11-01-10

Wonderkinderen

Wonderkinderen in de wetenschap zijn o.a. Isaac Newton, Leonardo Da Vinci, Albert Einstein

Qua muziektoestanden kent u waarschijnlijk allen het verhaal van WOlfgang Amadeus Mozart, Johannes Brahms en Ludwig von Beethoven.

Schaak zegt uw madam niet veel maar ook daar zijn er blijkbaar een hele resem wonderkinderen.

En in de nefrologie is er maar één wonderkind. Het hare. Vrijdag acuut opgenomen om met dialyse te starten wegens er "gebloemd" uitzien en niet meer willen drinken en zondagmiddag mits een minimale aanpassing aan medicatie en een kleine bloedtransfusie alweer lekker thuis. Zonder dialyse. Uw madam haar Juleskind hoort ook in het lijstje op wikipedia, vindt u ook niet?

11:03 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

28-12-09

Over melkvee en octopussen

Heeft u er enig idee van hoe een mens zich voelt bij het dagelijks afkolven van 600 ml moedermelk en het ofreren van 8 maal daags de 'vavoor'? Inderdaad ja, u las het al.

En heeft u er enig idee van wat een mens zou willen zijn als er twee huilende kindjes tegelijk honger hebben, en een kakbroek en nood aan moederliefde? U las het ook al.

Heeft u er verder enig idee van hoe vermoeiend het allemaal is? Dodelijk!

En tot slot heeft u er enig idee van hoe fantastisch het is om te horen dat het Juleskind het thuis supergoed doet, en te ondervinden dat het Emielekind geleidelijk aan weer zijn eigen tevreden zelf aan het worden is, mét broer? Het valt met geen woorden te beschrijven.

17:19 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-12-09

Roze korrel

U herinnert zich de beebeeweegschaal nog? Ondanks krampjes en lactoseintolerantie is ze bij het Emielekind meer dan tevreden. Stand deze week plus 220 gram. Stand vorige week plus (hou u vast) 360gram. Stand de week daarvoor 280 gram. Totaalstand zeven weken nadat hij ter wereld kwam plus 1,2 kilo.

De kind en gezin mevrouw verdacht mij ervan roze korrel door zijn melk te draaien, maar 't is écht helemaal alleen van mijn borst.

Voila se "mama L." en gij nu!

17:45 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

15-12-09

Lap zeg!

Om te vermijden dat deze blog verzandt in de slecht nieuws show zijn er natuurlijk nog 'gewone' babyperikelen ook. Krampjes bijvoorbeeld en melk teruggeven enzo. Den oudsten trok dus gisteren met zijn moeder naar een osteopaat (u begrijpt dat ik op zijn minst één kind ziekenhuis en reguliere doktoors-vrij wil houden) en  die vermoede lactoseintolerantie. Uw madam werd dus op een non-melk dieet gezet zodat hààr melk zo weinig mogelijk lactose zou bevatten.

Lap, vaneigest want met stresstoestanden en slapeloze nachten omwille van een hongerige en krampjesbestrijdende spruit is het enige wat uw madam tussen de bedrijven door nog snel kan binnenwerken yoghurt, vanillepap, rijstpap en tsjokolattepap. En tot overmaat van ramp zit er in echte tsjokolat ook lactose! 't Is nie eerlijk.

Enfin de pompoensoep staat op het vuur en de sojamelk in de frigo. Hopelijk helpt het, en indien niet, krijgt hij het in zijn puberteit naar zijn kop geslingerd.

19:39 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Nummer vier

Het manneke zal alleszins kunnen stoefen met zijn littekens later op de speelplaats, maar dat is dan ook het enige positieve wat hij er aan zal overhouden. Vandaag werd het Juleskind voor de vierde keer in zijn 48 dagig bestaan geopereerd. Dat is een gemiddelde van één keer om de 12 dagen. Uw madam mag er niet bij nadenken want dan kunt u haar met stoffer en blik bijeenvegen.

De pyelostomie (u zoekt het zelf maar op, ik ben het opzoeken van medische termen op het wereldwijde web beu) heeft niet geholpen. Vandaag werd een dialysecatheder geplaatst die eerst "moet ingroeien" en die waarschijnlijk binnen een week of twee in gebruik wordt genomen. Vanaf dan zal uw madam haar spruit afhankelijk worden van een machine, tot hij tien kilo weegt. Dàn krijgt hij een nieuwe nier (en wéér een litteken bij).

Het blijft hel, elk stapje voorwaarts wordt gevolgd door zeven stappen achteruit. Uw madam heeft waarlijk zin om haar kind te ontvoeren uit het ziekenhuis, op een vliegtuig naar india of één van die landen te stappen en daar een babyniertje te kopen om het in haar spruit zijn lijfje te stoppen. Maar dat zal wel weer niet politiek correct zijn zeker?

13:08 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

29-11-09

Niermiserie

Ik ga er niet te veel woorden aan vuilmaken, want ik heb eigenlijk alleen maar zin om , zoals mijn grootmoeder het noemt, "vuile rotes" van de daken te schreeuwen.

Dus fokfokkerdefokfokfok en godvermiljaardenondedju en duizend dikke vette MERDE 'S ook al, want ons vechtersbaasje zijn niertje doet zo zijn best, maar niet goed genoeg. We spreken over "zo lang mogelijk dyalise uitstellen" en "een transplantatie wanneer hij sterk genoeg is".

GODVERMILJAARDENONDEDJU, toch hé, waar heeft da manneke da verdient?

19:34 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

24-11-09

What's in a name

Uw madam haar Juleskind heeft niet alleen zijn naam gemeenschappelijk met de grootste Romeinse veldheer aller tijden, hij kwam, volgens de overlevering, ook op dezelfde wijze ter wereld. En het lijkt erop dat hij ook dezelfde vechterskwaliteiten bezit.

Waar echtgenoot en uw madam donderdag met de boodschap "Hij vecht voor zijn leven" verslagen naar huis trokken, heeft de laatste ingreep resultaten gegeven waar de artsen "tevreden" over zijn en wij dolgelukkig. Met kleine pasjes (maar da's logisch hij heeft ook nog maar kleine voetjes) gaat onze vent elke dag een beetje vooruit. Hij plast, weliswaar uit één nier en via een cathedertje in zijn lies, maar wie let dààr nu op; hij mag sinds gisteren 30ml mamamelk verspreid over de dag; hij krijgt geen morfine meer; en zijn vochtbalans is negatief (hij plast dus meer vocht uit dan hij binnenkrijgt, wat prima is).

Onze vent is intussen door al dat vochtvasthouden wel een sumo-worstelaartje geworden, hopelijk ziet hij er binnen een weekje of twee weer een beetje meer uit zoals we hem kennen. Zijn broer blijft het intussen goed doen aan de borst en los daarvan in zijn wieg.

Wij hebben weer een beetje voorzichtige hoop, hier blijven de kaarsjes alvast branden, ik hoop bij u allen ook. Hij kan ze nog gebruiken, onze vechtersbaas, én ze hebben ook zeker al geholpen.

Bedankt!

11:21 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |