11-05-10

Héhé

Het is achter de rug. En als uw madam het deze keer niet haalt duurt het nog minstens een jaar of tien voor ze nog eens een kans krijgt. Tegen dan slaapt het kroost hopelijk al een hele nacht door en kan een mens al eens "Ssst! Mama moet studeren" roepen.

Geheel terzijde maar daarom niet minder belangrijk was vandaag vandeneerstekeer ook een test in "hoe erg wordt het kroost gemist". Ik zal het u vertellen: ontzettend hard. Uw madam zat nog geen kwartier op de trein en ze wou er alweer uit, terug naar huis om mee te lachen en te kirren op de speelmat. Dat wordt nog wat binnen zes dagen. Gelukkig kan een mens met een depressie gemakkelijk hervallen.

 

Commentaren

Ik duim alvast!
En dat gemis, dat gaat nooit weg, maar het wordt wel makkelijker te dragen met de tijd. Ik zet mijn meissies af aan de schoolpoort (soms met een grote zucht van verlichting als ze het 's morgens weer eens uithangen) en tegen dat ik terug aan mijn auto ben, dan mis ik die 2 spoken alweer. 't Is triestig gesteld met ons vrouwen, vrees ik :-)

Gepost door: JeMaMuse | 11-05-10

Het komt allemaal wel slim. Het is 's avonds dan super leuk om de kroost terug te zien en dan kan je alle zorgen van de dag relatieveren.

Gepost door: madebykk | 12-05-10

Oooohh Proficiat met het terugwinnen van uw leven! :)
Hoe was het?

Gepost door: Mme Zsazsa | 12-05-10

De commentaren zijn gesloten.