09-04-09

Toekomstvisie

De ergernissen en het gevloek over "Mama L." (ondanks al mijn geroloog blijft ze koppig volhouden met zichzelf zo te noemen) stapelen zich deze dagen weer torenhoog op.

Het is een zeer verontrustend vooruitzicht voor mijn toekomstige zonen. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat iemand héél z'n leven zo'n totaal, compleet, absoluut gebrek aan empathie heeft. Ik vrees dus dat een mens als schoonmoeder zo wordt. Zoonlief komt met een vrouw naar huis en tsjakkà daar komt de schoonmoedermodus in elke vrouw naar boven. Zo werkt het tenslotte met het moederschap ook. De ene moment zit je te rologen bij afgrijselijke papfoto's van de baby van een trotse moeder-vriendin en voor je 't weet sta je waarschijnlijk zélf met het fototoestel in aanslag bij je eigen kind.

Nu ben ík van nature al redelijk bitchy, uw madam in schoonmoedermodus wordt dus, naar alle waarschijnlijkheid, een ware hel voor de toekomstige vriendin van toekomstige zoonlief. Misschien moet u maar met z'n allen hopen op dochters voor uw madam. Zo kunnen die meiskes toch érgens terecht met hun gevloek op hun schoonmoeder.

11:29 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

07-04-09

Wist u dat

De pizza's van de versafdeling van den delhais (inspirations geloof ik) echt yummie zijn?

En dat echtgenoot en ik alweer een heerlijk langslaapweekend achter de rug hebben, met bezoekjes allerhande, waaronder op zondag aan de tante waar we voor we het goed en wel beseften bij een andere tante konijn aan het eten waren.

En dat sommige kinder/baby kleedjes afgrijselijk duur zijn, zéker als een mens ze in één bepaalde winkel moet kopen omwille van geboortelijst. Bij deze dus een oproep, ban de geboortelijsten! Of als ge het dan toch persé wilt doen, legt ze in een normale winkel, waar ge geen 120€ betaalt voor één kleedje en een body.

En dat ik ineens géén zin meer heb ik tsjoklat. Slik! En dat met pasen voor de deur, normaalgezien de fijnste dagen wegens overvloed aan tsjoklat. En erger nog, dat ik geeneens een alternatief heb voor die tsjoklat, of het zouden appelsienen moeten zijn. Sinterklaas en de paashaas, zouden die onderling verwisselbaar zijn?

10:08 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

01-04-09

Rollenpatroon

Echtgenoot is, mocht u het nog niet doorhebben, een echte vent. Een hero, een problemsolver, een doorzetter. Meestal dus heeft hij, wanneer hij eerst thuis is, al hout gezeuld en vuur gemaakt zodat zijn frêle vrouwtje het lekker warm heeft bij haar thuiskomst. Meestal dus heeft hij ook de obligate lap vlees uit de diepvriezer gehaald zodat zijn frêle vrouwtje enkel nog voor groensels en patatten moet zorgen en die lap vlees moet bakken. Meestal dus heeft uw madam een gerechtvaardigd blindelings vertrouwen in echtgenoot voor het ophangen van vouwgordijntjes, kadertjes en het ontstoppen van afvoerbuizen. Om het lijstje volledig te maken, hij zet de vuilbakken buiten en in de zomer staat hij aan de barbecue.

Zo niet gisteren. Gisteren kwam uw madam om half tien 's avonds hondsmoe thuis na een lange werkdag (gisteren, dat zal u moeten toegeven, was ik uw belastingsgeld dus méér dan waard) en vond zij echtgenoot onder een tv-dekentje, lurkend aan een kop thee. Geen vuur, geen vleesjes, niks. Uw madam besloot dit moment van zwakte te negeren en trok naar boven voor de was. Bij het weggieten van het teiltje weekwater bleek dit  rechtstreeks door het plafond in het toilet uit te komen in plaats van via allerlei buizen op de plaats waar het hoorde. Echtgenoot bleef onder het tv-dekentje thee lurken. In de slaapkamer bleek het vouwgordijntje losgekomen te zijn en nog slechts met één hoek vast te hangen. Echtgenoot bleef onder het tv-dekentje thee lurken. In de eetkamer bleken P. of B. (waarschijnlijk P. dat is in dat soort dingen meestal de rotkat van dienst) het fotokadertje van de mams van de vensterbank gezwierd te hebben, glas alom en de mams haar foto in een plasje kattenkots (B. deze keer). Echtgenoot bleef thee lurken onder zijn tv-dekentje.

En toen waren ze daar. De tranen, een niet te stoppen stortvloed aan waterlanders. En ik had geeneens PMS. Zoals een échte vent kwam echtgenoot vanonder zijn tv-dekentje vandaan, zei dat ik me niet moest aanstellen en dat ik, als ik zo moe was gewoon in bed moest kruipen. En zo werd de avond toch nog rolbevestigend. Er zijn nog zekerheden in het leven.

10:54 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

30-03-09

Burgertrutjes.

Vriendin E. heeft net als uw madam een af te betalen huis (het hare is af, het mijne nog lang niet), een man, een zwak voor Delvaux-sjakossen en een vaste job aan 'de staat'. Flink zo, zult u misschien zeggen, maar onder het genot van een kopje Hasseltse chocolademelk vroegen we ons af wat er gebeurd was met haar plannen om in Australië te leren surfen en mijn plannen om te gaan backpacken door Zuid-Amerika.

Persoonlijk ben ik best tevreden met het huis, de man, de sjakossen en de job. Ok, ik ontbreek nog 2 punt 4 stuks nageslacht om écht helemaal gelukkig te zijn, maar daar wordt aan gewerkt dus dat zal op termijn wel in orde komen. Vriendin E. heeft echter een beetje last van een post-dertig-nu-moet-ik-volwassen-worden-crisis en vond zichzelf ineens een burgertrutje. En mij dus eigenlijk ook.

Twee hele dagen heb ik aan zelfontleding gedaan, heb ik me afgevraagd waar ik mijn rebelse streken verloren heb en hoe ik ineens met een huwelijk, een afbetaling en een kinderwens  opgezadeld ben geraakt. Vriendin E. heeft gelijk, ik ben een burgertrutje geworden, en zij dus ook. Maar zolang dat betekent dat ik, als het mij uitkomt, een vrije dag kan nemen om naar Hasselt te sporen om daar samen met haar onder het genot van een kop chocolattemelk en pralienekes weg te mijmeren over Australische surfers en besneeuwde Andestoppen, vind ik het eigenlijk best leuk. En het is nu ook nog niet zo erg dat we allebei Todd's dragen en onze pink omhooghouden bij het drinken van onze chocolattemelk. Om échte burgertrutjes te worden moeten we nog een lange weg afleggen, gelukkig maar.

11:19 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

25-03-09

Zerk

vo 3268 Huis Jozef mail
Het is misschien een beetje een vreemd iets om blij mee te zijn, maar ik ben het toch.

Het ontwerp van de mams haar zerkje, ik vind het meer dan geslaagd, al moest ik natuurlijk weer janken toen het zo definitief in mijn mailbox zat.

Weer een stukje meer begraven, weer een stukje ontoegankelijker (al is as in een houten urne met een gewone betonplaat erboven ook niet echt toegankelijk natuurlijk, maar toch) weer een afscheid.

 

12:07 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

23-03-09

Ik veronderstel

dat op zondag om half tien wakker worden van fluitende vogeltjes, echtgenoot uit bed manouvreren om de balkondeur open te zetten en dan samen tot twaalf uur in bed blijven liggen en liggen kijken naar de wolkjes, naar poezencapriolen en andere bedtoestanden uitspoken, opstaan en samen tot één uur badderen en dan naar beneden gaan en tot vier uur in uwe piezjema blijven zitten ook niet meer gaat "mê gasten"?

't was anders wel een heerlijke zondagbesteding.

 

 

09:22 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

16-03-09

Brunch

Zaterdagochtend, kwart na elf. Echtgenoot en uw madam zijn in de plaatselijke delhaize op zoek naar brunchmateriaal. Eitjes, gerookte zalm, ontbijtspek, versgeperst sinaasappelsap, yoghurt, houthakkersbrood, een stukje kaas, een koffiekoek, wat fruit, enfin alles wat eetbaar is en waar we op dat moment zin in hebben. Bij de stok- en houthakkersbroden lopen we buurman tegen het lijf. Inhoud van zijn mandje: ongeveer hetzelfde.

Naïef als ze is vraagt uw madam of het bij hem ook een morantische brunch wordt. Brunch? zo repliceert buurman, nee, nee sebiet middageten. Zoon komt terug van de voetbal, dochter één van de tekenschool en dochter twee van de zangles. Na het eten moet zoon naar het handbal, dochter één naar de notenleer en dochter twee naar de pianoles. Mê gasten kunde gij nie brunchen.

Tot zover de rooskleurige toekomstdromen van ondergetekende en haar echtgenoot over zachtgekookte eitjes, zelfgebakken croissants, kedgeree, appelcrumble en 2,4 stuks nageslacht. Slik.

09:45 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |