11-08-09

Rust

Het kermis en ander geweld is uit de woonplek van uw madam verdwenen. Deze ochtend stond er nog één zielig kraam volledig toegeplooid op het marktplein, de rest was in het holst van de nacht (veronderstel ik) vertrokken. Eindelijk.

Slapen gaat weer vlotjes (buiten om de drie uur opstaan om te plassen, naar 't schijnt komt dat overeen met een borstvoedingsschema, ik zal het dus maar als een oefening beschouwen), de poezen ontzenuwen stilaan (alhoewel, er loopt nog zeker drie weken allerlei werkvolk in ons huis rond en dat vinden ze toch ook niet zo plezant), we kunnen weer vlotjes op onze oprit (alhoewel die vervelende buurman nu weer zijn auto vlàk aan onze oprit parkeert, 't is dat de peugeot al in de prak gereden is, anders zou nen mens er een tikske tegen geven, maar met een één jaar oude nieuwe auto doet ge dat natuurlijk niet ) Kortom, het leven van alledag kan eindelijk weer verder gaan en binnen twee daagjes kan uw madam genieten van de rust. En dat voor drie weken. Ze moet in die drie weken wel studeren en serieus ook, want ze kon het weer eens niet laten om ambitieus te doen (waarom, waarom doe ik dat soort dingen toch?), maar toch: langer slapen, geen treinritten meer, middagdutjes, met de voetjes omhoog en vertroeteld worden door vader en stiefmoeder (ah ja, want thuis kan ik niet studeren wegens werkvolk). Zalig.

15:02 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

07-08-09

Zomer in de stad

Uw madam is een stadsmens. Zij houdt van winkelstraten, gezellige restaurantjes, cafeetjes, terrasjes, af en toe een snipper mooi onderhouden stadsparkgroen, musea en andere cultuurdinges, jazzy straatmuziekanten, ... De stad kent echter in de zomer één nadeel: de hitte. Tot vorig jaar was dit voor uw madam een voordeel, zij houdt niet alleen van de stad, maar ook van heet en droog weer. Met een bijna zes maand zwangere tweelingbuik (het gaat snel hé?) was de hitte van de afgelopen dagen er teveel aan. En verzuchtte uw madam dat elke stad eigenlijk aan zee zou moeten liggen.

En dat hebben ze in Brussel begrepen. Brussel bad biedt dan misschien niet de verkoeling van  zeewater, maar is wél de perfecte imitatie van een of ander caraïbisch eiland. Heerlijk eten, lekkere verfrissende drankjes, leuke muziek (ja, ja échte muziek, géén oorverdovend lawaai), zon, tuinslangwater en strand. Een heerlijke lunchplek dus.

Ik zou bijna zeggen: allen daarheen! Maar doe het toch maar niet, tenzij u natuurlijk een gelijkgezinde bent.

15:35 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-07-09

Vieze dinges

Ondanks het feit dat ik absoluut niet maniakaal ben als het op poetsen aankomt (eerder het tegenovergestelde van maniakaal) gruw ik toch van vieze dinges, als daar zijn:

  • resten in een afvoerputteke
  • vuilbakken in openbare toiletten
  • deurklinken in openbare toiletten (de reden dat toiletbrillen in openbare toiletten niet op mijn lijstje staan is omdat ik nimmer nooit ga zitten op de toiletbril van een openbare toilet)
  • één handdoekske om uw handen aan af te kuisen als ge naar toilet geweest zijt in een restaurant
  • hondenkwijl
  • kattenkots (de waterige variant gaat nog, maar als daar zo'n uitgekotste haarbal ligt, gruw!)
  • haar bvb in de afvoer van het bad (u kent dat wel, zo een beetje aaneengekoekt met zeeprestjes bij) of in mijn pot louis widmer remiderm, of verstrikt in de touwhandschoen waarmee ik me elke morgen was
  • afwaswater waarop mayonaise drijft (zo zonder vaatwas komt een mens wat tegen)
  • dode beesten waar al een auto of vier overgereden is
  • doordringende pisgeur in steegjes of stationsbuurten
  • kots en andere uitgesmeierde etensresten op straat (ook als het bij nader inzien broodkruimels lijken te zijn)

Ik gruw van die dingen en dat gruwen gaat gepaard met onbedwingbare kokhalsneigingen, bovendien lijkt het wel alsof mijn radar staat ingesteld op het ontdekken van dat soort toestanden en kan ik het dus niet laten om àls ik zo'n vieze dinges zie dat toch nog eens nader te gaan bekijken om zeker te zijn of het wel écht een vies ding is. Verknipt zegt u? U heeft ongetwijfeld gelijk.

En zo gruwde uw madam daarnet van zichzelf, want ze zag bruine spettertjes in de toiletpot van de werkplektoilet en voor ze het wist spetterde ook haar lunch tegen de pot.

Aldus werd er tijdens deze zwangerschap toch nog clichématig boven de pot gehangen.

14:19 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

23-07-09

Zwanger in Milaan

Milaan is, zoals u weet, een mode-mekka. Zwangere vrouwen flaneren daar niet door het straatbeeld. Superranke modellen des te meer én Japanners. U zult zich nu misschien verwachten aan een litanie van té hoge voetpaddrempels die duidelijk niet voorzien zijn op in hun bewegingsvrijheid beperkte vrouwen, op scheve straatstenen, smeltend pek, uitstekende tramsporen, woeste chauffeurs en nog woestere vespa-bestuurders, zodat u meewarig het hoofd kan schudden en kan zeggen: "Wat had ge ook gedacht, wie gaat er nu, vijf maand zwanger zijnde, rondhossen in Milaan."

Ewel, neen. Zwanger zijn in Milaan is fantastisch! Niet alleen wordt ge daar aanbeden als een soort godin (en zeker als ge dan nog uitgelegd krijgt dat ge zwanger zijt van een tweeling), Italianen zijn ook ongelooflijk attent als het gaat om rechtstaan en een plaatsje aanbieden in een overvolle metro (de doorsnee pendelende vlaming kan er wat van leren), een glaasje water aanbieden tijdens het shoppen, ja zélfs zonder dat ge iets koopt, stoelen die mogelijks een hindernis kunnen vormen opzij te trekken, zélfs als er nog iemand in zit, u te attenderen op af-en opstapjes, familiekorting aan te bieden 'for you and the baby' en zélfs echtgenoot werd niet vergeten. De hoeveelheid extra aperitiefjes die hij naar binnen kon slaan omdat hij een tweeling in mijn buik plantte was niet te tellen.

Dat ge nadien met een licht zwalpende echtgenoot over scheve straatstenen, uitstekende tramrails en tussen woeste auto- en vespabestuurders als zwangere vrouw bij uw hotel moet zien te raken dààr hadden die Italianen dan weer niet aan gedacht, maar daar gaan we niet moeilijk over doen.

 

11:39 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

22-07-09

Droomvent (bis)

Zélfs na dat uw madam echtgenoot zijn eerste autotje in de prak gereden had, werd ze toch nog vergast op een verjaardagsweekend in Milaan.

Het was heerlijk, en echtgenoot is waarlijk te goed! Alhoewel, om van de schrik te bekomen, verdiende ik wel iets speciaals, tenslotte wordt een mens niet elke dag drieëndertig.

 

09:57 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

15-07-09

Hmmm

Toch niet echt om mee te lachen. Allé uw madam is alleszins nog niet volledig van de schok bekomen.

DCD, het resultaat:

P1010265

 

 

 

P1010269

 

 

 

 

U begrijpt, tot de tweeling veilig en wel uít de buik is, wordt er door uw madam geen poging tot rijden meer ondernomen.

18:58 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

13-07-09

DCD

De onhandigheid van uw madam is legendarisch bij familie en vrienden en een niet aflatende bron van hilariteit. Toen echtgenoot en uw madam een drietal weken terug bij vriend kinesist aan de kaas en wijn zaten, werd zij eindelijk gediagnostiseerd: Developmental Coördination Disorder. Dàt was het dat ervoor zorgde dat uw madam nooit heeft kunnen springen in een springtouw, een hekel heeft aan aerobics, totaal niet geschikt is voor eender welke balsport, aan verzuipend zwemmen doet én ervoor zorgde dat er gisteren ineens een verkeerslicht in het midden van de capot van de auto stond (gelukkig niet in die van de één jaar oude nieuwe auto).

De hilariteit was dus gisteren even zoek, maar er zijn alweer nieuwe grappen in omloop. Gelukkig maar.

09:09 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |