25-02-12

Dieetellende-part 1

Belofte maakt schuld. Alleen, u heeft pech. Het lukt vooralsnog wonderwel, want uw madam ontdekte het koolhydraatarm dieet. Geen petatten, geen brood, geen pasta, geen rijst, geen koekskes, cake, tsjoklat, belchamelsaus, geen suiker en geen fruit resulteerde in -4 kilo op welgeteld één luttele week.

Het enige wat ne mens ervan krijgt is dorst. Dorst! Gemiddeld ne liter of vier per dag verdwijnt er al aan de fles klokkend door mijn keelgat. En dat is op zich niet zo erg, maar al dat water moet er ook weer uit! Ik zou bijna nen Ipad  overwegen om de tijd die ik tegenwoordig in het kleinste kamertje presteer ook nog productief te laten zijn.

 

22:20 Gepost door Arabelle in mijn lijf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-02-12

Nog een keer?

Ja hoor! Hoewel ik mij plechtig had voorgenomen om mijn Moleskine Bookjournal niet te vullen met pulplectuur, kanik het niet laten. Ten eersten is het eigenlijk feitenlijk gene pulp. Pulp koopt ge in de Relay-shop in 't station voor 3,95€, deze meesterwerken moet ge in ne echten boekenwinkel kopen (of op amazon punt com natuurlijk) en ze kosten ook meer dan 3,95€. Zij zijn de meerprijs ook waard. Echt waar. Ten tweede mogen ze eigenlijk niet ontbreken in mijn bookjournal, want ik beleef er onnoemlijk veel plezier aan, en in nen bookjournal daar schrijft ge boeken in die u zijn bijgebleven, niewaar? Dus, speciaal voor u lieve belastingbetalertjes, voor eens en voor altijd dé ultieme sookie stackhouse aanprijzing. Spoed u naar den dichtsbijzijnde english bookshop en geef mij gelijk.

Document (2).jpg

Veel leesplezier!

21:04 Gepost door Arabelle in tijdverdrijf | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-02-12

I am woman, hear me roar!

Dat ik een zwak heb voor scandinavische vikings in een 21e eeuwse setting wist u al. Op dezelfde lijn staan echter ook wel houthakkers. Gestroomlijnde weliswaar, die echt blokken hout hakken met een bijl en ontbloot bovenlijf. Zo dat licht behaarde lijf (haarloze rug, voor de duidelijkheid) een tikkeltje bezweet (niet kletsnat, maar zo een beetje glimmend) dat met een zwaai die bijl omhoog brengt en dan met een klap een stuk honderdjarige eik in twee splijt. Het is een schoon zicht. En nog in dezelfde categorie: de jager. Gezeten op een vurig strijdros dat hij alleen met zijn staalharde beenspieren in bedwang houdt om dan met kracht een speer feilloos in de nek van een everzwijn te werpen en dan met de blik van de overwinnaar in zijn ogen het beest naar de grot brengt en zijn familie weer een maand van eten voorziet. Roawr! En ja, ik weet dat den dag van vandaag ne jager ne gezette vijftiger is die eerder het Jägermeister drinken meester is dan het opjagen van groot of klein wild, maar toch. De echtgenoot jaagt op dit eigenste moment op everzwijnen en dat doet wat met ne mens.

Nog drie dagen en dan is hij thuis, dan ligt er nog een hele houtstapel klievensklaar en mag hij als hij wil best eens goed in mijn nek bijten ook. Yum!

12:48 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-02-12

Huisvrouwenleed

dàt maakte ik gisteren klaar voor echtgenoot. Van die echte met het zand er nog aan, die ge met plastieken handschoenen en al moet schillen, want anders zien uw handpalmen bruin voor eeuwig en drie dagen. Met witte saus en citroen. Terwijl ikzelf daar dus jeugdtrauma's van heb hé. Ik begin al te kokhalzen bij het idee alleen al aan schorseneren. Maar kom, hij verdient dat, die echtgenoot. En dankzij de jeroen was het nog enigszins te doen om het klaar te maken en 't heeft hem wreed gesmaakt, zei hij (de echtgenoot dus)

Maar effenaf, voor zoveel liefde en toewijding verdien ik een standbeeld. Of toch minstens ne valentijnskado.

09:56 Gepost door Arabelle in keukengeheimen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-02-12

O jee

Het is weer tijd voor de weewee. Tja wat zal ik zeggen, ik ben een gelukkig mens de laatsten tijd blijkbaar, want in het bezit van een gezonde eetlust, wat bij mij altijd een teken is dat ik me redelijk goed voel. Bij diep ongelukkige momenten houd ik mij niet bezig met triviale zaken zoals dagelijkse kost, dan stuff ik eens om de twee dagen een stuk tsjoklat in mijn mond om dan weer verder diep ongelukkig te wezen.

Ik hoef niet zozeer diep ongelukkige momenten, ookal is dat proefondervindelijk het beste dieet ever gebleken, het bleek ook het uitputtendste, op elk vlak. Maar d'raf moeten ze wél de happy-kilo's. Steunbetuigingen allerhande welkom dus en tips en tricks ook. Van mijn kant krijgt u, beloofd op mijn plechtig communiezielke, alle eerlijke dieetellende op uw scherm te lezen. Begint maar al te gniffelen dus.

 

22:15 Gepost door Arabelle in mijn lijf | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

04-02-12

Meligheid

Is er een leukere leeftijd dan twee? Dat spreekt nog niet tegen, of is ten minste nog serieus onder de indruk als ge eens ogen trekt of uw stem efkes verheft; dat ziet er übercute uit, geen puisten, geen disproportionele ledematen, geen vettig haar, geen ondefiniëerbare bovenlipbegroeiïng; dat is nog niet geïnteresseerd in starwars, river monsters, extreme engeneering of voetbal, maar zit nog lekker gezellig naar pieter post en bruintje de beer te kijken en naar ouwe disneyfilms genre merlijn de tovenaar; dat neemt dingen aan gewoon omdat gij dat zegt ('papa's drinken cola, kindjes drinken water'. Het is een waarheid als een koe en de boodschap wordt naarstig uitgedragen.); dat kent maar één vrouw en die staat centraal in heel hun wereld, geen gedoe met vriendinnekes die hen tegen u opzetten of erger nog schoondochters die kritiek geven op u; dat ontdekt elken dag iets nieuws en straalt van blijdschap en verwondering bij elke nieuwe opgedane kennis; dat begint vollenbak te spreken en dus ook te spelen met woordjes (sinds het begrip "handschoen" in hun wereld geïntroduceerd werd, krijg ik nu bij het bevel "schoenen aan" steevast de vraag "antjes of foetjes, mama?"); dat slaapt overdag nog een uur of drie zodat ge tussen het als klimrek, troosgever en voedselvoorziener fungeren door, ook nog eens tijd hebt voor uzelf (of voor uw huishouden of echtgenoot)

Peuters van twee, iedereen zou er minstens ééntje in huis moeten hebben, ge wordt daar content van. En voor uw pensioen zou het ook al helpen.   

15:16 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-02-12

Bouquet garni

Ik was altijd al wat trager, en uit principe doe ik nooit mee met hype's op de moment dat het een hype is. Toen iedereen vijfendertig jaar geleden  grootgebracht werd met olvaritpottekes  en betterfoods kreeg ik  linzen, boekweitpanne(n)koeken en mnebosis. Nu doe ik daar natuurlijk niet meer aan mij, ik heb mijn portie boekweitmeel gehad. Al vind ik linzen nog altijd lekker (echtgenoot niet en de geur is ook niet alles, laten we wel wezen, ge riekt de alternativiteit van ver) en mnebosis vindt ge nergens niemeer, jammer, want ik ben ervan overtuigd dat mijne jongsten dat fantàstisch zou vinden. Anyway, ik wéét dat Jeroen meus oud nieuws is, en waarschijnlijk staan zijn kookboeken bij u al langer dan een jaar op 't schap. Bij uw madam sinds een week of twee, drie. Ik deed ze eigenlijk kado aan echtgenoot, hij is immers de betere kok in huis (allé toch als er met kookkunsten geïmponeerd moet worden) maar het lijkt erop dat hij het kado interpreteerd als "ik krijg dagelijkse kost op tafel" in plaats van als "ik maak dagelijkse kost klaar". Het zij zo, want het moet gezegd, dankzij jeroen vond ik mijn zin in koken terug en dan vooral dankzij de jeroen zijn 'bouquet garni'. Alleen de klank van die twee woordjes doet u toch goesting krijgen om te koken?

Ik ben dus verkocht, sinds een week of drie zwier in een mooi opgebonden bundeltje tijm, laurier en salie/peterselie/rozemarijn (afhankelijk van het klaargemaakte) in mijne kookpot. En of dat smaakt!

21:08 Gepost door Arabelle in keukengeheimen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |