31-12-09

Gekend

Echtgenoot en uw madam zijn in hun woonplaats gekend. Dat heeft niks te maken met hun vriendelijke aard of met hun schattige zoontjes maar alles met hun huis. Vóór dit de eigendom werd van echtgenoot en uw madam stond dit immers ruim twee jaar te verkommeren met een bordje te koop in de voortuin. Ongeveer iedereen in het provinciestadje was geïnteresseerd en bezocht het huis, maar niemand was zo zot om eraan te beginnen. Uw madam natuurlijk wel.

Ú bent reeds op de hoogte van het juleskind zijn probleem, uw madam vond de oplossing in den aldi, daar hebben ze anatomisch gevorme incontinentieverbanden die perfect in een pampertje passen. Dus stond ze gisteren aan de kassa van den aldi aan te schuiven met twintig pakken incontinentieverband, de hele aldivoorraad staat nu onder haar verschoontafel.

Sinds gisteren is uw madam dus niet langer gekend als "die madam van da huis" maar als "ge wet wel, da mens van da huis, incontinent zenne!"

11:14 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

28-12-09

Over melkvee en octopussen

Heeft u er enig idee van hoe een mens zich voelt bij het dagelijks afkolven van 600 ml moedermelk en het ofreren van 8 maal daags de 'vavoor'? Inderdaad ja, u las het al.

En heeft u er enig idee van wat een mens zou willen zijn als er twee huilende kindjes tegelijk honger hebben, en een kakbroek en nood aan moederliefde? U las het ook al.

Heeft u er verder enig idee van hoe vermoeiend het allemaal is? Dodelijk!

En tot slot heeft u er enig idee van hoe fantastisch het is om te horen dat het Juleskind het thuis supergoed doet, en te ondervinden dat het Emielekind geleidelijk aan weer zijn eigen tevreden zelf aan het worden is, mét broer? Het valt met geen woorden te beschrijven.

17:19 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

26-12-09

A christmas carol

Eergisteren genoot uw madam van de mooiste kerstavond ever en tegelijkertijd was het de moeilijkste. U raadt het al. Het Juleskind is (tijdelijk) thuis!!!!! Echtgenoot en uw madam proberen er met medicatie, veel zorg en ontzettend veel liefde weer een écht kindje van te maken in plaats van een doorschijnend popje.

Natuurlijk is het Emielekind ontregeld door al die veranderingen en natuurlijk is het vreselijk moeilijk om ineens weer twéé kindjes te hebben waarvan er eentje is omgebouwd tot een vergiet (tips voor het opvangen van een continue urinestroom ter hoogte van de nier zijn welkom. Beproefde recepten tot nu: een grotere pampermaat. Werkt niet; Een borstkompres op het gaatje. Werkt niet. Een pamper stuksnijden en tussen de andere gewone pamper foefelen. Werkt niet. Een maandverband tussen de pamper foefelen. Werkt wel, maar is onhandig als een mens alleen moet verschonen. En stomazakske werkte perfect maar is door de fantastische zorg in het ziekenhuis geen optie meer wegens ontstoken en gevoelig huidje), maar het was wel het mooiste kerstgeschenk dat ik ooit kreeg.

Als u zich intussen geroepen voelt om 's nachts met de tweeling te komen 'spelen' aarzel vooral niet!

12:35 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

18-12-09

Kinderkliniek

Het Juleskind heeft zijn vierde operatie goed doorstaan. Dermate goed zelfs dat hij nu plots bij de 'grote' kindjes naar de heuse kinderkliniek mag. Medisch gezien goed nieuws, moederhartsgewijs een ware verschrikking want een baby'tje van zeven weken oud tussen zieke kinderen van allerlei leeftijden zwieren lijkt uw madam voor dat kleine kwetsbare baby'tje een ware hel. Gedaan ook de exclusieve aandacht van één verpleegster, gedaan ook de blauwe schorten, mondmaskertjes, handen wassen en ontsmetten. De weg wagewijd open voor snotvallingen allerhande, playstation en tv-geluiden, wildvreemden die over zijn bedje hangen (want hij ligt op een gangetje, niet in een apart kamertje) en eenzaamheid, want verpleegsters van de kinderkliniek doen "eens om de twee uur de ronde".

