28-09-10

Freewheelen

Doet uw brein dat ook soms? Het mijne wel, meestal op de trein, maar soms begint het al onder de douche. De meest absurde vragen ploppen plots uit het niets op. Waarom is mannendouchegel ook shampoo en zit het altijd in een blauwe bus en ruikt het altijd naar iets muntigs en waarom bestaat zo'n douchegel-shampoo combinatie niet voor vrouwen en moet het vrouwengeurtje altijd iets fruitigs zijn? Welke idioot is er ooit op't gedacht gekomen om dasspelden te beginnen dragen én hebben mannen echtig in 't echtig niet door dat zoiets compleet belachelijk is en een mega turn-off (hetzelfde trouwens met hemden met korte mouwen plus das en een belachelijk GSM-zakske aan nen broeksriem)? Waarom beginnen West-Vlamingen als ze AN praten ineens nasaal te spreken? Wat bezielt mensen om om kwart voor zeven 's ochtends op de trein fanatiek werkmails te checken? Waarom doen sommige bakkers degoutante suikerstroop op hun ronde suissen en waarom heet ne ronde suisse ne ronde suisse?  Hoe kunt ge als, laat ons zeggen zeven jarig meiske, geen appelsien-aardbeiensap lusten, maar wel cola? Waarom heten friesse ruiters, friesse ruiters (de werkplek was gisteren een belegerde vesting met gevechtscombi's en friesse ruiters enzo)? En waarom staat de GSM-ringtone van het merendeel van de mensen giga-luid maar beginnen ze allemaal met de hand voor de mond te mompelen als ze opnemen. Oh en ne gsm opnemen dat klopt niet, hoe noemt ge dat dan? Aanduwen? En waarvoor staat die afkorting nu weer? GPS blijf ik onthouden, maar GSM vergeet ik keer op keer.

Allé, ik wou dat zo maar efkes zeggen. Geen idee eigenlijk waarom.

 

 

21:09 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

26-09-10

't Stad

Wij zijn verhuisd. Niet van huis, maar van kliniek. En mensenlievendeugd, wat een verademing.

Vrijdag zat uw madam vier uur, met kroost, in 't kliniek, maar waar ze anders drie uur en drie kwartier in een wachtzaal voor piet snot zat, zat ze nu drie uur en drie kwartier bij nen doktoor, bij een diëtiste en bij een verpleegster. Haar kleine man is uitgebreid gekeurd en super bevonden (maar dat wisten we al niewaar) én wat meer is, hij mag een hele boel lekker dingen wél beginnen eten. Zoals écht fruit en écht vleesje. Hij krijgt ook een pak minder medicamentjes, wat ook al plezant is, en het eerste onderzoekje richting transplantatie is ook al achter de rug. Natuurlijk zouden we allemaal liever hebben dat we geen klinieken nodig hebben, maar ook daarin was de verhuis een prima zet. In plaats van elke week, mogen we nu drie lange heerlijke weken weg blijven.

Het moet gezegd, daar in 't Stad zijn ze beter als op de parking. Toch wat patiëntenbegeleiding betreft. Over de rest zwijgen we, ze zijn daar tenslotte allemaal al genoeg overtuigd van hun gelijk.

11:20 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-09-10

Gemis

De mams haar gsm ligt op de hoek van de schouw in het huis waar zij woonde.

Het huis waar nu nog de man woont die haar de laatste dagen van haar leven geen blik waardig gunde.

Het huis waar uw madam het grootste deel van haar jeugd doorbracht. Waar petit-beurre taart werd gemaakt, waar luidkeels Lola van the kinks werd meegebruld, waar naar Medisch Centrum West werd gekeken (en door ons allebei werd weggezwijmeld bij dokter Jan van der Wouden) en naar Loveboat en Buck Rogers. Waar elke dag woorden vielen over een bed dat niet naar behoren was opgemaakt (jeeezes, kon ze dààr over zagen), waar elken avond kop of munt gegooid werd over wie er mocht afwassen en wie er moest afdrogen, waar scrabble werd gespeeld, waar door haar verwoedde doch vruchteloze pogingen werden ondernomen om uw madam in een danskoord te leren springen, waar sinterklaas altijd een glaasje port dronk en zwarte piet altijd een pintje bier en een sigaretje rookte. Het huis waar om de drie jaar heel de boel aan de kant moest om opnieuw te behangen of te verven of een of andere grote kuis te doen, waar elke week de "storsen" moesten afgehaakt en na het wassen opnieuw opgehangen worden, waar uw madam uren op de keukentafel stond om rokken, kleedjes of broeken af te spelden. Waar de eerste 'gebroken-hart-wonden' werden gelikt, waar de laatste nacht als ongetrouwde vrouw werd doorgebracht.

Waar vandaag, elk jaar een gigantische slagroomtaart werd verorberd en haar veel onnozele kadokes werden gegeven (onnozele kadokes waren haar ding) en waar vandaag elk jaar happy birthday werd gezongen en slingers werden omhoog gehangen en nen troon werd gemaakt (ja, wij deden aan verjaardagen, met alles d'r op en d'raan).

Uw madam kon het niet laten en belde vandaag, gewoon om nog één keer haar stem te horen en op hare voice-mail in te spreken dat ze twee fantastische kleinzonen heeft en om haar proficiat te wensen met haar eerste verjaardag als oma, maar van zodra de piep weerklonk zat er zo'n grote brok in uw madam haar keel dat ze't maar zo heeft gelaten. D'r is zoveel te vertellen en er zijn zo weinig woorden.

20:55 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

15-09-10

Geen tijd, geen tijd

Ik ben er nog en mijn wonderschoon kroost ook nog en echtgenoot ook en P. en B. ook, we hebben het alleen druk, druk, druk.

Druk met snotneuzen afvegen bij den oudsten (en gevechten leveren bij het neusjesspoelen), met keukens schilderen, met karaktermetingen met de jongsten (tot nu toe wint uw madam nog, maar iets zegt mij dat dit niet lang meer gaat duren), met de show te stelen op trouwfeesten en babyborrels allerhande met alletwee, met werken (bweikes), met creatief doen, met P. en B. te redden van grijpgrage handjes, met rondkruipen op ellebogen en knieën rond de eetkamertafel, met verstoppertje spelen achter 't gordijn, met fruitpapjes maken en doen opeten, met stomende vrijpartijen, met ons niks niemendal aan te trekken van (schoon)ouders, met den hof te snoeien, met, ...

Lap, en nu moet ik weer snel gaan interveniëren want aan de schrei te horen is er een broer omvergetrokken, of geduwd, of gevallen. Allé tot laters, ooit, as ik nog ies een minuutje vrij heb. 

15:52 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

07-09-10

Superman

Foto1256.jpg

 

Mijn kleine kerel, anderhalf uur na een operatie met volledige narcose. Een dag nadat ze hem 10 uur (Jawel u leest het goed TIEN UUR) aan 't lijntje hebben gehouden, dat hij niet mocht eten of mocht drinken vooraleer ze konden zeggen dat zijn geplande (ja, ja, again u leest het goed, GEPLANDE) operatie niet kon doorgaan.

Fin hij is buizenvrij en gelukkig nog altijd zijn goedlachse zelf. Breekt u me maar de bek niet open over doktoors en klinieken.

16:03 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

04-09-10

And again

Wilt u nog eens kaarsjes bovenhalen, lieve belastingbetalertjes?

Uw madam hare jongsten wordt maandag buizenvrij. Joepie, jochei, dus, alleen het gaat gepaard met wéér een operatie. Weliswaar in dagopname en ze (de doktoors dus) doen alsof het allemaal niets is, maar toch. Haal de heilige rita en den heiligen antonius maar weer efkes van stal en nen zak theelichtsjes in de casa en dage bedankt zijt, da wètte hé.

20:58 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

01-09-10

Zucht. Diepe zucht.

Is het lang geleden dat ik u verveeld heb met wat gezaag, lieve belastingbetalertjes? Ik hoop voor u van wel, want er komt een heleboel gezaag aan.

Enig idee hoe ellendig het is als de respectievelijke (schoon)ouders mekaar ook niet kunnen luchten en dan hun respectievelijke gal over mekaar tegen u willen spuien?? Neemt u het van mij aan, het is ellendig. Zeker als ge justekes met uwen wederhelft hebt uitgemaakt dat ge u van heel de santenboetiek niets meer gaat aantrekken en lekker gewoon wij twee (allé wij vier) tegen de rest van de wereld gaat spelen.

En dat ge dan nota bene van uw eigen vader nog tussen de regels door de boodschap krijgt dat ge'n slechte moeder zijt omdat uw zoontjes toevallig twee dagen na mekaar door de andere oma en opa (die, ik geef het grif toe, niet zo rustig zijn en niet zo babyproof, maar uiteindelijk wel lief natuurlijk, want wie kan er nu niet lief zijn tegen mijn twee schatteknullen) in de lucht gezwierd enzo worden.

Oh en dat ge die commentaar van uw vader krijgt den dag na dat uwen baas u op een zijspoor heeft gezwierd omdat ge één keerke zijnen agenda niet kunt volgen omdat uw zoneke geopereerd moet worden op den dag dat hij (de baas dus) een vergaderingske heeft gepland maakt het natuurlijk nog leuker. En dat allemaal in de week dat ge voor den eerste keer sinds anderhalf jaar weer terug 24u op 24 en 7 op 7 beschikbaar moet zijn voor 't werk.

GVD, moesten mijn zonen zo cute niet zijn, en mijne vent zo leuk niet (het merendeel van den tijd), ik zou d'r nogal ambetant door lopen. Maar nu kwam ik thuis en werden er zes armpjes de lucht in gestoken, en was ik eigenlijk feitelijk weer helemaal blij.

Den boom in allemaal, met hun gezeur. En vaderlief, zoekt een hobby, nem nu weet ge't!

21:57 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |