19-02-11

stap, stapper stap

Maanden kroop hij in paracommando-stijl door het huis, dan ontdekte hij ineens zijn knietjes en ging hij nog sneller van de ene plaats naar de andere. Toen zijn één minuut jongere broertje plots aan het handje begon te stappen, bekeek hij het een dag of twee en besliste toen "dàt kan ik ook". Toen volgden voor uw madam maanden met twee  kindjes die elk twee vingers nodig hadden, of een broek en natuurlijk allebei de andere kant uit wilden. En ineens, twee dagen geleden, toen hij op bezoek was bij z'n broertje, besloot den oudsten mama's broek los te laten en was hij weg. De hele lange ziekenhuisgang door.

Amai, dat doet toch wat met een mens hé, zo ineens een stappend kindje hebben. En jeuj, nu breken voor uw madam maanden aan waarin ze een zoon aan de hand wil houden en hij natuurlijk los wil zijn en de andere aan de hand moet houden en zij zou willen dat hij het alleen doet. Het worden spannende tijden.

14:37 Gepost door Arabelle in citaten en capriolen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Mooi stukje!! Wel even slikken toen ik las 'op bezoek bij zijn broertje'... Hoe gaat het met uwen jongsten? En met jou en jullie?
Sterkte en liefs, Marta

Gepost door: Marta | 19-02-11

toch altijd een heerlijk moment! En bedenk dat het ronddragen nu een beetje verleden tijd wordt. Uw rug zal er dankbaar voor zijn (zelfs als hij nu geen pijn doet, dannog!)

Gepost door: elke | 20-02-11

En achtereen zult ge uzelven erop betrappen dat ge in de schoenenwinkel de schoenen met talonnekes laat links liggen en dat ge resoluut voor ne platten trapper gaat ;-)
(kwestie van tenminste voluit achter die gastjes te kunnen spurten)
Volgende stap: klerurrijke kleren beginnen dragen zodat uw kindjes u direct kunnen herkennen als ze weer eens te ver afgedwaald zijn ... Mijn dochter herinnderde zich dat zelfs nog "Mama, ik kon jou rap terugvinden aan die knalgele jas vroeger." Ja, ja, dat waren nog eens tijden ;-) (maar het bespaart u gemiddeld toch een hartverzakking of drie per wandeling zenne)
Ik deed het met één kindje tegelijk, gij met twee in één keer, ik sta stijf van bewondering: hoe doet ge dat???

Gepost door: Dulcera | 20-02-11

De commentaren zijn gesloten.