29-10-10

Tempus fugit

Vorig jaar gebeurde er dit en dat moest natuurlijk dit jaar gevierd. En feesten, dat doen wij ten huize van uw madam in stijl.

kroon.JPGMet kronen, die we een beetje stoer verveeld twee seconden op ons hoofd willen zetten voor de foto, aan lachen doen we dan wel niet meer mee, want dat ding op ons kopke is al meer dan ambetant genoeg;

 

kroon en taart.JPGMet toert, die we eigenlijk ook niet zo interessant vinden, dat houten puzzelstuk is vééél interessanter en ge kunt daar veel beter uw tanden inzetten (de slagroom was wel lekker, maar ook weer niet te veel want wat voor nen zoeten brol is dàt man);

Maar vooral met vééééél pakskens én dàt vonden we nu wel eens heel plezant zie! jules met de fiets.JPGP1030137.JPG

09:56 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

27-10-10

Onbekend is onbemind?

Uw madam zat gisteren op de trein, zoals altijd, en vroeg zich ineens af hoeveel mensen haar eigenlijk wél kennen.

Ik leg het u even uit. U kent mij niet, en ik u ook niet, maar toch kent u me beter dan, pakweg, mijn schoonouders, soms zelfs dan mijn eigen vader. Dat is een bizar idee, nietwaar? Het is perfect mogelijk dat u eigenlijk die traaglopende madam voor mij bent waar ik mij altijd steendood aan erger omdat u altijd nét in mijn looplijn loopt te sleffen als ik wéér eens nog maar een halve minuut heb om op mijnen trein te springen. Wat niet mooi is van mij hé, dat ik mij dan aan u erger, want misschien heb ik wel al gelachen met een commentaar van u, of zelfs al deugd gehad aan een commentaar van u ofzo. Of misschien ben ik wel al tegen u gebotst als ik nog altijd slaapdronken van mijnen trein stap in onze hoofdstad, of ergens anders. Wie weet misschien bent u wel de madam van den bakker die mij altijd plompverloren laat staan als de telefoon gaat en ge een bestelling moet opnemen ofzo. Allé ik wil maar zeggen dat ik het ineens raar vond dat ik u niet ken, en u mij niet en dat ge mj tegelijk toch verdorie eigenlijk heel goed kent. En daardoor dacht ik ineens, misschien moet ik mij wat minder ergeren aan mijn medemensen want wie weet zitten ze wel aan mij te peizen, of vinden ze me wel grappig, of denken ze wel da'k een lieve ben of een toffe. Maar aan den andere kant, u kent mij toch niet dus eigenlijk, waarom zou ik er wakker van liggen wat u van mij denkt. U heeft het waarschijnlijk wel bij het rechte eind, ik heb een groot bakkes, ik roloog bij het minste geringste, en op sommige dagen ben ik er écht van overtuigd dat iedereen op de wereld rondloop om mij te pesten. Dus als ge u ergert aan dat mens dat u nét niet omver stampt als ze op den trein springt, dat zich rologend ostentatief op haar hakken draait bij den bakker als ge den telefon oppakt om uw bestelling op te schrijven, of dat tegen u botst omdat ze loopt te dromen of niet uit haar ogen kijk 's morgens, it 's me!

Zullen we dan in't vervolg een lekker koffieke gaan drinken?

11:39 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

20-10-10

Joe FM

Uw madam luistert naar de radio. Eigenlijk luistert ze het liefst naar ceedeekes, maar haren ceedeespeler hapert, nu ongeveer al een jaar, en ze geraakt er niet mee tot bij de ceedeespelermaker (ze zou tenandere niet weten waar ge dat vindt, ne ceedeespelermaker) en ze heeft ook geen goesting om nen nieuwen ceedeespeler te kopen, want ten eerste peist ze dus dat het gewoon een slecht contactje is dat heel simpel gemaakt kan worden en ten tweeden vindt ze haren ceedeespeler schoon en heeft ze nog genen anderen ceedeespeler gezien die ze even schoon en even bescheiden vindt, dus luistert ze naar de radio.

Omdat uw madam 't liefst van al klassieke muziek hoort of ouwe knarren genre Niel Young en Bob Dylan, of loundon Wainwright the third, of JJ cale as ge wilt, of the beatles, of vaya con dios of tina turner, of ... luister ze naar radio drie, Klara dus. Maar klara is hier altijd gestoord, ge hoort een streepke klassiek, dan passeert er nen otto en hoort ge nikske, dan is den otto weg en hoort ge weer een streepke, enfin wreed ambetant. Dus luistert uw madam naar radio een. Maar daar gaat het de laatsten tijd continu over diene mens met zijn strikske en wardje de bever en beehavee en uw madam kan het niemeer horen, dus begon ze te zoeken op haren radio. En waar kwam ze uit? Bij Joe fm of all places. Gisteren tina turner (lap, weer tranen met tuiten natuurlijk) vaya con dios, vier nummerkes van the beatles én eric clapton. Plezant zenne!

