08-02-10

Bergaf

Sinds het juleskind zijn kalium gezakt is gaat het met hem bergaf. Hij wil niet meer drinken (niet moeilijk, die synthetische bucht die hij opgesolferd krijgt zou uw madam ook niet drinken) maar moet, dus elk flesje werd een gevecht met een huilende moeder en een huilend kind. Zaterdag werd dus een nasale maagsonde geplaatst en nu zit onze man in een stoel naast een voedingskapstok en dit zes keer per dag.

Het is hartverscheurend om te zien hoe mijn kleine vent door medicatie en slechtsmakende bucht weer in een patiëntje is veranderd en niet langer mijn sterke man is. Vorige week woensdag zag hij er in 't echt fantastisch uit, maar erg slecht op papier en nu ziet hij er op papier fantastisch uit, maar in 't echt maar flauw.

Pfff, uw madam weet het ook allemaal niet meer, als ze haar instinct volgt zegt ze, gewoon aan de borst, net als broer en we zien wel, maar dàt is nu net een riskante onderneming natuurlijk.

16:17 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

03-02-10

Ziekenhuis part zeventwintig

ofzo, uw madam is de tel kwijt. Vanaf morgen bivakeert ze weer met haar twee spruiten in de kinderkliniek. Het Juleskind zijn kaliumgehalte is gevaarlijk hoog dus monitoren en als het tegen zaterdag niet gezakt is het flirten met de grens voorbij.

Hij ziet er pertang fantastisch uit. Meneer doktoor kon zelf zijn papier haast niet geloven.

Duimen maar weer.

23:03 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

02-02-10

Ik kan het niet laten

Met een baby op de arm en vers van de pers hier zijn ze weer.  De foto is ongeveer een kwartier oud

P1020175klein

12:37 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

28-01-10

juicht ende jubelt (ter: denk ik, te lui om het na te kijken)

Want uw madam heeft de eerste drie maand als moeder overleefd. Nog 17 jaar en negen maanden te gaan en dan moeten ze hun plan maar trekken.

Want het Juleskind zit sinds vandaag op 10 luttele grammetjes na halfweg zijn vereiste tien transplantatiekilo's. En ookal hebben we gisteren wéér een halve dag kliniek achter de rug en moeten we morgen weer bloed laten prikken, doet hij het boven verwachting goed met één niertje van 3 cm doorsnee en een ander van 1.5 cm doorsnee.

Want het Emielekind slaapt quasi een volledige nacht door en is gewoon een wolk van een baby.

Want ondanks emotionele crashmomenten zo om de andere dag vindt uw madam het moederschap eigenlijk allemaal nog best leuk. Twee zonen met elk twee werkende nieren zou natuurlijk leuker zijn en een levendige moeder in plaats van een fotoke op de kast zou ook leuker zijn, maar de vele babylachjes maken het eigenlijk allemaal wel weer goed.

 

19:03 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

23-01-10

Inentingen

U had mij dat niet kunnen zeggen, lieve belastingbetalertjes, dat het absoluut géén goed idee was om beide broers tegelijk te laten inenten tegen de hele kinderziekteshannekesnest.

Niet aan gepeist zekers? Enfin, moest u ooit een tweeling krjgen, ge weet het nu. Het is absoluut géén goed idee om ze tegelijk te laten inenten. Zucht. Diepe, diepe, diepe zucht.

17:16 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-01-10

Ik heb het hem eens goed gezegd

Naar het ziekenhuis gaan voor een wekelijkse bloedafname en u een liesbreuk schreeuwen zodat ge met spoed moet geopereerd worden. Wat voor manieren zijn dat nu! Zijn moeder zo laten panikeren. Maar enfin het Juleskind is alweer thuis en lacht en eet alsof er niks gebeurd is, 't is hem dus al vergeven. Natuurlijk komt het ook op het lijstje tegenverwijten dat door uw madam gebruikt zal worden in lastige puberjaren.

Gnégnégné wat heb ik al een waslijst daarvan. Ik verheug me er nu al op.

17:36 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

14-01-10

Nog eentje om het af te leren

Geen nood, ik ga er echt geen zeemzoeterige babyblog van maken, maar waar het hart van vol is loopt de mond nu eenmaal van over bij deze dus:

P1020060klein

 

En nu mag u ze efkes komen halen, want ik wil mij wassen en eten en vijf minuten rust. Maar 'k moet ze wél terughebben. Als ze slapen moogt ge ze terugbrengen.

(Oh, laten we d'r een wedstrijdje van maken voor twee dozekes suikerbonen. Wie is wie?)

13:17 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |