25-06-10

Pfieuw

Het was weer spannend.

 

Uw madam hare jongsten is de laatste weken opengebloeid. Tetteren en kraaien als een volleerd marktkramer, zwaaien met de armpjes en schoppen met de beentjes, diverse pogingen per uur om op de buik te rollen en (met enige tegenzin, maar kom) eindelijk, eindelijk echt groentjes eten. Kortom hij deed het zo fantastisch goed dat uw madam en haar entourage weer even in slaap gesust waren en stiekem al begonnen twijfelen of die nieren écht wel zo slecht zijn als ze ons proberen wijsmaken.

 

Patat dus, maandag bij de wekelijkse bloedprik was er reden tot paniek. Opnieuw een gevaarlijk hoog kaliumgehalte. Maar zie, extra medicatie, extra water en 't is alweer in orde. Een dikke vette oef, en weer een wijze les om niet te neig te roepen dat het goed gaat. Of toch tenminste altijd af te kloppen. Op ongeverfd hout is dat zeker hé?

14:40 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

ongeverfd hout? Echt? Daarmee dat dat bij mij niet werkt...
Veel courage, madam. Alles komt goed. Ooit. En hij doet het al bij al toch behoorlijk goed, dat ventje van u! (wat niet wegneemt dat ik weet hoe ontzettend lastig het al geweest is, hoor)

Gepost door: elke | 01-07-10

De commentaren zijn gesloten.