29-12-10

Zet de kraan maar open

Uw madam is een kreeft. Een naar het schijnt typische kreeft. En als u, net als zij, stiekem nooit de verleiding heeft kunnen weerstaan om te checken of een karaktertypering aan de hand van uw sterrenbeeld wel klopt, dan weet u dat kreeft emotionele wezens zijn. Absurd emotionele wezens zelfs. En dat klopt. Als Niel Young ooit in denumo omwille van zijn stemgeluid de titel van Mister Huilebalk number one meekreeg, dan verdient uw madam omwille van haar vrije tranenloop de titel Mrs. huilebalk number one.

Uw madam schiet dus bij het minste geringste in tranen, om die schone dreft-reclame met allemaal die stofjes, of die electrabel-reclame van een aantal jaar terug met dat krullebollekindje en die ster en de kerstboom, oh of die reclame van alleen boter heeft de smaak van boter met dat tweelingske dat ontbijt op bed maakt.  Om dumbledore die dood gaat in de zesde harry potter film (of van dezelfde orde, Gandalf in den eersten lord of the rings, oh en gandalf die niet dood blijkt te zijn, daar moet dan uiteraard ook om gehuild worden). Om een van de spruiten die op PMS-dagen een beetje verhoging maakt of wat minder wil eten.Om een onverwacht en gemeend compliment van echtgenoot. Om een idiote beslissing van de grote baas op de werkplek. Om een schone tekst op een kerstkaartje. Om dingen die nooit meer terugkomen. Om verloren gegane dromen. Om niet in te vullen verwachtingen. Om de mooiste en de droevigste momenten uit het leven.

22:02 Gepost door Arabelle | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

28-12-10

Waar wordt een mens blij van?

Van kroost dat 14 maand wordt! Van kroost dat alletwee (!!) begint te stappen! Van de jongste spruit die ondanks alles en mits een paar nachten ziekenhuis een heel jaar dialyse-vrij is gebleven terwijl de doktoors dachten dat hij geen zes weken oud ging worden zonder dialyse (eat that, doktoors!) Van de oudste spruit die zevenetachtig keer per dag op en af de schoot klautert. Van drie nachten doorslapen, weliswaar alleen en op de zetel, maar dààr kijken we efkes niet naar.

13:46 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Dag 22

Wat een vraag, waar wordt een moeder overstuur van? Van elke vorm van onheil dat haar kinders overkomt vanneigens. Voor uw madam moeder werd betrof die angst echtgenoot en in de tweede plaats haar ouders. Eens moeder geworden kwam bij uw madam het besef dat onheil bij ouders de natuurlijke gang van zaken is. Allé niet dat ge die mensen dat toewenst hé, maar ze worden er niet jonger op en ziekte, kwalen en onheilen hebben blijkbaar meer vat op oudere mensen dan op jongere. Echtgenoot die een onheil overkomt zou nog steeds uw madam haar wereld doen instorten, maar ge kunt als moeder niet totaal instorten hé, want uw kinders hebben u vandoen. Een onheil dat uw kinders overkomt doet de wereled stilstaan. En uw madam betwijfelt het of de wereld dan ooit nog opnieuw zou beginnen draaien.

08:36 Gepost door Arabelle | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-12-10

Smulpartijen

Met de feestdis nog tussen de kiezen verwacht u als favoriete maaltijd van uw madam minstens iets à la lichtjes gegrilde kingkrabpoten met een marinadeke van olijfolie, chilipepertjes en citroengras of iets wat daar op lijkt. Lamskroon met appelkes en veenbeskes, een vers kroketje en wat gekaramelliseerd witloof ofzo. Maar neen hoor, hoewel beide aangehaalde schotels uw madam zeker kunnen bekoren gaat er niks boven spinaziestoemp met worst. Dikke worst hé, geen janaetterige chippolata. En de spinaziestoemp met een tikkeltje azijn opgewerkt. En dan moet ge zo met de sauslepel een putteke in de gemetste spinaziestoemptalud maken om daar dan uw bruine jus in te doen van uw braadworst. Awel eerlijk waar, dààr moogt ge mij zelfs voor wakker maken!

Oh, en as ge mij dan toch wakker maakt doe d'r dan ne moeulleux au chocolat bij. Maar ne goeien hé, een dun laagske heerlijke chocoladecake met hemels loppende warme chocolade binnenin.

22:35 Gepost door Arabelle in keukengeheimen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-12-10

December

In tegenstelling tot november vindt uw madam december eigenlijk best een fijne maand. 't Is winter en dat wil zeggen dat ze binnen lekker gezellig ongegeneerd met nen flanellen pyama onder een tv-dekentje kan kruipen met een beker gloeiend hete chocomelk. Dat wil ook zeggen dat echgenoot, uit nostalgie, gele krèm maakt, mét chocoladeschaafsel. Mmmmm, warme gele krèm met chocoladeschaafsel (kwijl). December staat ook gelijk aan zelfgemaakte hotdogs met witte pens en gekaramelliseerde roden ajuin tussen een vers afgebakken stokbroodje met tierentijn mosterd. En kadookes inpakken en uitdelen, en de kerstboom versieren en kerstverlichting op straat (al is dat in uw madam haar woonplek bedroevend weinig maar soit). Oh en december is vooral weinig uit uw huis moeten komen wegens te koud en dus weinig sociaal moeten doen (al wordt dat natuurlijk tenietgedaan door die twee belachelijke dagen in de maand waarop iederéén u denkt te kunnne claimen).

Moest ne mens nudie éne dag in december niet verplicht worden van famillies en schoonfamilies te entertainen, het mocht van mij elke maand december zijn. Maar die verplichte feestvierderij is er teveel aan.

 

15:19 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Spijt

Heb ik ergens spijt van? Van die vier jaar als gevolg van de eerste kus? Goh, neen want zo wist ik tenminste in een volgende relatie hoe het vooral niet moet. Van het feit dat ik na een jaar studeren in het buitenland ben teruggekeerd? Neen zeg, stel u voor dan had ik echtgenoot niet gehad en, veel erger nog, kroost ook niet. Van echtgenoot zijn goesting te geven en de hoofdtad als woonplek te verlaten om in een onnozel provinciestadje te gaan huizen? Bwah, neen want ik woon wel graag in ons huis (al kost het een rib uit ons lijf, maar soit).

Ik heb voorlopig niet echt spijt van de dingen die ik al deed. Ik vind wel veel dingen spijtig, maar da's iet anders hé.

 

08:12 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-12-10

Mijn favoriete verjaardag

Zou natuurlijk diegene moeten zijn waarop echtgenoot me in een restaurant (Els quatre gats) in Barcelona op zijn knieën ten huwelijk vroeg. En me ook nog eens een kloeft van een verlovingsring kado deed. En ja hoor, hij staat in de top tien, maar niet bovenaan. De dag voorafgaand aan dat ene moment van glorie was namelijk niet zo fijn. Echtgenoot (toen nog would-be echtgenoot natuurlijk) was , om nu begrijpelijke, toen onbegrijpelijke, redenen bloednerveus die dag en dus niet te genieten. Om zijn zenuwen een beetje onder controle te krijgen zat hij een hele namiddag op een barcelonees terras waardoor hij ook nog eens lichtelijk aangeschoten was en dus een tikkeltje ontvlambaar. Soit, het etentje begon op die verjaardag in mineur, maar het einde van de dag maakte alles goed. En de intussen bijna negen jaar nadien ook.

Mijn favoriete verjaardag was mijn vijfentwintigste. Mijn toenmalig lief had de ene verrassing na de andere gepland. Het begon met een ontbijt, tussendoor was er een verrassingsfeestje met wat goede vrienden, er was een door hem zelfgebakken taart (zijn grootvader was bakker geweest en het zat in zijn genen) en etentje met de vrienden en als afsluiter een romantisch rondje reuzenrad op de zuidfoor met z'n beidjes. Jà dat was ne schonen dag. Ow, wacht, maar die verjaardag eindigde dan weer zwaar in mineur want 's anderendaags was hij ineens mijn vriendje af.

Tiens, nu ik het hier zo zie staan... zet die "wilt ge met mij trouwen"-verjaardag dan toch maar op één. Die heeft tenminste een happy ending.

20:12 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |