09-09-09

Examen, geboortelijst, slaapgebrek en soep.

Allé, Het (met hoofdletter, ja, ja) was eigenlijk niet te doen en uw madam is er nog groggy van, maar als ze het zo eens bekijk denkt ze wel dat het misschien nog zal meegevallen zijn. Nu maar hopen dat de andere zeven het minder goed gedaan hebben, of maximaal even goed en dat ze dan op de mondelinge test door haar onweerstaanbare charme, besluitvaardigheid en stressbestendigheid met kop en schouders boven de rest uitsteek.

Heeft u er verder enig idee van, lieve belastingbetalertjes wat een mens allemaal nodig heeft voor een tweeling? Echtgenoot en uw madam na drie en een half uur in een babywinkel geboortelijsten bespreken wel. Drie en een half uur, begot, 't was genoeg om tegen de buikinhoud te zeggen dat ze rustig mogen blijven zitten waar ze zitten, en dat voor eeuwig en drie dagen ofzo. Ja, uw madam deed ooit een oproep om geboortelijsten te bannen en eigenlijk is ze daar nog steeds van overtuigd, maar er bestaan blijkbaar mensen die écht geen geld op een rekening willen storten en dan met lawaaierig plastic speelgoed komen aandraven (in tweevoud, horror oh horror) dus een "beperkte geboortelijst" én een geboorterekening dan maar. Alhoewel "beperkt" een relatief begrip is. Vrijdag krijgt uw madam de lijst in haar mailbox en ze weet nu al dat de helft er weer af zal vliegen.

Steendood was ze natuurlijk na die drieurenhalf en honger als een paard, dus at ze frieten, van 't kot, want daar had ze zin in, met tartaar en een satéke met veel kruiden en ook nog een portie bitterballen. Het heeft haar ongelooflijk gesmaakt, al moest ze het wel bekopen met een hele nacht zuur, buitelende kinderen en kots (ja, ja dwaas voedsel als ge weet dat ge al't zuur krijgt van een snee droog brood, maar kom, af en toe eens dwaas doen moet kunnen) en dus slaapgebrek. Ze viel in slaap tegen half zeven. Gelukkig dacht echtgenoot dat ze nóg een dag vakantie had en heeft hij haar laten slapen. Uw madam belde dan maar rond een uur of half twaalf naar het werk om nog een dagje vakantie bij te nemen.

Vanavond wordt het gewoon een tas soep en een snee brood, tenslotte moet ze ooit weer eens terug aan het werk.

16:35 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

03-09-09

Free Willy

Deze ochtend telefoon van vader. Hij zat vast. Stiefmoeder had bij het vertrekken naar haar werkplek de voordeur vastgedraaid terwijl vader nog aan de ontbijttafel zijn krant zat te lezen en wanneer hij wil vertrekken merkt hij dat zíjn huissleutels in de auto liggen. Auto die op het plein vóór het huis staat. Hoe moest hij nu los?

Ik opperde touring wegenhulp om in te breken in de auto en zo aan de huissleutels te geraken (maar inbreken moest niet, de autosleutels lagen wél in huis, dus die kon hij desnoods gewoon door de brievenbus aangeven) , een slotenmaker, een telefoontje naar één van de buren, een houdini-ontsnapping langs het venster, een zoektocht naar een reservesleutel, vroeg zélfs virtuele raad (die in hoofdzaak neerkwam op het hierboven genoemde).

Al deze mogelijkheden hielden echter géén rekening met vaderlief zijn specifiteiten. Op het venster kloppen als de buurvrouw passeert, dat doet een mens toch niet, dat staat zo raar, en heet de buurman nu Kris met een K of Chris met een C of is het eigenlijk gewoon Filip en onder welke naam zou die in het huis-tuin-en keukentelefoonboekje staan, misschien onder zijn bijnaam? En een slotenmaker en touringwegenhulp daar moet ge voor betalen, dàt is nu toch ook belachelijk, betalen om uit uw eigen huis te kunnen? En hij kon toch moeilijk alle in huis aanwezige sleutels gaan proberen om te zien of dat er eentje van de voordeur bijzat (aan labellen doen ze ten huize van ook niet). Enfin, de vader van uw madam dat is geen gewone mens zoals u en ik, en daarbij hij ging zich niet belachelijk maken. Dus belde hij naar zijn collega met de vraag hem te komen verlossen. Autosleutel door de brievenbus, collega naar de auto (die niet eens vast was) huissleutel uit de auto en toen was vader vrij.

Dat de collega bij het openmaken van de deur recht naar het toilet spurtte omdat ze bijna in haar broek deed van het lachen om vader zijn probleem hoef ik u waarschijnlijk niet uit te leggen. Ik heb de arme mens deze ochtend ook al een keer of vier bulderend uitgelachen aan de telefoon.

 

11:58 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

30-08-09

Tssss

U las het al meermaals, uw madam is geen beste vriendinnen met haar schoonmoeder ofte "mama L." Maar het moet gezegd, het mens is handig om (af en toe) in huis te hebben. Sinds het absolute verbod van dokter D. om enig huishoudelijk werk te verrichten komt ze zo eens om de twee weken de boel kuisen en sinds mijn wasmachine omwille van werkzaamheden al drie weken ontkoppeld ergens in huis staat te bestoffen neemt schoonvader eens per week de vuile was mee, en komt hij netjes gewassen en gestreken weer terug (de was dus).

Vriendjes zullen we wellicht nooit worden, maar, goed opgevoed als ze is, is uw madam wel dankbaar voor deze praktische hulp. Da's toch ook al flink, niet?

Alleen, nét nu ons huis niet meer te herkennen is onder dikke lagen bouw- en pleisterstof, nét nu ik de komende week écht geen tijd heb om mij druk te maken over bestofte salontafels, vuile vensters, een bestofte keuken en dies meer (en dat toch doe, want ik vind stof niet leuk en zéker niet als ik aan het studeren ben), nét nu ik al een week zat te smachten naar een grondige poetsbeurt zodat het huis toch een béétje stofvrij is, vertrekt ze toch wel op reis zeker! Hebdedanuooitalgeweten!!! Eerst ne mens gewend maken dat hij op zijn wenken bediend wordt, en als't dan ies écht van doen is, gewoon vertrekken.

U begrijpt dat deze daad van mama L. wéér op de min-kant van het lijstje komt. Ze zal het ook nooit leren. Tssss

12:50 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-08-09

Beu

Ik heb een overload van gestudeer, nu al twee weken aan een stuk. Ik begin een hekel te krijgen aan de motiveringsverplichting, het zorgvuldigheidsbeginsel, het redelijkheidsbeginsel, artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de mens en dan zwijg ik nog over de hoorplicht, het vertrouwensbeginsel, artikel 3 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en al den anderen hannekesnest. Ik ben het beu!

Stop dan, hoor ik u denken, ge zult het wel al kunnen zeker. Helaas, uw madam zit zo niet in elkaar, zij blijft doorgaan tot er geen tijd meer over is en heeft dan nog altijd de daver op het lijf dat ze misschien niet alles gedaan heeft. Diep in mij schuilt een perfectionist, toch als het op examens enzo aankomt (op huishoudelijk vlak niet, laat dàt duidelijk zijn).

Ik ben ook het werkvolk beu. Ok ze schieten goed op, maar een mens loopt toch niet 100% op zijn gemak zo met vreemd volk in huis. En een mens weet zo nooit goed hoe ge dat moet aanpakken met werkvolk, gaat ge u daar gezellig bijzetten om nen boterham op te eten of laat ge hen boven hun boterham opsmikkelen terwijl gij tegelijkertijd beneden enen opeet? Kunde daar tegen zeggen dat ze maar naar de kelder moeten gaan om een pint, of moet ge die zelf brengen? En kunde vragen om buiten sigaretten te roken in plaats van op het balkon want da riekt ge ook in de slaapkamer of zijde dan een vieze? Allé, ge zijt toch een beetje gegijzeld in uw eigen kot, met werkvolk in huis.

Wat ben ik nog beu? Echtgenoot zijn ontkenningsfase. Ok, het fulmineren om twee uur 's nachts heeft hij niet meer gedaan (gelukkig voor hem) maar dagelijkse braspartijen zijn nu weer het laatste nieuwe. Hij blijft een droomvent, daar niet van, vanop afstand regelt hij alles van de verbouwingswerkzaamheden en ik moet écht alleen maar kleurkes en tegelkes kiezen, en hij is even nieuwsgierig naar ons kroost als ik, alleen een beetje meer lijfelijke aanwezigheid zou fijn zijn. De laatste weken zag ik hem enkel 's morgens en dan nog met slaapogen en zonder lenzen, dus dat is een zeer wazig beeld.

Ik ben dus in een beu-bui vandaag, dus ik denk dat ik dat gestudeer nog even ga laten voor wat het is, het werkvolk ook en echtgenoot ook en nog lekker een uur met mijn kop onder het donsdeken ga kruipen. Misschien gaat het dan over.

 

09:20 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

25-08-09

Dokter D.

Trouwe lezende belastingbetalertjes zullen begrijpen dat ik lyrisch ben over mijn gynaecoloog. Niet alleen groeit er mede dankzij hem een tweeling in mijn buik, ik kreeg ook, vanaf mijn negende zwangerschapsweek tot op heden een absoluut verbod tot het verrichten van enig huishoudelijk werk. Een aardappel schillen mag nog net, maar van dweilen, stofzuigen, strijken, en zelfs was ophangen en de vaatwas leeghalen moet ik mij ver vandaan houden. Sinds vandaag mag ik zelfs nóg meer rusten dan ik tot heden al deed. Echtgenoot begint met een bang hart uit te kijken naar na de bevalling, want tegen dan ben ik al dat vertroetelen natuurlijk helemaal gewend en zal ontwennen quasi onmogelijk worden. Of wat had u gedacht.

Dokter D. doet, als gynaecoloog echter niet aan moederschapsboekjes; terwijl hij in mijn diepste zelf aan het voelen is praat hij honderduit met echtgenoot over (sport)auto's; hij ziet geen graten in het eten van gerookte vis of de kinine in tonic én het geslacht van mijn baby's is plots aan verandering onderhevig (of de huisvrouw dus volgend jaar haar tent kan opzetten tijdens de kermis blijft nog even spannend).

Dit ontlokte bij de huisvrouw de vraag of hij wel een échte dokter is. Dus besloot uw madam vanavond te speuren naar een diploma of getuigschrift in zijn kabinet. Het hing er toch niet, zeker.

Maar ach een dokter die zijn patiënten zó in de watten laat leggen door hun echtgenoten, wie let er dan op een diploma meer of minder?

20:06 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

17-08-09

Met de huisvrouw naar de kermis

Uw madam was nog niet goed zwanger of de huisvrouw begon al over het geslacht van de baby's. Ruim twintig weken later bleek dat ze er van bij het begin klof op zat. A lucky guess?

De naamperikelen van Mme Z indachtig, vroeg huisvrouw vrijdag aan de telefoon, bijna panisch, of uw madam toch al namen had. Het arme mens krijgt nachtmerries van babynamen. Blauwe en roze naamloze schapen teisteren haar dromen, blatend om een Zsazsa-naam. Gelukkig kon uw madam haar geruststellen, onze namen liggen al een eeuwigheid vast. De huisvrouw plaatste een gokje en waarempel wéér had ze het bij het rechte eind! Dit is meer dan een lucky guess, dit is je reinste vrouwe fortuna toestanden.

Dus, volgend jaar, tijdens het kermisgeweld krijgt de huisvrouw een tentje, blauw met zilveren sterren erop. Vergeet vrouwe fortuna, voor al uw vragen over uw toekomst één adres: de huisvrouw. Ze kan zich misschien nóg eens ontdubbelen en een voorspellingsaccount openen op feesboek. Er valt grof geld te rapen huisvrouw!

08:44 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-08-09

Ik zal het maar op de ontkenningsfase steken zeker?

Er loopt dus werkvolk rond in uw madam haar woonst. Het loopt er niet alleen rond, het doet ook vanalles zoals volledige kamers bepleisteren, badkamer en toilet uitbreken, een soortement betonneke tegen de muren van badkamer en toilet aankegelen (schijnt nodig te zijn tegen 't vocht, stinkt vreselijk). Dat pleister en betonneerwerk moet uitdrogen, dus zwiert uw madam bij thuiskomst vensters en balkondeuren open om de boel te laten uitdrogen en om de vieze, muffe vochtlucht weg te krijgen. Voor het slapengaan gaan die dingen weer dicht, of toch op 'kantel'. Er moet maar eens een onverlaat één van de tientallen in onze tuin rondslingerende ladders tegen de gevel zetten en voor ge't weet staat er een vreemde vent naast uw bed. 't Gedacht alleen al.

Gisteren kreeg uw madam om halftien een telefoontje van hardwerkende echtgenoot 'dat hij nog efkes een pint ging drinken, 't ging nie laat worden, want hij wou nog iet eten bij thuiskomst'. No problem, uw madam kroop toch bijna in bed. Zij doet voor het slapengaan de ronde door het huis om vensters en balkondeuren te sluiten en kruipt onder 't donsdeken.

Om twee uur 's nachts een zee van licht en een fulminerende echtgenoot dat ze gvd (ja écht die zat er écht bij) die vensters moet openzetten hé, heel 't kot stinkt naar 't vocht!

Als Mme Z. een parel is, ben ik toch op zijn minst mijn (huidig) gewicht in goud waard, want ik heb gemompeld dat hij het licht moest uitdoen, heb mij omgedraaid en ben weer in 't slaap gevallen. Maar man, wat een chance voor echtgenoot dat ik zwanger ben, 't zou anders gene waar geweest zijn!

10:51 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |