19-11-11

Clueless

Het is begonnen. Amper twee zijn ze en ik kan hun jongensbrein nu al niet meer volgen. Oh ik smelt nog steeds helemaal weg bij zowat alles wat ze doen (behalve bij het "potteke-puding-door-de-kamer-keilen-as-ik-geen-goesting-heb-in-pudding") waar wàt ze nu juist zo fantastisch vinden aan élk keitje, takje en blaadje zodat er vrijwel tienduizend keer per dag een "mama, kijk!" door de tuin schalt, het is mij een raadsel. Ik roep enthousiast "wauw, een kiezeltje, tof hé" en dan breekt er een gigantische glimlach door, dus dat zal dan wel ok zijn. Die schatten moeten natuurlijk ook verzameld, en binnengebracht, en (nog steeds) geproeft (wanneer is dat gedaan, die orale fase? 't Is maar dat ik zowat tienduuzd keer per dag een MacGyver-move moet doen om takjes, kiezeltjes en blaadjes uit monden (om va de neusjes en de oren nog maar te zwijgen) te pulken en ik begin dat een beetje moe te worden) en eens binnen moeten ze verstopt. U wilt niet weten wat er allemaal onder de kussens van mijn zetel huist, of tussen de cache-radiateurs, of in de wasmand. Echt niet.

Sinds vorige week is er nog een groter raadsel bijgekomen voor uw madam. Toen de grootsten van de twee heel fier de keuken binnenkwam en na een "mama, kijk!" zijn handjes in zijn broekzakken stak. Het was, en is nog steeds, dé ontdekking van de eeuw. Hij kan er zelfs al een beetje bij naar voor leunen, gelijk een echte vent. Het zal wel iets mannelijks zijn, handen in de broekzakken, ík zie het niet, maar hij is er zielsgelukkig mee.

13:43 Gepost door Arabelle in citaten en capriolen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Allez, dat is toch allemaal lekker?

Gepost door: zapnimf | 21-11-11

hier van 't zelfde
en dan diept dat handje uit die zak een kastanje op en dan moet daarbij heel triomfantelijk "TANJE" geschreeuwd worden.
En we moeten allemaal even enthousiast zijn, maar dat is geen probleem, ik roep ook nog altijd "poes" als er eentje passeert in de straat.

Gepost door: Maja | 21-11-11

de verzamelwoede, dat gaat nooit over (getuige mijzelf, al spaar ik geen steentjes en takjes meer), dat in de mond steken gelukkig wel. Geef ze nog een paar maanden en 't is over.

Gepost door: sterre | 23-11-11

De commentaren zijn gesloten.