvend nierfalen tot gevolg. Hoe erg het allemaal wordt, kan niemand ons vertellen, maar eigenlijk is het allemaal al erg genoeg.

Onze kleine vechtersbaas zag er deze namiddag mooi roze uit, en hij was nog maar net geopereerd aan zijn edele delen, denk de slangetjes en infuusjes weg en je nam hem zo weer mee naar huis, maar hij is helaas heel erg ziek. Echtgenoot en uw madam proberen de schouders recht te houden en het hoofd koel en we blijven geloven dat het wel weer min of meer goed komt, al zijn de babbels met de doktoren en specialisten niet hoopgevend (water drinken helpt hier helaas niet).

Het Emielekind is zich intussen van geen kwaad bewust, slaapt en eet goed en heeft weer zijn geboortegewicht en krijgt nu alle zoentjes en knuffels die we helaas niet aan zijn broer kunnen geven.

Kaarsen branden is dus de boodschap, alweer zult u zeggen, maar deze keer is het voor iets echt heel serieus!

17:09 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (56) |  Facebook |

13-11-09

Weegschaaldictatuur

Dan is een mens wegens zwangerschap van de wekelijkse weeweeweegschaal verlost, zwierzen ze uw madam maandelijks op een gynaecologenweegschaal. Ok dat was allemaal behoorlijk onder controle (plus dertien en een halve kilo voor twee baby's. Geeft u toe dat dat meevalt). Is een mens van de gynaecologenweegschaal verlost wegens kinderen geboren, zwieren ze die kinderen elke dag op een weegschaal.

Bij uw madam haar gebroed telt voorlopig elk grammetje, want ze waren snel veel gewicht kwijt en gaan maar traag omhoog, maar ze gaan omhoog. Behoorlijk vervelend is wel dat een dagje stilstand, of een dagje van tien luttele grammetjes de onzekere borstvoedende moedermodus behoorlijk activeert. Gelukkig liggen uw madam haar zoontjes nu weer heerlijk voldaan te slapen.

Ik probeer die weegschaaldictatuur maar een beetje uit mijn gedachten te bannen, voed en kolf lustig verder (neemt u dat 'lustig' niet al te letterlijk) en hou me overeind met de gedachte dat de weeweeweegschaal alvast tevreden zou zijn. Stand twee weken post bevalling min vijftien kilo. Nu de beebeeweegschaal nog tevreden houden.

17:09 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

12-11-09

Ssssst

Ze slapen. Eindelijk. En Joepie we zijn thuis (al een twee dagen). Ook eindelijk. En ze doen het goed en ze zijn fantastisch (maar wat had u gedacht, met zo'n moeder) en ze drinken goed, aan de borst natuurlijk en ze zijn überschattig en mooi en nog vanalles, maar uw madam is te moe om het allemaal op te noemen.

Tot later, wees gerust u krijgt in de nabije toekomst zelfs een heuse foto! Voor nu, slaapwel!

08:28 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |