20-07-11

Play

Als ge uwen eigen blog al tussen de geschiedenislijst van Google moet gaan beginnen zoeken wordt het tijd dat ge weer op de play-knop duwt in plaats van op de pauzeknop zeker?

Intussen werd uw madam de helft van zeventig, en tromgeroffel, tromgeroffel, stapt hare jongsten spruit helemaal alleen. Hij bewaarde het netjes als verjaardagsgeschenk voor uw madam (al probeerde hij al een paar dagen ervoor, maar dichterlijke vrijheid is in deze wel geoorloofd). Maanden zeulde hij elk gewillig slachtoffer aan een vingerke achter hem aan om te geraken waar hij wou. Hij heeft nog steeds liefst gezelschap, en hij geniet nog na van de heerschappij over andermans wijsvinger maar hij kàn het helemaal alleen nu. Sjiek hé? 

Dàt moest ik nu toch komen vertellen.

 

20:22 Gepost door Arabelle in citaten en capriolen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-05-11

Neen!

Ze kunnen het perfect zeggen. Ze bedoelen het ook écht, als ze't zelf zeggen. Neen is neen en niet 'misschien toch een beetje ja' of 'maar een klein tikkeltje neen en ik laat mij nog ompraten' Duidelijkheid troef als het uit hun eigen mondje komt. Maar als gij het zegt, bestaat er ineens geen moeilijker te begrijpen woord.

Peuters zeker?

20:09 Gepost door Arabelle in citaten en capriolen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-02-11

stap, stapper stap

Maanden kroop hij in paracommando-stijl door het huis, dan ontdekte hij ineens zijn knietjes en ging hij nog sneller van de ene plaats naar de andere. Toen zijn één minuut jongere broertje plots aan het handje begon te stappen, bekeek hij het een dag of twee en besliste toen "dàt kan ik ook". Toen volgden voor uw madam maanden met twee  kindjes die elk twee vingers nodig hadden, of een broek en natuurlijk allebei de andere kant uit wilden. En ineens, twee dagen geleden, toen hij op bezoek was bij z'n broertje, besloot den oudsten mama's broek los te laten en was hij weg. De hele lange ziekenhuisgang door.

Amai, dat doet toch wat met een mens hé, zo ineens een stappend kindje hebben. En jeuj, nu breken voor uw madam maanden aan waarin ze een zoon aan de hand wil houden en hij natuurlijk los wil zijn en de andere aan de hand moet houden en zij zou willen dat hij het alleen doet. Het worden spannende tijden.

14:37 Gepost door Arabelle in citaten en capriolen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

26-01-11

Aap

Is uw madam hare jongsten zijn woordje tegenwoordig. Hij gebruikt het consequent voor zijn vader en zijn grootvader. Uw madam kan hem geen ongelijk geven. De knuffelaap in zijn park is natuurlijk géén aap, maar uh-uh ofzo. WAt eigenlijk ook klopt volgens de principes van de klanknabootsing.

De oudsten is zich aan het perfectioneren in het russisch. Da en tsjutsju zijn zijn woordjes.

Soms zou uw madam willen dat er al zoiets uitkwam als "mama vandaag heb ik zin in een boterhammetje met brie de meaux" of "mama wil je mij dàt speeltje geven dat dààr op die kast ligt?" Dat zou de communicatie ferm vergemakkelijken, want zíj weten sinds een goeie maand perfect wat ze willen, maar voor uw madam is het elke dag een uitdaging om te weten te komen wààrom er ineens wild met de armen wordt gezwaaid en gebruld.

09:40 Gepost door Arabelle in citaten en capriolen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-08-10

Elp!

Foto1180.jpg
En nu is het voorgoed uit met de rust, I suppose? U mag zich echter gelukkig prijzen, deze staande mijlpaal zorgde immers voor drie postjes vandaag.
Dat ik u nu niet meer hoor klagen!
Oh, nog steeds geen tanden trouwens bij deze man, zijn broer heeft er op die tijd al drie. Wat denkt u, een vals gebitje bestellen? Of komt het ooit nog wel goed?

15:32 Gepost door Arabelle in citaten en capriolen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

07-08-10

Een paar ogen alstublief

en liefst op mijn geweetwel. Deze ochtend zat den oudsten in no time aan de voordeur, ongeveer ne meter of drie verder dan waar ik hem had neergezet. Kruipen is het niet echt, razendsnel voortbewegen met handjes en beentjes en in buiklig wel.

Op twee uur tijd moest uw madam drie pogingen tot stoel omvertrekkerij verijdelen, één poging tot ellentriekdraden van den tv en de radio uittrekkerij en twee keer interveniëren in ik wil kost wat kost ergens geraken ookal ligt mijn broer in de weg. Ze liggen in hun bed nu. Pfieuw!

Den tijd van zwijmelend naar rustige op hunne rug liggende beebeekes kijken is gepasseerd zeker?

10:00 Gepost door Arabelle in citaten en capriolen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-07-10

(H)oidiepoes

Daar was het, deze ochtend, klaar en duidelijk, de allereerste "mama" uit de mond van mijn jongste zoon.

 

En hij keek daarbij heel gericht, langs mij heen, naar poes.

15:36 Gepost door Arabelle in citaten en capriolen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |