17-02-13

Oma Emma

Zes zonen bracht ze groot, en mij ook, voor een groot deel althans. Ze was misschien geen 'grote vrouw' in de klassieke betekenis van het woord, maar voor mij was ze groots, een voorbeeld zelfs.

Ze loodste mij door mijn eerste liefdesverdriet heen: "meisjes plagen, is liefde vragen" en door ontelbare kleine en grote droefnissen. Ze leerde me strijken op een tafel en bedden opdekken.

Ze leerde me advocaat maken en "rooibezekessap". Helaas ben ik de recepten kwijtgeraakt. Ze sloot haar confituur af met een laagske parafine en met van die micca-velletjes. Een pakje micca-velletjes waren even zoveel velletjes vierkante papiertjes die ik voltekende, met eendjes vertrekkend vanuit een twee. Want dat leerde ze me ook. En mannetjes tekenen op opengescheurde theezakjes.

Haar rijstpap was dezelfde die ge in den hemel eet, met gouden lepelkes, en, sinds donderdagavond eet ze hem ook zelf.

Lieve oma, ik zal je missen.

22:48 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

't Zijn bijzondere mensen, die je eendjes leren tekenen vanuit een twee ... Gecondoleerd !

Gepost door: Ariadnesdraad | 18-02-13

Mijn deelneming...
A, moeder van een Emma

Gepost door: A | 19-02-13

De commentaren zijn gesloten.