26-03-10

De week

Ik leef nog, moest u het zich afvragen. Feit is dat er gewoon niet zo veel gebeurt in het leven van een (licht) depressieve tweelingmoeder, of toch.

Maandag was controledag voor het Juleskind. Twee keer bloedprikken (de eerste keer was niet gelukt. Roloog.) en een dikke epo-spuit in zijn bil (als dat ventje niet gaat kunnen koersen, dan weet ik het niet meer). Resultaat een boze vent, maar wel goedgekeurd door de doktoors en daar doen we't voor, nietwaar.

Dinsdag vond uw madam het tijd om het kroost te laten kennismaken met De Natuur. Eendjes, geiten, ganzen, pauwen, ezels, hertjes, heel de santenboetiek is aanwezig op wandelafstand van uw madam haar deur én de zon scheen, dus moest de koets uitgetest. Het kroost besloot heel de tijd te slapen. Had uw madam het geweten, ze had al die moeite niet gedaan. Maar u kan er donder op zeggen dat ze dàn niet hadden geslapen.

Woensdag trok uw madam met kroost naar de wekelijkse markt (ja dat bestaat hier nog) en omdat het schoon weer was en omdat markten haar altijd doen denken aan onooglijk kleine dorpkes in 't zuiden van spanje (of frankrijk, wat u wil) had ze zowaar het gevoel dat ze op verlof was. Het kroost keek de ogen uit, en uw madam zou zowaar durven beweren dat ze met z'n tweeën de wafel met slagroom waarop ze zichzelf trakteerde bijna uit haar mond keken ook. Vanaf wanneer beginnen baby's goesting te krijgen in wafels met slagroom? Anyone?

Donderdag trok uw madam met kroost naar 't kliniek. Neen deze keer eens niet omwille van het Juleskind, maar omwille van de oma, aka stiefmoeder. Die was woensdag van een ladder gevallen en in hoogste vorm gekneusd. Alle rechtse ribben gebroken en een kleine perforatie door haar long. Eigenlijk nét niet voor de rest van haar leven in een karreke en met de wenkbrauw geschilderde kerstkaarten verkopen. Dikke oef dus. Opbeuring was echter noodzakelijk, en wat beurt er meer op dan de twee schoonste jongetjes van West-Europa en omstreken? Het kroost was erg wijs en veroverde alweer heel wat verpleegsterharten.

En vandaag is 't vrijdag. Kroost slaapt (heerlijk) uw madam blogt en drinkt sebiet een taske koffie met een amandelkoek van denhema. En het leven is weeral schoon.

15:04 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Het is een mysterie wanneer babies goesting krijgen in wafels met slagroom. Maar zeg nu zelf: zou jij heelder dagen melk willen drinken of prak willen eten?

Gepost door: elke | 27-03-10

O, dat lijkt me wel een mooie week.
Ik had al goesting in wafels met slagroom van bij de geboorte. En het is nooit meer over gegaan.

"met de wenkbrauw geschilderd", echt, ik bleef er bijna in.

Gepost door: Janina Modaal | 27-03-10

Die wafel met slagroom moet je ze echt niet aanleren, dat zit in de genen. Ze zullen het wel laten weten wanneer ze een stukje willen!

Gepost door: madebykk | 29-03-10

Inderdaad, ik heb onze kleine mus slagroomvrij gehouden tot haar eerste verjaardag. Echt, dat hoeft ge ze niet te leren...

Blij dat het zonnetje heeft geschenen daar ten huize van Madam Arrabelle en haar schoon kinders ;-). Niks zo goed en deugddoend als de eerste zonnestralen.

PS. Zou al eerder afkomen, maar zit ook met een 'het examen'. Donderdag laatste horde. Daarna zijn mijn vrije uren ook daadwerkelijk weer vrij.

Gepost door: Crokus | 29-03-10

De commentaren zijn gesloten.