08-12-10

Over eten en liefde en de dag van gisteren

Lap zeg, vijf dagen ver zijn we ocharme en ik moet al een inhaalbeweging van jewelste maken. Kunt u geloven dat ik begot al niet meer wéét wat ik zondag at. Het zal niks wereldschokkends geweest zijn. Waarschijnlijk iets met pastinaak, want ik ben nogal in to pastinaak de laatste tijd. Wortelpastinaakmousseline is trouwens ongelooflijk lekker. Omdat ik niet meer weet wat ik at en u dus geen deelgenoot kan maken van wat er zondag zoal tussen mijn kiezen verdween, doe ik een receptje. Ook goed?

Wortelpastinaakmousseline dus. Ge pakt ne pastinaak of twee en ne wortel of vier als't grote zijn, vijf à zes als't kleintjes zijn. Ge schilt beide groenselsoorten en snijdt ze op hapklare brokken. Stoven in een bodemke olijfolie samen met een gepelde op hapklare brokken gesneden ajuin. Nét voor de boel begint aan te branden blussen met een goei scheut pastis en een half kippeboullonblokje toevoegen. Verder laten sudderen tot alles heel erg 'zocht' is. De boel in de blender kieperen en pureren tot ge een schone gladde oranje emulsie krijgt. Serveren met een stukske pladijs en wat purree of een kroketje. lekker zenne!

Van eten naar liefde, daar komen moederwijsheden aan te pas. De liefde van de man gaat door de maag en zo van die dingen. Ik kan koken, ik doe het zelfs graag, maar om de ene of andere reden heb ik er de laatste dertien maanden geen tijd meer voor. Dat wil zeggen ik maak er geen tijd meer voor. Ik ben namelijk verliefd en iedereen weet dat verliefdheid en eten niet samen gaan.

Liefde en eten dan hoogstwaarschijnlijk weer wel, want ik eet met liefde allerlei lekkers op. Maar wat is dat nu voor uw madam, de liefde. Het liefst vanal iets comfortabels, nu ook weer nie zo comfortabel dat ge uw okselhaar niet meer moet scheren en ongegeneerd scheten kunt laten in de zetel terwijl ge in uw kruis krabt, maar toch comfortabel genoeg om met een snotneus en een schorre keel door uw geliefde nog graag gezien te worden. Oncomfortabele liefde is ook plezant, dat is spannend enzo, maar laten we eerlijk zijn het is zenuwslopend en ontzettend vermoeiend. Dus ge zoudt kunnen zeggen dat liefde, voor uw madam dan toch, wil zeggen dat ze het gevoel moet hebben dat haar wederhelft haar pakt gelijk ze is, soms een tang, soms een emotioneel wicht, soms ambitieus, soms een huismus, soms een vamp, soms een grijze muis. Als tegenprestatie zal zij met hem hetzelfde doen. Dàt is toch schoon zo?

De dag van vandaag krijgt ne mens somtijds den indruk dat het in de liefde een even grote competietie is als in al den anderen hannekesnest. Liefde wordt zo precies ook een consumptiegoed: "deze liefde is over, kan ik een andere krijgen?" Pas op, uw madam is geen prediker van het koste wat kost in stand houden van een ongelukkig partnerschap, maar liefde is toch ook wel een beetje werken, allé vindt zij dan toch. Een beetje maar hé, 't moet grotendeels wel plezant blijven!

Plezant was het anders den dag van gisteren absoluut niet. Tanden en blaassondekes irriteren uw madam haar jongste spruit met als gevolg dat hij een lastige nacht had. Omdat kroost in één kamertje slaapt had den oudsten dus ook ne lastigen nacht en omdat echgenoot als een blok overal doorheen slaap had uw madam ook ne slechten nacht. Slecht as in hieieel slecht, drie uurkes slaap ofzo. Fin als dan uwen wekker afloopt is dat eigenlijk een beteken een verademing want ge weet dat ge dan efkes door de kou moet om op een lekker comfortabele trein nog een uurke te slapen ofzo, alleen had den NMBS beslist om gisteren een ultra-kort treintje van uw madam haar woonplek naar de hoofdstad te laten sporen waardoor ze dus gelijk een rechtstaand sardienke in een dooske een uur op nen trein moest staan, in plaats van slapen. Op het werk was, allé is er het nog steeds hangende probleem met de sjauffaasj waardoor het er ijskoud is, en als uw madam érgens slecht gezind van wordt, dan is het van de kou. Soit het was genen dag om over naar huis te schrijven, laat staan over te bloggen, maar goed, het moet nu eenmaal.

Amai, geeft u toe dat het een huzarenstukje is om drie vraagjes in één min of meer samenhangende tekst aan mekaar te breien. Mijn beste vriend (in, in mijn geval) verdient echter een eigen stukje.

22:09 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Leuk stukje, vooral dat deel over de liefde
Enneh... slaap lekker!

Gepost door: elsje | 09-12-10

De commentaren zijn gesloten.