04-07-11

Tja

Voor ge 't weet belandt ge dan, met een weekske pauze, van d'een kliniek in d'andere. De jongsten was met al dat eten intussen zodanig gegroeid (wel zeven centimeters, ZEVEN dus hé!) en zodanig verdikt (wel twee kilo, TWEE!) op vier maand tijd dat zijn kathederke al te klein was geworden. Meneer de chirurg had nog een gaatje vlak voor hij op 't vliegtuig naar de malediven (ofzo) vertrok en daarmee is mijn jongste spruit nu vier sneekes in zijn buik rijker en ne langeren katheder. Hopelijk wordt met dat langere darmpken zijn bloedje wél goed en àls hij zo blijft groeien en blijft bijkomen, hoop dan maar met mij mee dat het binnen vier maand genoeg is voor ineens een nief nier. Iet anders wil ik namelijk niemeer. Ik heb mijn buik meer dan vol van klinieken en ik weet wel zeker dat het voor hem vantzelfsten is.

We zijn weer veilig thuis intussen, vaneigenst weer driehonderd grammen achteruit, maar kom, dàt kan er ook wel weer nog bij (maar eigenlijk niet echt).

21:07 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

uw Brugse blogmadam duimt van harte mee!

Gepost door: elke | 04-07-11

Ne dikke knuffel om al die zorgen wat lichter te maken!!

Gepost door: madebykk | 05-07-11

De commentaren zijn gesloten.