07-04-10

Stress

Uw madam haar jongste spruit moet vandaag weer bloed geprikt en hij is de laatste week echt uitzonderlijk blij en levendig, u kan er dus donder op zeggen dat zijn resultaten gaan tegenvallen want een real life goed kindje wil meestal zeggen een op papier slecht kindje en omgekeerd.

Pfff, ondanks alle fijne momenten en ondanks het voortdurend verstomd staan over hoe goed haar jongste spruit het doet hakken die wekelijkse controles toch danig op de moraal in. Nét als een mens bijna vergeten is dat hij een zwaar ziek kindje heeft, wordt ge zo nog eens serieus met uw neus op de feiten gedrukt. En voor uw madam is het soms moeilijk om 't een van 't ander los te koppelen. De mams was ook zwaar ziek, jaren aan een stuk, maar daar miszag ne mens eigenlijk feitelijk ook niks aan tot ze ineens doodging (en ja, ondanks zes jaar "terminaal kankerpatiënt" te zijn is ze toch nog ineens doodgegaan). Uw madam mag het niet gedroomd hebben dat haar jongste spruit haar dat ook gaat lappen.

En zo zit ze nu al twee uur nagelbijtend van de stress met haar oor aan de babyfoon gekluisterd want da manneke ligt schoon, rustig en nietsvermoedend te slapen. Gelukkig wordt hij niet wakker van zijn zotte moeder die om 't kwartier eens gaat luisteren of hij toch echt nog wel ademt.

12:53 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Niet wanhopen. Elk geval en elke ziekte zijn anders.

Dat om het kwartier gaan luisteren, had ik bij de jongste trouwens ook. Die heeft, weliswaar in minder erge mate, ook haar best gedaan om vanalles te hebben en ik was veel bezorgder dan bij de oudste. En zie, ze is ook goed gekomen. Wij duimen collectief voor jouw manneke, zelfs voor alletwee. Alle beetjes helpen, denk ik dan maar. Courage!

Gepost door: elke | 07-04-10

Ik denk dat dat luisteren en gaan kijken trouwens gewoon een normale reactie is van een moeder. Ik deed dat ook bij zoonlief, en zou dat zelfs nu nog doen, ook al is hij al bijna drie en eigenlijk, god zij dank, nooit echt ziek.
Uw Juleskind doet dat zeer goed, en zal dat zeer goed blijven doen, ik duim ook mee!

Gepost door: caroline | 07-04-10

Leuk geschreven en mooie blog. Ben hier de eerste keer op bezoek!

Mijn paasei-rapertjes slapen al een stuk in de voormiddag,maar die zijn op een leeftijd gekomen dat paaseieren rapen stom is! Dus...ik kan je niet verder helpen,vrees ik haha.
Tot de volgende! Groetjes

Gepost door: Elsje en Remy | 07-04-10

Bloggersbijeenkomst!! Interesse om eens wat kollega-bloggers te ontmoeten ? Klik en kijk op onze blog en vertel het vooral ook voort !!

Gepost door: BBB-team | 08-04-10

Als tweeling-mama (ze zijn ondertussen al één jaar) kan ik me zeer goed voorstellen dat het stresserend is voor jullie. Het genieten moet er waarschijnlijk al te vaak bij inschieten, niet alleen door de drukte, maar ook en vooral door de zorgen. Veel moed voor jullie en hopelijk toch ook wat genieten van de drukte van jouw mannen

Gepost door: Anna | 12-04-10

De commentaren zijn gesloten.