30-11-10

De tien minuten regel

Toen het kroost er net was en uw madam nog helemaal overliep van overbezorgde moedergevoelens (niet dat daar intussen al verandering in gekomen is, maar soit) voerde echtgenoot ter harer veiligheid en die van haar huwelijk de tien-minuten regel in.

Kroost was in bed gelegd en de babyfoon ging af, voor tien lange minuten, pas wanneer nà die tien lange minuten (die uw madam, moet het gezegd, seconde per seconde wegkeek op haar arlosjie) het kroost nog steeds niet stil was, werd er voorzien in een al dan niet culinaire troost of wiegeliedje. Het moet gezegd, in acht van de tien gevallen had echtgenoot gelijk en was het kroost na die tien minuten stil waardoor een mens toch wel volle drie kwartier eens rustig op zijn (allé haar) gat kon zitten.

Die tien-minuten regel hebben we hier intussen al een maand of acht niet meer nodig. Kroost gaat blijgezind in bed, tettert nog wat met elkaar en valt lekker in slaap. En ze blijven slapen... tot tien minuten nà dat uw madam haar bedstee heeft opgezocht.

Tien minuten nà dat ge uw hoofd op uw kussen hebt neergevleid, weet u wat dat wil zeggen lieve belastingbetalertjes? Dat ge dan justekes goed ligt, uw kussen ligt justekes in de juiste vorm, ge hebt justekes het gevecht om het donsdeken gewonnen of een aanvaardbaar compromis bereikt, uw kop is justekes leeg genoeg om weg te zinken in het grote niks, uw ogen zijn al half toegezakt en làp. Daar zijn ze, de wraaklustige ettertjes.

We hadden er potdorie beter de twaalf-uur-aan-een-stuk regel van gemaakt.

19:53 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

24-11-10

Publiekstrekkers

Toch handig als een mens eens wat minder inspiratie heeft, zo twee publiekstrekkers in huis. Kabouter Emiel.jpgkabouter Jules.jpg

12:34 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

19-11-10

Verliefd

Uw madam is verliefd. En het is niet op echtgenoot. Het is op twéé andere mannen. Ja, op twee, met enen heeft ze niet genoeg.

Ter harer verdediging kan ze wel stellen dat de mannen in kwestie extreem lief zijn. Ze lachen altijd als ze uw madam zien, of het 's nachts om vier uur is, of 's morgens om acht uur, of 's middags ten twaalven ofzo, dat maakt allemaal niet uit voor de voorwerpen van uw madam haar verliefdheid. Ze zijn àltijd blij haar te zien. De mannen in kwestie zijn ook heel aanhankelijk, en daar heeft uw madam wel een zwak voor, voor aanhankelijke mannen. Ze willen haar altijd knuffelen en laat knuffelen nu net het geliefde tijdverdrijf van uw madam zijn. De mannen kunnen ook heel aandachtig luisteren en geven achteraf weinig of geen commentaar op uw madam haar ontboezemingen. Dààr heeft ze ook al een zwak voor, voor mannen die luisteren.

Allé uw madam heeft het serieus zitten eigenlijk. Men vertelt haar dat het wel zal passeren, maar daar gelooft ze niet echt in. Ze weet het nu eigenlijk wel zeker. Uw madam heeft niet dé man van haar leven gevonden, maar twee. En dààr bovenop nog een echtgenoot ook. Da's sjans hebben hé?

11:26 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

29-10-10

Tempus fugit

Vorig jaar gebeurde er dit en dat moest natuurlijk dit jaar gevierd. En feesten, dat doen wij ten huize van uw madam in stijl.

kroon.JPGMet kronen, die we een beetje stoer verveeld twee seconden op ons hoofd willen zetten voor de foto, aan lachen doen we dan wel niet meer mee, want dat ding op ons kopke is al meer dan ambetant genoeg;

 

kroon en taart.JPGMet toert, die we eigenlijk ook niet zo interessant vinden, dat houten puzzelstuk is vééél interessanter en ge kunt daar veel beter uw tanden inzetten (de slagroom was wel lekker, maar ook weer niet te veel want wat voor nen zoeten brol is dàt man);

Maar vooral met vééééél pakskens én dàt vonden we nu wel eens heel plezant zie! jules met de fiets.JPGP1030137.JPG

09:56 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

18-10-10

Ik had het kunnen weten

Twee supergoede bloeduitslagen na elkaar dat wil zeggen dat er iets boven uw madam hare kop hangt, allé boven haren jongsten zijne kop.

Vandaag werd zijn blaasje onderzocht, gewoon eens kijken of die weer genormaliseerd was, met het oog op een eventueel nakende transplantatie. Echtgenoot en uw madam dàchten dat alle oorzaken van nierfalen verholpen waren en bleken weer eens te positief te denken. Er blijkt nog steeds reflux te zijn naar zijn linker niertje, en niet zomaar een beetje, maar veel.

Of dit verholpen kan worden, hoe en wat dit wil zeggen voor een transplantatie is nog niet duidelijk, goed nieuws is het in ieder geval niet. Ik zou u kunnen vragen om weer uw theelichsjes boven te halen, maar veel haalt het allemaal niet uit. Laat het maar zo. En de heilige rita en den heiligen antonius? Die kunnen ook vierkant den boom in!

 

23:09 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

17-10-10

't Is over

uw madam haar ambetantigheid. Vrijdag waren de bloedresultaten van de jongste spruit voor de tweede keer op rij fenomenaal, al was hij wel wat afgevallen, maar hij is de laatste tijd ook veel mobieler, én hij was een centimeter gegroeid.

't Stad is ook nog eens beter voor ne mens zijn gezondheid als de parking.

11:50 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-09-10

't Stad

Wij zijn verhuisd. Niet van huis, maar van kliniek. En mensenlievendeugd, wat een verademing.

Vrijdag zat uw madam vier uur, met kroost, in 't kliniek, maar waar ze anders drie uur en drie kwartier in een wachtzaal voor piet snot zat, zat ze nu drie uur en drie kwartier bij nen doktoor, bij een diëtiste en bij een verpleegster. Haar kleine man is uitgebreid gekeurd en super bevonden (maar dat wisten we al niewaar) én wat meer is, hij mag een hele boel lekker dingen wél beginnen eten. Zoals écht fruit en écht vleesje. Hij krijgt ook een pak minder medicamentjes, wat ook al plezant is, en het eerste onderzoekje richting transplantatie is ook al achter de rug. Natuurlijk zouden we allemaal liever hebben dat we geen klinieken nodig hebben, maar ook daarin was de verhuis een prima zet. In plaats van elke week, mogen we nu drie lange heerlijke weken weg blijven.

Het moet gezegd, daar in 't Stad zijn ze beter als op de parking. Toch wat patiëntenbegeleiding betreft. Over de rest zwijgen we, ze zijn daar tenslotte allemaal al genoeg overtuigd van hun gelijk.

11:20 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |