29-06-11

Fatsoen

Er was een tijd dat uw enkels tonen in 't openbaar onfatsoenlijk was. Dat was misschien een beetje te veel van het goede, alhoewel wat ge tijdens korte hitegolfkens over 't straat ziet lopen doet ieder weldenkend mens met weemoed terugdenken aan die heerlijke tijden, en fatsoen heeft natuurlijk niet alleen met kledij of een gebrek daaraan te maken, maar toch. Dat uw madam birkenstocks en andere sletsachtigen not done vindt om buitenshuis te dragen wist u al, dat hetzelfde geldt voor sweaters, uitgeflodderde trainingsbroeken, zichtbare vaalgrijs gewassen bh-bandjes en witte sokken kon u ongetwijfeld vermoeden.

Maar fatsoen gaat verder. Fatsoen gaat ook over niet lopen eten op straat. Allé toch voor uw madam. Zeg nu zelf; ziet ge u al lopen, uw smoske naar binnen werkend, met dat ene schijfke tomat dat dreigt van tussen uw broodje te vallen en die klodder cocktailsaus die gevaarlijk naar beneden drupt? Neen? Kijkt eens in een etalagevenster op dat moment, ge ziet er niet uit.

Fatsoen gaat over een pardonneke als ge uwe nies nie kunt inhouden op den trein, of op uwen bureau die ge deelt met collega's. Over uw voordeur niet opentrekken in uwe négligé (tenzij ge a special someone verwacht natuurlijk, al zou uw madam er dan nog een elegant satijnen kamerjaske overgooien, ge weet nooit, niewaar?) Over eten met mes en vork (behalve als uw avondmaal uit chips bestaat) en niet telefoneren terwijl ge iets aan 't eten zijt. Over een normale ringtone als uw gsm rinkelt en geen motherf*kker-rap lieke.

Of is uw madam nu hopeloos ouderwets en moet ze haar alter ego veranderen in Mrs. Bouquéééét?

22:04 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Ge hebt wel wat goede punten, maar... het moet mogelijk zijn om u enkels te tonen bij goed weer, de ringtoon van een gsm mag eenders wat zijn, want dat is een deel van persoonlijke creatieve uiting. Hetzelfde voor kledij: als je nu nergens speciaal naartoe moet, en je gaat gewoon in't park zitten of bij ne vriend werken of ... dan mag je je slodderkleren over straat ook aan doen ;-)
Een beetje aanpassen dus, maar nog niet helemaal mrs bucket! :-)

Gepost door: smiley | 30-06-11

Awel ja, ge hebt gelijk.
Fatsoen is soms ver te zoeken.
Maar daardoor ben je nog niet ouderwets hoor.

Gepost door: kaatje | 30-06-11

En respect dan... zat deze avond bij de kapper en zag gewoon iemand die in elkaar geslagen werd door twee jonge kereltjes. Niemand die reageerde. Ik stond net op het punt om uit de kapperstoel te springen toen die twee jonge gasten (amper 12 oud) het hazenpad opgingen. En de dame in kwestie met tal van blauwe plekken achter hebben gelaten!

En die mensen die aan de overkant stonden te wachten op de tram (enkel een spoor scheidde hen) die bleven kijken. In schock van hetgeen ze zagen...

Maar wees gerust... zolang jouw man nog niet in zijn Marcelleke over straat gaat toeren.. ben je nog ver verwijderd van de zus van die met "room for a pony".

Christel

Gepost door: Christel | 30-06-11

Buiten uw commentaar op de Birkenstocks en andere sletsachtigen kan ik wel volgen.

Gepost door: Lichtindeduisternis | 03-07-11

maar ik doe altijd de deur op in mijn négligé zeg. Ge weet toch maar nooit of George Clooney voor de deur staat!

Gepost door: elke | 04-07-11

Qua outfit vind ik dat ge grotendeels gelijk hebt, al heb ik wél soms sletsachtigen aan op straat. Vooral met warm weer, want dan kan ik in mijn fatsoenlijke schoenen niet meer in zonder schoenen én voeten te verrenuweren.

Da van da niezen is ook nen hele justen.

Eten moét ik soms op straat doen, als ik na een te lang uitgelopen vergadering en een stevige vertraging van de Lijn nog iets wil eten vóór de vergadering op een andere campus begint. Al kies ik dan gewoonlijk geen smoske. Flauwvallen van de groten honger vind ik nog minder fatsoenlijk.

Die ringtone, tja, ik heb een tijdje de luidkeelse commentaar van onze jongsten hond gebruikt. Maar nadat ik eens de Lijn-chauffeur zijne kop zag omgooien op zoek naar ne jachthond in zijn bus en met een onnozele grijns mompelde "sorry, da's mijn moeder" (die belde, maar zover kwam ik niet), heb ik nu ook maar een jazzmuziekske gekozen...

Gepost door: NIDK | 13-07-11

De commentaren zijn gesloten.