27-09-11

Wa peist ge zelf?

Waar zou ik nu het allermeest opgewonden over zijn? Zo ongeveer al 23 maand aan een stuk. Ge moogt drie keren raden. Jaaaaaaaaa, procifiat van den eerste keer just. Van de jongsten zijn o zo levensnoodzakelijke en hopelijk snel nakende transplantatie vanneigenst!

Ik krijg hartkloppingen als ik d'raan denk, niet alleen omwille van het feit dat hij twee (twéé!) uur onder narcose zal zijn, maar ook stelt u voor dat het nie pakt zeg! Slik. Dat hetgeen waar we al twee jaar naar aan 't aftellen zijn (en waarschijnlijk nog wel een half jaarke verder voor zullen moeten tellen) niet werkt. Wat moeten we dàn doen???

Aan den andere kant, àls het wel pakt gaat dat fantastisch zijn hé. Een buizenvrij kinneke, geen machienerieën niemeer, geen dieet niemeer, ook, gelijk zijn broerke, in 't water kunnen ravotten, chocolat kunnen eten en spinaziestoemp me eikes, geen nachtelijke alarmen niemeer, geen ambetante mysterieuze blaaspijntjes niemeer, ...

We zijn d'r trouwens écht bekanst, zijn gewichtje is intussen méér dan ok, zijn lengte ook, zijne vechtlust is nooit een probleem geweest, alleen zijn blaasje moet nog wennen aan pipi. En gelukkig kunnen we, als dat blaasje meewerkt, direct een goei nier uit de mama-kast halen. Ik mag er niet aan denken om dan ook nog eens maanden met stress te moeten zitten wachten op een donortelefoontje. Neen, neen, groen licht is nier d'ruit en nier d'rin, 't heeft lang genoeg geduurt.

20:59 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Ik peis dat dat spannende tijden gaan worden, voor alleman.

Gepost door: zapnimf | 27-09-11

Ik duim alvast!

Gepost door: Ariadnesdraad | 27-09-11

Ik duim mee. Het kan maar helpen. Toi toi !

Gepost door: Bentenge | 28-09-11

Amai, dat worden inderdaad spannende tijden die jullie te wachten staan. Succes.

Gepost door: HansDeZwans | 28-09-11

23 maanden is al lang om te moeten afwachten in spanning, verdriet, onmacht,... maar het zal lonen, ik voel het aan mijn dikke teen!

Gepost door: Margogogo | 29-09-11

Ik kom hier per toeval maar eens langsgesurfd en ik weet niet of ik dat heel dikwijls ga doen.
Ge moet weten: ik ben nogal 'nen weken teen' en alleen al van dit stukje zit ik bijna te snotteren.
Bijna hé, dat gaat nog net.
Ge moet u dus niet afvragen wat dat zou geven als ik hier het succesvolle transplantatieverhaal lees (want dat gaat het worden, succesvol, daar duim ik voor), geen zakdoeken genoeg hier om dat gesnotter op te vangen.
Vandaar dat ik misschien niet al te vaak ga komen, maar ik duim wel, veel succes!

Gepost door: Leen* | 04-11-11

De commentaren zijn gesloten.