20-02-11

Overdrijven is ook een kunst

Uw madam verdenkt er haren jongsten van dat hij stiekem kan lezen. Dat hij op tinternet kan surfen dat wist ze al, dat van dat lezen nog niet. Hij moet ongetwijfeld dit gelezen hebben en dan bij zijn eigen gepeist hebben: "OK, dan blijven we nog wat langer" want hij en uw madam zitten hier nog. Niet omdat uw madam nog niet met het dialysemasjien kan werken (na een spoedcursus apothekersassistent om medicamenten te mixen, verpleegkundige om speciallekes te doen qua verzorging en nefroloog om nierinsufficiëntiesignalen te herkennen is dat masjien peanuts. Oh zoute nootjes, ik zal mij sebiet ies een zakske uit 't masjien gaan trekken zie, nee, niet uit zijn dialysemasjien, uit een snoepmasjien) maar omdat meneerke vanlles (waaronder kiekenstront, allé platte kak) voorheeft.

Blijkbaar had hij ne permanent hogen bloeddruk waarmee hij had leren leven, door dat gedialyseer heeft hij nu ne normalen bloeddruk, maar dat is dus voor zijn doen ne wreed lagen. Gevolg, zo mottig of hij groot is (gelukkig is dat nog maar drieënzeventig centimeterkes). Gevolg van het mottig zijn, genen eetlust en alles wat er moeizaam ingaat zo rap of tellen weer uitkotsen. Daarbovenop zitten we hier op een kinderafdeling in de slechtste periode van 't jaar met een hardnekkig buikgriepvirus dat de ronde doet en dat ge dus als mottig voelend, pas geopereerd en dus zwak klein venteke natuurlijk wreed rap attrapeert. Naast kotsmisselijk van den bloeddrukval dus ook nog eens schaateraei. Gevolg van het kotsen en de schaateraei én het gedialyseer op 't randeke van bekanst uitgedroogd dus kwamen er toch nog infusen en sondevoeding aan te pas. Soit 't ergste is gepasseert hij weegt nu zo ongevver evenveel als een flink uit de kluiten gewassen konijn, maar eet weer zelf en drinkt weer melk. Zijne kak begint wat consistenter te worden en binnen ne gram of tweehonderd mogen we weer naar huis. Of misschien al morgen, als blijkt uit zijn bloed dat hij, letterlijk, mager en taai is.

We zijn een kilo achteruit door al het bovenstaande, maar dat blijkt nu ineens zijn 'werkelijk' gewicht te zijn. Voor de dialyseopstart zou hij stiekem vocht vastgehouden hebben dat nu dus allemaal weg is. Veel plaats voor pap zegt meneer doktoor daartegen. Uw madam zegt daartegen nog zéker een jaar voor de vereiste tien transplantatiekilo's in plaats van de verhoopte zomertransplantatie. Zucht en merde enzo.

Soit hij kan dus lezen, de jongsten en 't is ook overduidelijk allemaal opgezet spel, want dat hij geniet van exclusieve mama-aandacht dàt is wel overduidelijk. Bij deze dus: Kabouter, 't is nu genoeg, we gaan naar huis, ge moogt dààr ook veel op mijne schoot zitten. Beloofd.

22:05 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Mooi met humor en veel gerelativeerd, maar 't blijft wel letterlijk en figuurlijk (platte) shit!

Hup kilo's hup!

Gepost door: The Miss | 20-02-11

Madam, hopelijk kan je snel naar huis en vliegen de kilo's eraan!!

Gepost door: madebykk | 21-02-11

Chapeau omdat je de dialysemachine kunt bedienen èn zeker omdat je kan herkennen wat er daarnaast al aan de hand kan zijn!
En inderdaad, naar huis moet uwen jongsten, daar zal hij beter eten en gedijen, ik duim!

Gepost door: Marta | 21-02-11

Zal ik het nog eens zeggen als 'em niet wil luisteren...? 't Is maar een woord, hé ;-)

(anyway: rap naar huis en weg uit de ziektekiemen is jullie meer dan van harte gegund)

Gepost door: elke | 23-02-11

Ik heb hier een grote leesachterstand ingehaald en hoop dat je inmiddels met uwe jongsten terug thuis bent. En dat hij nu kilo's begint te verzamelen. Goeie, échte kilo's. Sterkte.

Gepost door: NIDK | 14-03-11

De commentaren zijn gesloten.