27-10-10

Onbekend is onbemind?

Uw madam zat gisteren op de trein, zoals altijd, en vroeg zich ineens af hoeveel mensen haar eigenlijk wél kennen.

Ik leg het u even uit. U kent mij niet, en ik u ook niet, maar toch kent u me beter dan, pakweg, mijn schoonouders, soms zelfs dan mijn eigen vader. Dat is een bizar idee, nietwaar? Het is perfect mogelijk dat u eigenlijk die traaglopende madam voor mij bent waar ik mij altijd steendood aan erger omdat u altijd nét in mijn looplijn loopt te sleffen als ik wéér eens nog maar een halve minuut heb om op mijnen trein te springen. Wat niet mooi is van mij hé, dat ik mij dan aan u erger, want misschien heb ik wel al gelachen met een commentaar van u, of zelfs al deugd gehad aan een commentaar van u ofzo. Of misschien ben ik wel al tegen u gebotst als ik nog altijd slaapdronken van mijnen trein stap in onze hoofdstad, of ergens anders. Wie weet misschien bent u wel de madam van den bakker die mij altijd plompverloren laat staan als de telefoon gaat en ge een bestelling moet opnemen ofzo. Allé ik wil maar zeggen dat ik het ineens raar vond dat ik u niet ken, en u mij niet en dat ge mj tegelijk toch verdorie eigenlijk heel goed kent. En daardoor dacht ik ineens, misschien moet ik mij wat minder ergeren aan mijn medemensen want wie weet zitten ze wel aan mij te peizen, of vinden ze me wel grappig, of denken ze wel da'k een lieve ben of een toffe. Maar aan den andere kant, u kent mij toch niet dus eigenlijk, waarom zou ik er wakker van liggen wat u van mij denkt. U heeft het waarschijnlijk wel bij het rechte eind, ik heb een groot bakkes, ik roloog bij het minste geringste, en op sommige dagen ben ik er écht van overtuigd dat iedereen op de wereld rondloop om mij te pesten. Dus als ge u ergert aan dat mens dat u nét niet omver stampt als ze op den trein springt, dat zich rologend ostentatief op haar hakken draait bij den bakker als ge den telefon oppakt om uw bestelling op te schrijven, of dat tegen u botst omdat ze loopt te dromen of niet uit haar ogen kijk 's morgens, it 's me!

Zullen we dan in't vervolg een lekker koffieke gaan drinken?

11:39 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Sinds ik thuis werk, kom ik nog zelden in een station en ik ben geen bakkersvrouw, maar ik wil wel eens een tas koffie (of thee, in mijn geval) met u gaan drinken. Zou heel boeiend kunnen zijn, denk ik.

Gepost door: Lichtindeduisternis | 27-10-10

Geweldig stukje! En zo hard waar natuurlijk.
Inderdaad vreemd als je er zo begint over na te denken! :-)

Gepost door: smiley | 27-10-10

voor mij ook graag nen thee aub

Gepost door: madebykk | 27-10-10

ik heb mij dit ook al afgevraagd. Vooral omdat ik bepaalde dingen ook IRL tegenkom. Iemand uitkafferen in de auto voor mij. En dan blijk ik die te kennen. Beetje genant, in alle geval.

Voor mij ook een thee. Maar ik zag je al en ik kreeg al thee :-)

Gepost door: elke | 28-10-10

sorry ik ben die van de bakker (misschien) ik heb in mijn winkel altijd koffie klaarstaan als goedmaker mm

Gepost door: sophie | 28-10-10

LOL, ik ben net zoals gij, trouwens :-)
In mijn blogtijd vroeg ik me iets dergelijks trouwens ook wel eens af. Vreemd en soms wat onbehaaglijk idee. En dus ben ik maar gestopt met bloggen ;-)

Gepost door: Stien (de eerste) | 29-10-10

Ik heb feitelijk just hetzelfde, maar dan met u: 'Stel u voor dat dat mens hierover mij gewoon madam Arabelle is...' :-)

Gepost door: een nijver lezeresje | 05-11-10

De commentaren zijn gesloten.