11:02 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-10-10

Ik had het kunnen weten

Twee supergoede bloeduitslagen na elkaar dat wil zeggen dat er iets boven uw madam hare kop hangt, allé boven haren jongsten zijne kop.

Vandaag werd zijn blaasje onderzocht, gewoon eens kijken of die weer genormaliseerd was, met het oog op een eventueel nakende transplantatie. Echtgenoot en uw madam dàchten dat alle oorzaken van nierfalen verholpen waren en bleken weer eens te positief te denken. Er blijkt nog steeds reflux te zijn naar zijn linker niertje, en niet zomaar een beetje, maar veel.

Of dit verholpen kan worden, hoe en wat dit wil zeggen voor een transplantatie is nog niet duidelijk, goed nieuws is het in ieder geval niet. Ik zou u kunnen vragen om weer uw theelichsjes boven te halen, maar veel haalt het allemaal niet uit. Laat het maar zo. En de heilige rita en den heiligen antonius? Die kunnen ook vierkant den boom in!

 

23:09 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

17-10-10

't Is over

uw madam haar ambetantigheid. Vrijdag waren de bloedresultaten van de jongste spruit voor de tweede keer op rij fenomenaal, al was hij wel wat afgevallen, maar hij is de laatste tijd ook veel mobieler, én hij was een centimeter gegroeid.

't Stad is ook nog eens beter voor ne mens zijn gezondheid als de parking.

11:50 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-10-10

Ambetant

Uw madam loopt ambetant.

Het is koud en grijs en daar wordt een mens al niet echt vrolijk van. Ze is verdikt, wat op zich geen kwaad kan, want ze was wel heel mager geworden door stress en zorgen enzo, maar blijkbaar valt echtgenoot op anorexia-types en vindt hij haar dus een 'dikkerdje dap'. Geen enkele vrouw die dààr vrolijk van wordt. Ze kan het nog altijd niet verkroppen hoe ze aan de kant werd geschoven op de werkplek, daar wordt ge ook niet vrolijk van. Ze moet vrijdag op controle met haar jongste spruit en daar waar er anders elke week werd geprikt is't nu drie weken geleden. Dat zou ne mens fantastisch moeten vinden, maar uw madam is ne panikeur, en natuurlijk heeft hare jongste spruit toevallig twee keer serieus overgegeven de voorbije week en natuurlijk heeft hij een hoestje en een snotneuzeke en natuurlijk ziet hij wat bleekskes. Ge zult dat altijd zien. Oh en iedereen wijst u daar ook alle vijf voet op en in een moeite door wordt dan ook zo nog eens gezegd dat drie weken toch wel lang is. Ge had ze moeten horen toen het manneke élke week moest geprikt worden. 't Is gelijk bij de boeren, nooit goed. Echtgenoot is weer eens aan de volgende resem uithuizigheid begonnen en klaagt dan nog dat hij geen sociaal leven meer heeft, vrolijk maakt dat ook niet.

Uw madam vrolijk krijgen is pertang zo moeilijk niet, een beteke genegenheid, wat erkenning, twee schatten van zoontjes, nen beker tsjokolattemelk (echte, géén cécémel-brol) en een brandend stoveke. Oh, en slaap, slaap, slaap. Maar ja, dàt is naar het schijnt iets waar ge als jonge moeder niet al te zeer op moogt hopen.

09:49 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-10-10

Gelijkekansenbeleid

Drie jaar lang was uw madam een gemotiveerde medewerker van de groten baas bij haar op het werk. Drie jaar lang liep ze de benen van onder haar gat, had ze meer dan eens discussies met echtgenoot over de invulling van het begrip 'ambtenaar' en deed ze hetzelfde werk van iemand die in de hiërarchische ladder (en dus ook de loonladder, want aan de staat hangen die twee samen) vér boven haar uitstak. Zonder ne cent meer te verdienen, dat spreekt.

Toen kon uw madam twee onnozele vergaderingskes die de baas persé op die dag wou en niet op een andere dag, niet bijwonen omwillen van wat men noemt 'familiale omstandigheden', u weet wel waarover het gaat. En plots is uw madam beleidsmedewerker af. Zomaar. Op vijf minuten tijd. Oh, natuurlijk zijn er objectieve redenen, frappant alleen dat die objectieve redenen pas boven water komen op de moment dat de baas zijn vergaderingskes niet kan houden op de dag die hem blieft.

Gelijkekansenbeleid aan de overheid, laat me niet lachen. En vrouwenemancipatie, serieus blijven hé. Vrouwen aller landen, maakt uzelve niks wijs, van zodra ge moeder wordt, telt ge voor de rest niet meer mee. Vrouwen aan de haard, dat is eigenlijk feitelijk nog steeds de natte droom van elke man.