30-04-10

Moe-der

Uw madam is moe. Moeder dan moe. Moest.

Nu opperste waakzaamheid over haar jongste spruit niet langer geboden is (want hij doet het goed, erg goed zelfs) is de adrenaline uit haar lijf verdwenen en heeft hij plaatsgemaakt voor een allesoverheersende vermoeidheid. Een mens zou denken dat een lijf daaraan went, aan onderbroken nachten, aan gepieker, aan slechte eetgewoonten. Tenslotte wordt dat stramien nu al zes maand (ja, ja, het gaat vooruit hé) gevolgd.

Niets is echter minder waar. Het lijf protesteert op alle mogelijke manieren, de hoest waar uw madam al weken mee kampt blijft hardnekkig aanwezig, de perfect toegenaaide naad van haar keizersnee begint ineens te ontsteken, charmant bezoek in het begin van de week viel het alleen maar op dat uw madam elk ogenblik in slaap kon vallen. Niks geen complimenten over het kroost of over de herwonnen lijn, neen alleen "ge ziet er moe uit". Wél drie aanbiedingen om te komen dutten, da's toch ook al iets. Uw madam haar armen en benen voelen aan gelijk spaghettislierten, wat niet zo interessant is als ge alle vijf voet wel een of andere baby op de arm moet nemen of op de trap moet dragen.  En zelfs uw madam haar vader komt al koffiekoeken brengen: "suiker om wat energie te krijgen".

Tips om de vermoeidheid tegen te gaan anyone, of hoort de overtreffende trap van moe gewoon bij het moe-der zijn?

12:31 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Tja het hoort er wel een beetje bij het eerste jaar....Daarna gaat het snel beter en voor je het weet ben je weer net zo fit als vroeger :-) Gewoon lekker op stok gaan samen met de tweeling, knap je ook al lekker van op !!

Gepost door: Janne | 30-04-10

complimenten over een herwonnen 'lijn' zijn moeilijk wegens eerst IRL ontmoeting natuurlijk. Maar je zag er echt moe uit.
En het ene venteke is een schoontje, hoor. Het andere zal het ongetwijfeld ook wel zijn.
Dat hadden we misschien wel duidelijk mogen aangeven, da's juust. Excuus, ik was een beetje stressy wegens de uitgelopen vergadering. Maar het was heel dik in orde en leuk.

Gepost door: elke | 30-04-10

@ janne: als die tweeling nu al eens samen op stok zou willen gaan, dan zou ik mee kunnen gaan, helaas genieten ze te zeer van exclusieve quality-time met mama
@ elke: 't was geen verwijt hoor, gewoon ter illustratie. we doen het nog wel eens over, als ze allebei wakker zijn en ik uitgeslapen ;-)

Gepost door: madam arabelle | 30-04-10

Zou je niet kunnen beginnen met ze samen te leggen? Een regelmatig slaapschema, genre: een dut in de voormiddag en een dut in de namiddag? 't is maar een gedacht, en niet zo eenvoudig in te voeren, weet ik zelf, maar het zou wel veel kunnen opleveren.

Gepost door: naais | 30-04-10

@naais: dat doe ik al hoor. Soms lukt het, soms niet. vandaag niet. maar goed één van de twee slaapt en de andere is rustig dus ik ben weeral content.

Gepost door: madam arabelle | 30-04-10

Ik ken het gevoel, hoe een mens dat vol kan houden is me ook een raadsel. Maar je loopt gewoon op automatische piloot! Eens een dagje iets anders doen kan ook al wonderen doen. En inderdaad na het eerste jaar gaat het beter!

Gepost door: madebykk | 30-04-10

maak je geen illusies... het blijft duren. Je wordt wel veel slimmer in het verdoezelen van de moe-heid: make-up, afleiding door je kleding,... Grrrrr. Mijn dochter is 5 en heeft nog iedere nacht nood aan ' een babbeltje' grrrrr
anne

Gepost door: anne | 30-04-10

die allesoverheersende moeheid, ja dat blijft wel een beetje, maar troost: het allerergste is er na een jaar ongeveer vanaf. en dan komt de nacht dat je ongestoord zou kunnen doorslapen en zelf nog in het oude ritme van wakkerworden blijft. Dat duurt dan ook nog ongeveer een maand en dan is het voorbij ;) ...het ergste he, is dan voorbij...
Wat helpt er in tussentijd? Evenwichtig eten helpt al heel goed. en natuurlijk zal de zomerzon je ook wat energie geven, dat zal deugd doen na die lange winter...

Gepost door: tantehilde | 04-05-10

Een bezoekje van de Roodkapjes zou misschien ook wel helpen, althans als we dan eens een wandelingske zouden kunnen maken? Buitenlucht!!! De zon!!! De vogeltjes horen fluiten!!!

Na een jaarke is inderdaad het grootste leed geleden (moed, ge zit al over den helft!)

Sorry dat ik vrijdag niks meer heb laten weten, GSM-problemen... Vertel u dat wel eens.

Gepost door: Crokus | 04-05-10

De commentaren zijn gesloten.