Uw madam haar moederhart bloedt dus, blij is ze natuurlijk dat haar jongste spruit zo sterk is dat hij intussen al vier operaties zonder kleerscheuren (maar wel met vleesscheuren) doorgekomen is en blij ook dat hij blijkbaar een evenwicht heeft gevonden dat met medicatie in zijn voeding kan behouden blijven, maar hoe moet het nu met haar spruit op die kinderafdeling. Helemaal alleen met mama die twee uurtjes, maximum vier per dag aan zijn bedje zit.

Daarom zeg uw gedacht: Uw madam kan aldaar beschikken over een kamertje, een bezemkast groot, zonder daglicht, spartaans ingericht, zo overgekomen uit een of ander sovjetrussisch strafkamp, maar een kamertje om bij haar spruit te logeren. Het Emielekind kan er nog net bij gepropt worden.

Zou ze het doen? Met Emielekind en zeven onderbroeken en twee piezjema's onder haar arm (tijdelijk) haar intrek nemen rechtover het Juleskind zijn bedje en zo toch heelder dagen bij haar twee spruiten kunnen doorbrengen, of mag ze dat eigenlijk haar oudste spruit niet aandoen om hem uit zijn vertrouwde omgeving te halen en tijdelijk onder te brengen in een oostblokbezemkast. Bedenkt u wel, het Juleskind heeft intussen reeds vijf weken de constante aanwezigheid van zijn moeder moeten ontberen.

Allé, shoot, geef raad, want uw madam weet het niet meer.

16:54 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

16-12-09

Roze korrel

U herinnert zich de beebeeweegschaal nog? Ondanks krampjes en lactoseintolerantie is ze bij het Emielekind meer dan tevreden. Stand deze week plus 220 gram. Stand vorige week plus (hou u vast) 360gram. Stand de week daarvoor 280 gram. Totaalstand zeven weken nadat hij ter wereld kwam plus 1,2 kilo.

De kind en gezin mevrouw verdacht mij ervan roze korrel door zijn melk te draaien, maar 't is écht helemaal alleen van mijn borst.

Voila se "mama L." en gij nu!

17:45 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

15-12-09

Lap zeg!

Om te vermijden dat deze blog verzandt in de slecht nieuws show zijn er natuurlijk nog 'gewone' babyperikelen ook. Krampjes bijvoorbeeld en melk teruggeven enzo. Den oudsten trok dus gisteren met zijn moeder naar een osteopaat (u begrijpt dat ik op zijn minst één kind ziekenhuis en reguliere doktoors-vrij wil houden) en  die vermoede lactoseintolerantie. Uw madam werd dus op een non-melk dieet gezet zodat hààr melk zo weinig mogelijk lactose zou bevatten.

Lap, vaneigest want met stresstoestanden en slapeloze nachten omwille van een hongerige en krampjesbestrijdende spruit is het enige wat uw madam tussen de bedrijven door nog snel kan binnenwerken yoghurt, vanillepap, rijstpap en tsjokolattepap. En tot overmaat van ramp zit er in echte tsjokolat ook lactose! 't Is nie eerlijk.

Enfin de pompoensoep staat op het vuur en de sojamelk in de frigo. Hopelijk helpt het, en indien niet, krijgt hij het in zijn puberteit naar zijn kop geslingerd.

19:39 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Nummer vier

Het manneke zal alleszins kunnen stoefen met zijn littekens later op de speelplaats, maar dat is dan ook het enige positieve wat hij er aan zal overhouden. Vandaag werd het Juleskind voor de vierde keer in zijn 48 dagig bestaan geopereerd. Dat is een gemiddelde van één keer om de 12 dagen. Uw madam mag er niet bij nadenken want dan kunt u haar met stoffer en blik bijeenvegen.

De pyelostomie (u zoekt het zelf maar op, ik ben het opzoeken van medische termen op het wereldwijde web beu) heeft niet geholpen. Vandaag werd een dialysecatheder geplaatst die eerst "moet ingroeien" en die waarschijnlijk binnen een week of twee in gebruik wordt genomen. Vanaf dan zal uw madam haar spruit afhankelijk worden van een machine, tot hij tien kilo weegt. Dàn krijgt hij een nieuwe nier (en wéér een litteken bij).

Het blijft hel, elk stapje voorwaarts wordt gevolgd door zeven stappen achteruit. Uw madam heeft waarlijk zin om haar kind te ontvoeren uit het ziekenhuis, op een vliegtuig naar india of één van die landen te stappen en daar een babyniertje te kopen om het in haar spruit zijn lijfje te stoppen. Maar dat zal wel weer niet politiek correct zijn zeker?

13:08 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |