17-06-10

Het moederschap

Ok, ik geef toe, ik had het mij enigszins anders voorgesteld.

 

Ik had er niet aan gedacht dat baby's wel eens niet in hun eigen bedje willen slapen, maar liever op mama's of papa's borstkast. Laat staan dat ze dat vier maand aan een stuk liever zouden doen. Ik had er evenmin bij stilgestaan dat er af en toe wel eens iets mis is aan een baby'tje, laat staan een mankement aan levensnoodzakelijke organen. Ik had ook niet in die mate beseft dat de rol van een mama toch écht wel ruimer is dan die van een papa, ookal doet de papa eigenlijk heel hard zijn best. Het kwam niet in mij op dat het begrip "moederinstinct" eigenlijk wilt zeggen, "ge hoort uw kind ogenblikkelijk huilen, vooral 's nachts en zélfs als ge ze eigenlijk niet kùnt horen". Hetzelfde met het begrip "moederkloek", nooit gedacht dat dat wil zeggen "ge wilt eigenlijk nergens anders zijn dan bij uw kinderen, ookal hebt ge zin om eens te gaan shoppen of een terraske te doen met uw vriendin". Ik had géén rekening gehouden met doorkomende tandjes (nog steeds niks) of polio-inentingen, laat staan met epo-prikken en medicatiecocktails. En als ge mij 16 maand geleden zou gezegd hebben dat ik maanden aan een stuk twee keer uit mijn bed moet midden in de nacht om deze of gene te sussen, ik had u heel standvastig gezegd dat het bij mij gene waar ging zijn.

 

En toch, is 't exact wat ik ervan verwachtte.

 

Het is inderdaad heerlijk om elke ochtend uit twee bedjes twee uitgestrekte armpkes te zien en een blije tandeloze lach. Het is fantastisch om zo een overweldigende liefde te voelen. Mijn hart zwelt op van fierheid als er gerold wordt, of ge-rrrrrrrrrrrrrrrrrrr't. Elke treinvertraging of andere ambetantigheid verdwijnt in het niet door één kir, en neemt u maar van mij aan, het kroost kirt erop los. En het bedritueel is échte quality-time, met zelfverzonnen verhaaltjes en onnozele liedjes en tevreden, maar moede kinders. En borstvoeding is inderdaad het schoonste wat er bestaat, en een fleske het meest geruststellende want ge weet tenminste hoe goed er gegeten werd. Oh en  meespelen,  gebroken nachten worden ogenblikkelijk uit uw geheugen gewist.

 

Om maar te zeggen dat ik het fantastisch vind, het moederschap. En ja, ik had liever twee kindjes gehad die allebei zo gezond als een vis zijn, maar de jongste van de twee doet het zo goed dat ik hem niet echt meer 'ziek' kan noemen (al erger ik mij nog altijd blauw aan zijn doktoors). Ik weet het, 't kan rap veranderen, maar dan nog heb ik alvast van mijn zoon de wijze les gekregen dat het leven schoon is, en waard is om te vechten, elken dag opnieuw. En dat lachen blijkbaar gezond is. En ja, ik had dit alles ontzettend graag gedeeld met de mams (al was het maar om af en toe eens te kunnen zagen over echtgenoot), maar ze weet het wel. dat voel ik gewoon. En ja, ik zou zo onderhand wel weer eens tot een uur of tien 's morgens willen slapen, maar goed, tegen hun zestiende slapen ze wel door zeker?

 

Waarschijnlijk gaan er nog dagen komen dat ik ze ga vervloeken. Twee jongens godbetert en ik wéét niks van jongens, ik begrijp jongens niet eens laat staan dat ik ze ga kunnen opvoeden. Waarschijnlijk ga ik nog een hartverzakking of twintig moeten doormaken tot hun achttiende, en dat gaat natuurlijk niet stoppen daarna want er gaan nog nen hele resem verkeerde vriendinnekes over de vloer komen, om van slechte vrienden nog maar te zwijgen. Waarschijnlijk ga ik binnen een jaar of twintig een zucht van verlichting slaken als ze eindelijk het huis uit zijn en toch nog tal van slapeloze nachten hebben omdat ik mij aan't afvragen ben wat ze aan 't doen zijn. Waarschijnlijk ga ik nog wel een paar keer in affronten vallen wegens genante uitspraken tegen mijnen baas ofzo, of genante scènes in de colruyt. Ik voorspel ook al barstende hoofdpijnen wegens "mamaaaaaaaaaaaaaa, ik mag nie met zijn schietgeweer spelen" of iets in dien aard.

 

Ik zie het allemaal al gebeuren, ... en ik kijk er nog naar uit ook.

16:34 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

ik denk dat gij echt heel heel goed bezig zijt!!!

Gepost door: marleen | 17-06-10

Zo denk ik er ook over. Verslavend, die zonen.

Gepost door: Nike | 18-06-10

Vind ik leuk. En mooi. En herkenbaar. En vertederend.
't Is altijd even zoeken, voor iedereen, maar jullie doen dat goed.

Gepost door: Oontje | 18-06-10

Ik ben blij dat dat daar zo plezant is bij jullie!

Gepost door: Janina Modaal | 18-06-10

Zelfs op de vervloekmomenten, zou je ze niet willen missen. Ook als ze voor de honderste keer mamaaaaaaa zeggen. Dan ben je hooguit blij dat het avond is. En even blij als het weer ochtend is. :-)

Gepost door: elke | 18-06-10

Zo herkenbaar. (Zelf al heb ik er maar eentje)

Gepost door: Katleen | 18-06-10

Tja, heb daarnet de oudste van 17 naar een examen zien vertrekken in zijn eerste schoon kostuum met das en heb toch gedacht waar is den tijd... Geniet er van, t'gaat allemaal zo snel.

Gepost door: kaatje | 18-06-10

ik ging eigenlijk niks zeggen want het klinkt altijd zo melig, maar al wat je zegt is helemaal waar, en mijn melige uitspraak erbovenop is: soms mis ik mijn kinders zelfs als ze al in bed liggen en dan moet ik even aan hun koppekes gaan snuffelen ;)

Gepost door: tantehilde | 21-06-10

De commentaren zijn gesloten.