05-10-11

Weer een moeilijke

'Something you feel strongly about', wat bedoelen ze dáár nu weer mee? Een soort stokpaardje? Dat heb ik niet, mijn zonen ook nog niet trouwens, al heb ik hier een fantastische handleiding liggen om met een kapotte bezemsteel, een oude sok, twee knopen en wat wollen draad zélf een stokpaardje in elkaar te steken. Ik heb al zeker drie maand de neiging gehad om d'raan te beginnen, maar ik heb mij laten vertellen dat ze nog wat te klein zijn. Jammer. Aan den andere kant, mijn trage kant in het achterhoofd houdend zou ik er msschien beter toch al aan beginnen. Dan is 't af tegen dat ze wél groot genoeg zijn.

Ik mag dan geen stokpaardje hebben, ik ben wel principieel. Echtgenoot vind dat een gebrek. Zelf vind ik dat wel ok om principes te hebben. Ok, ge moet daarin natuurlijk niet overdrijven. Bijvoorbeeld drie maand taal noch teken geven aan uw enige dochter en uw kleinkinders nie zien omdat ge u misbegrepen voelt vindt zélfs uw madam d'rover, maar als dat een keuze is die ge zelf hebt gemaakt en as g' u daar goed bij voelt (al durft ze dat te betwijfelen) by all means, doe maar hé. Uw madam haar principes gaan zo ver niet, maar hebben d'r ook wel al een paar keer voor gezorgd dat ze met haar kop tegen de muur liep. Ne mens trekt daar dan lessen uit en schaaft zijn principes wat bij. Het hebben van kinderen helpt trouwens ook om principes bij te schaven. Ooit was uw madam gigantisch principieel wat gelijkberechtiging tussen man en vrouw betrof. Ze zou bij wijze van spreken de zwaarste nachtshift in 't fabriek gedraaid hebben om te bewijzen dat vrouwen evenveel en evenneig kunnen werken als mannen. Sinds ze moeder is hoeven dat soort dingen niet echt meer. Ten eerste maakt het moederschap denk ik aan elke vrouw wel duidelijk dat we natuurlijk hetzelfde kunnen doen als mannen, en nog veel meer en beter ook en ten tweede... ik weet het niet, soms denk ik dat heel dat onafhankelijkheidsstreven en gelijkerechtengeroep wel wat overroepen is. Ge krijgt den dag van vandaag als vrouw wel heel erg veel op uwen boterham hé? Ge moet cupcakes bakken voor uw kinders en oude sokken omtoveren tot stokpaardjes om over oude handschoenen en eekhoorntjes maar te zwijgen, ge moet voor uwe man verantwoorde jeroen meusgewijze dagelijkse kost op tafel toveren, ge moet een bloeiende carrière hebben, d'r goed uitzien, een sociaal leven hebben en tussen de onderbroken nachten door nog eens minstens drie keer in de week sex ook. Ik word al moe door het te typen alleen, laat staan als ik het ook allemaal nog eens zou moeten doen. Tvijftig jaar geleden was de vrouw aan de haard en de man als kostwinner misschien ook niet dé ideale situatie, maar ge wist als vrouw tenminste wat er van u verwacht werd en d'r werd ook niet méér van u verwacht dat uw petatten op tijd op 't vuur stonden en dat uw kinders hunne snotneus was afgeveegd tegen dat uwe man thuiskwam. Soms zou ik dat eigenlijk best wel een verademing vinden. Soms welteverstaan, ik ben een product van mijn tijd, dus eigenlijk wil ik soms ook een harde carrièrevrouw zijn die bakken geld verdient en drie keer op't jaar op verlof aan een zwembad kan liggen terwijl haar kinders door een lieve professionele nanny worden geëntertained. Al wil ik dat laatste de laatsten tijd minder en minder graag.

Ach principes, ne mens moet geen weerhaantje zijn, maar alleen ne zot veranderd nooit van mening, toch?

 

 

10:40 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Weet je wat het is : je wordt er zo moe van, van die gigantische principes... Wat flexibiliteit komt je gezondheid ten goede, heb ik ontdekt...

Gepost door: Ariadnesdraad | 05-10-11

Ik zou vooreerst het principe van een eigenhandig gemaakt stokpaardje achterwege laten. Voor geen geld kan (of zou het al kon zijn?) je er eentje in Ikea aanschaffen.

Gepost door: Bentenge | 05-10-11

Mijn principes verdwenen geleidelijk aan. Tegen mijn 80e heb ik er vermoedelijk geen meer over. :-)

Gepost door: elke | 05-10-11

De commentaren zijn gesloten.