31-12-08

Feest

Vanavond is het feest. Jeeeeeeeej. Nu zijn "de feestdagen" als enig kind van gescheiden ouders (ja, ja, ik ben écht zielig) al sinds jaar en dag een bron van stress en ongemak, van geregeleer en geschipper tussen moeder en vader, van minutieuze timing tussen de verschillende familieclans en, natuurlijk van ontgoocheling, want het feestje waar ik niet bij was bleek steeds dat tikkeltje leuker of lekkerder dan dat gene waar ik wél op aanwezig was. Enfin dolle pret dus (NOT).

Toen ik dacht van al die ellende verlost te geraken door zélf aan een gezin te beginnen, u kent dat wel met man en eigen huis en eigen feesttafel enzo werd het natuurlijk nóg erger want dan had ik ook nog eens een schóónfamilie die ik moest tevreden houden. Jézus! De laatste jaren hield ik echter op één vlak mijn been stijf. De wereld mocht ontploffen, de overgang van oud naar nieuw die werd gevierd met de mams. En hoewel dat ook steeds de nodige stress meebracht (is het eten wel goed genoeg, is het huis wel proper genoeg, zijn de pakskes wel schoon genoeg ingepakt en is den boom wel goed genoeg versierd) was het toch altijd een plezierige bedoening.

Vanavond is het dus feest. Zonder mams, (nog steeds) zonder kind, dit jaar ook zonder boom, maar mét stress want bij gebrek aan mams komen vader en stiefmoeder. Enfin, u begrijpt, het wordt ook dit jaar een plezierige bedoening.

09:00 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-12-08

moeders

Ik heb drie moeders. Een echte (de mams) een schoonmoeder (door zichzelf uitgeroepen tot "mama L." Roloog.) en een stiefmoeder. Elk van de drie moeders zorgt voor een quasi dagelijkse hoeveelheid gevloek van mijnentwege. De echte omdat ze constant moet poetsen (kuisen dus, in schoon vlaams) de schoonmoeder omwille van haar totaal, compleet absoluut gebrek aan enige takt en de stiefmoeder, tja, wat doét een stiefmoeder goed?

Tien weken geleden overleed de mams (de enige echte dus). Een mens zou zeggen, dat scheelt alweer een hoop gevloek. Niets is echter minder waar. Het gevloek om de schoonmoeder en de stiefmoeder wordt nu dubbel zo erg, want ik heb nu niemand meer om tégen te vloeken. Een mams, dat is zowat de enige persoon tegen wie je altijd over gelijk wie kan vloeken en die dat verstaat. Zonder een mams is een mens maar een zielig half menske, 't is gelijk een huis zonder steunmuur. Ne steunmuur da kunt ge ook nie vervangen door twee halfslachtige gyproc wandjes, hoe graag dat die gyproc wandjes dat ook willen.

Tien weken verder, u begrijpt dat, vloek ik ook niet meer op de mams, integendeel tien weken verder zit ik mij hoofdzakelijk vertwijfeld af te vragen wat ik aan moet vangen zonder mams. Want een mams, dat is de persoon waarvan ge heel u (jong) leven zegt dat ge't allemaal beter gaat doen als haar, maar waarvan ge uiteindelijk tot de conclusie komt dat ge serieus uit uw pijp zult mogen komen als ge 't ooit al half zo goed zult kunnen doen.

12:21 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |