09-02-10

Zeg het eens

Uw madam kan door bezorgdheid niet meer objectief kijken, dus zegt u het mij eens : hoe ziet hij eruit?P1020192klein

 

 

 

 

 

 

 

en ik wil u zijn broer natuurlijk ook niet onthouden:

P1020193klein

 

 

 

 

 

 

 

De vraag is écht, al moet ik wel toegeven dat het een gedroomd excuus is om weer even mijn grote trotsen te tonen.

15:50 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

05-02-10

Weer thuis part achtentwintig

Een infuusje, een beetje extra medicatie en, snik snotter snik, geen mamamelk meer maar een vurte kaliumarme synthetische melk verder en onze vechter doet het weer fantastisch.

Maar dat hij synthetische bucht verkiest boven zijn moeder haar borst komt natuurlijk óók weer op het lijstje tegenverwijten voor als hij zestien jaar is.

16:03 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-02-10

Coureurs

U herrinert zich de huisvrouw haar voorspellingscapaciteiten nog? Awel 't is echt waar. Deze mail kreeg ik van haar op 30 juni verleden jaar:

"Ja tom en bart, het worden coureurs. " 

Ok, met de namen zat ze er naast, maar feit is wel dat het Juleskind nu al twee keer per week een epo-spuit in zijn bil krijgt. Qua voorbereiding op het coureurschap kan dat tellen, geeft u toe.

08:37 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-02-10

De ware toedracht

Vriendin C. leest, net als u, af en toe mee op uw madam haar blog. Vorige week stond vriendin C. "op 't goe vallen uit" zoals dat heet voor uw madam haar deur. Zij vond een uitgeputte ietwat droevige, maar wel proper gewassen madam thuis. Net als u (zo leid ik af uit de comments) dacht vriendin C. dat uw madam het allemaal nogal goed opneemt, het uitputtende moederschap van een tweeling van wie er één zwaar ziek is, met dat verschil: vriendin C. ként uw madam.

Vandaar, vandaag ook voor u de ware toedracht. Uw madam is op. Niet uitgeput door het vele werk, want dat vindt ze plezant, maar uitgeput door de emotionele zorg omtrent haar Juleskind. Ze vindt het vreselijk dat haar kereltje intussen reeds vier serieuze sneeën in zijn buikje heeft. Ze vindt het afschuwelijk dat er dertig centimeter plastic buis uit zijn buik bengelt (en verzet zich met hand en tand tegen nóg een extra buis die als maagsonde dienst zou doen). Ze vindt het verschrikkelijk dat hij een gaatje heeft in zijn zij waarlangs hij moet plassen. Ze kan het niet laten allerlei doemscenario's uit te denken over plassertjes die nooit normaal zullen werken, over plastic buizen die per ongeluk uit de buik scheuren bij een wild spelletje, over (en dat is zowat haar ergste nachtmerrie) het ontbreken van een goede donornier.

Het enige dat haar nog enigszins overeind houdt zijn haar twee ventjes. Het Emielekind omdat hij zo mooi is en zo'n echte droombaby die huilt als hij honger heeft, slaapt als zijn buikje vol zit, lachend in zijn park ligt of in zijn stoel naar buiten zit te kijken. Het Juleskind om exact dezelfde redenen én omdat hij zo'n ongelooflijk vechtersbaasje is, dat nu al zes weken flirt met de grens van nierdialyse of niet maar toch lekker steeds aan de juiste kant van de grens blijft.

Oh en ere wie ere toekomt, ondanks zijn ergerlijk rationeel omgaan met "de situatie" is en blijft echtgenoot uw madam haar steun en toeverlaat. Dàt mag ook wel eens gezegd.

Voila, nu weet u het. Het gaat niet. Uw madam neemt het bijlange na niet goed op. Ze crasht ongeveer om de dag en op die dag soms wel ne keer of vier. Ze heeft al tranen met tuiten gehuild. Ze is vreselijk bang dat het allemaal niet goed afloopt met haar jongste spruit. En... ze wil eigenlijk af en toe eens wég van alle zorgen en heeft daar een gigantisch schuldgevoel over.

13:47 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

25-01-10

'k Ga 't zeggen, Walter.

AFK.LVEN

AfkAlven!

Moest uw madam het mens niet beter kennen, ze zou haar schoonmoeder er weer van verdenken op subtiele wijze kritiek op borstvoeding te geven, maar van iemand die 'wuggewuggewugkrrrr-t" boven de hoofden van haar kinders verwacht ze dat soort subtiliteiten niet.

Afkalven begot, 't is weer eens wat anders.

14:02 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

13-01-10

Belofte maakt schuld

Weken hield ik u in den draai met mijn geheime huisvlijtproject. Toen het eindelijk af was, had ik andere zorgen aan het hoofd, maar nu kan u eindelijk deelgenoot worden van mijn creatieve brein.

Ziehier het resultaat van weken en weken huisvlijt:

P1020042klein

P1020041klein

 

De dekentjes vaneigenst, de wiegen bestonden al. De onderste wieg is namelijk dé wieg. U weet ook nog wel, en het verhaal over dé wieg is nog leuker, wat ook mijn vader en zijn vijf broers lagen erin. Nu is het de knusse schuilplek van het EmielekindP1020049klein

Het Juleskind ligt in de wieg van één van zijn nonkels ook heel knus (let niet op de tut, die werd helaas aangeleerd in het ziekenhuis).

P1020047klein

 

En nu heeft u meteen zélf kunnen verifiëren dat ik inderdaad de trotse mama ben van de twee schoonste jongetjes van de hele wereld!

Uw madam vertelt altijd de waarheid, àltijd!

12:59 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

07-01-10

Doefoort

Sinds 28 oktober verleden jaar krijgt uw madam vrijwel dagelijks de vraag of "het gaat, zo met twee?" Welnu, neen, dat gaat niet. Maar ne mens kan er moeilijk eentje in een rieten mandje op 't Scheld zetten en het andere bijhouden nietwaar? Ne mens ziet tenandere alletwee zijn boelekes even graag dus het zou een moeilijke kwestie zijn: de keuze wie er op 't Scheld wordt gezwierd en wie er in zijn wieg thuis blijft liggen.

Daarom klinkt er sinds 28 oktober verleden jaar in het Arabellehuishouden maar een woord meer "doefoort". Geen tijd meer te verkwanselen bij een grote boodschap op toilet (de P magazines en de Knacks stapelen zich aldaar ongelezen op). Gedaan met eten, bord direct in de vaatwas want geen tijd meer om dat 's anderendaags te doen. Geen tijd meer om tv te kijken want om tussen zeven en tien slapen ze allebei, dus echtgenoot en uw madam ook. Geen tijd meer om ellenlang te kletsen met vriendinnen aan de telefoon, want er moet gegeten, verschoond,gewiegd, getroost, ... worden.

Daarom lieve belastingbetalertjes, redt uw madam uit haar isolement, wat gebeurt er in de wereld, hoe is het met Dr. House en zijn team, welke roddels zijn er over deze of gene? Rap vertel, hou het kort en vooral: doefoort!

13:44 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |