31-05-11

Verlanglijstje

Omdat echtgenoot sinds kort meeleest; Omdat ge misschien op mijn groots verjaardaggebeuren moogt komen; Omdat, als ge toch niet moogt komen, ge altijd gebruik kunt maken van B-post; Omdat lijstjes altijd pliezaaaant zijn; Omdat 35 worden kadookes behoeft; Omdat het tijd wordt dat ik eens een lijsteke maak dat ik op cruciale momenten (verjaardagen, moederdagen, nieuwjaren, kerstmissen, paasdagen,...) kan raadplegen; Omdat... zomaar, kado'kes krijgen altijd plezant is.

1. Hint, hint voor de echtgenoot. Een hangerke. Eén diamantsjen, liefst peervormig geslepen in een wit gouden fitting aan een wit gouden kettingske. Ik zaag er nu al lang genoeg over!

2. Een jaarabonnement bij BOZAR, de Europese-orkesten. Op voorwaarde dat er een paar Sjotakovich uitvoeringen bijzitten. Het kroost is vanaf september oud genoeg om ook in de week af en toe eens bebabysit te worden.

3. De dvd's van true blood. Ok, mijne crush is over, maar het oog wil ook wat en den Eric blijft gewoon niet te versmaden.

4. Een dagske niet budgetgelimiteerd shoppen, liefst mét trinny en sussanah, maar als die niet kunnen is zonder ook goed. Eén dagske is genoeg zolang het budget maar niet gelimiteerd is ben ik al lang content.

5. Een citytrip naar barcelona, granada, salamanca of santiago de compostella.

6. Een tien daagse rondreis door Engeland om Engelse tuinen te gaan bekijken. Liefst mét privé-chauffeur in nen oldtimer en mét compleet interbellum-garderobe, dat ik na afloop natuurlijk mag houden, ah ja, want het is op maat gemaakt.

7. Een week volledige nachten slapen én uitslapen tot wie weet wel na de middag.

8. Een picknick, mét mand gevuld met koude kip en van die toestanden én een picknickkleed én een heerlijk plekje in nen bos.

9. Een gelaatsverzorging, massage en pedicure.

10. Een fantastisch boeket bloemen. Zo een waar ge niet rond kunt met uw twee handen en dat ge eigenlijk in een  ouderwetse weckpot moet zetten omdat ge geen vaas hebt die groot genoeg is.

11. Een jaarabonnenment pralines van pierre marcolini. Allé van neuhaus is ook goed.

12. Nen échten goeie misérable (de toert, voor de duidelijkheid)

13. Getuigenissenen; de privé-domein over en door Sjostakovich. Ge kunt hem eventueel schoeppen uit de Bibliotheek in brussel. Zelf durf ik dat niet.

14. Een tekening met vingerverf van mijn zonen. Ingekaderd en al.

15. Een etentje. In 't hof van kleve ofzo, of 't oud sluis ofzo.

Voila, als ge nu nog geen isnpiratie genoeg hebt, dan weet ik het ook niet meer.

22:48 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

23-05-11

101

Het is een beetje meer van hetzelfde, maar ik las het hier en vond het daar plezant, dus dacht ik, laat ik het ook (nog) eens doen. D'r zijn altijd dingen die ik nog niet verteld heb en die ge misschien wel wilt weten over mij. Of niet. Ook goed.

Ik heet niet echt Arabelle, maar ik kom wel als ge mij zo noemt (2); Ik heb twee fantastische zonen, ik kreeg ze tegelijkertijd, ik ben er zotverliefd op en laat ons zeggen dat 90 procent van de vreugdevolle momenten in mijn leven de voorbije negentien maand werd bewerkstelligd door mijn zonen. Ook 90 procent van de vreselijk bezorgde momenten trouwens. (7) Ik heb geen moeder meer en dat is de hoofdreden waarom ik blog: u vervangt met z'n allen de dagelijkse onnozeleteiten telefonnekes met mijn moeder (9). Ik werk, allé soit pretendeer te werken, aan de Staat. Tot voor ik moeder werd had ik daar een ongelooflijk interessante job en ging ik elke dag met plezier gaan werken. Nu is niet alleen de job niet meer interessant (om niet te zeggen dodelijk saai) maar heb ik eigenlijk feitelijk meer goesting om heelder dagen thuis te zitten met mijn kinders. Ik doe dit niet omdat ik wéét dat ik dan op den duur een 'nagging mom' ga worden, en dat willen we ook niet. (13) Ik heb een echtgenoot die ik soms grondig kan verwensen, maar waar ik over 't algemeen  wel content mee ben. Na negen jaar, waarvan zes jaar huwelijk maak ik nog onnozele tekeningskens op zijn boterhampapier zodat hij weet wat er tussen zijn boterhammen ligt. (17) Ik heb, samen met de echtgenoot, een huis. Ik kocht het (opnieuw samen met echtgenoot) in een coup de foudre zes jaar geleden. Intussen is de eerste verliefdheid over en valt vooral de hoeveelheid wérk die het nog behoeft op. Maar hey, ik vind het een tof huis, een huis om een gezin in groot te brengen en daar zijn we (echtgenoot en ik dus) ook mee bezig. Ik heb bij het huis ook een tuin. Ik doe geen botten in de tuin. Ik heb er de feeling niet voor en de interesse ook niet. Ik vind de tuin vooral veel werk voor het weinige genot dat ik ervan heb. Mààr, in de tuin staat een blauwe regen en die vind ik prachtig.(27)

Ik pendel, op uw kosten, en nog in eerste klas ook. Soms zelfs met een omweg, gewoon omdat ik goesting heb om langer te lezen, in een tas goeie koffie of omdat ik zeker weet dat ik dan kan zitten. Ik ben daar al voor op de vingers getikt, maar ik trek het mij lekker niet aan.  (36) Het pendelen is vaak een grote bron van ergernis, maar is ook broodnodige 'me-time' (38) Ik lees dan namelijk, vanalles, vaak pulp, maar soms ook serieuze zaken. (41) Soms ben ik ook creatief op de trein. Ik zou vanalles willen kunnen, maar kan alleen haken. Ik doe dat graag, maar wel stiekum, want echtgenoot vindt mij dan een bomma, en dat kunnen we niet hebben. (47)

Ik kook, maar alleen voor mijn kinderen. Ter mijner verdediging ik kook géén smakeloze prut voor mijn kinderen. Ok alles is gemixt, maar ze krijgen wel hoogstaande culinaire toestanden à la lenteuitjesstoemp met zeekraal en victoriabaars in hun potteke. Áls ik kook voor echtgenoot is het in negen van de tien gevallen luiwijvenkost. Wok, pasta of fantasieloze sossiessen me stoemp. Nochtans doe ik dat graag, koken, maar niet als het moet. (53) Ik doe trouwens niets graag als het moet, ik ben zeer hulpvaardig en zal vrijwel altijd bijvoorbeeld de tafel afruimen, zélfs bij vreemde mensen, maar niet als ik merk dat het van mij verwacht wordt. Dat maakt mij, denk ik, tegendraads. (58)

Ik ben zeer kritisch voor mijn medemensen, als ik eerlijk ben, ben ik gewoon ne misantroop. Drie vierde van de wereldbevolking zou eigenlijk beter niet op deze planeet rondlopen en van dat één vierde dat er dan nog overblijft vind ik misschien een handvol mensen interessant. Ik ben wél een trouwe en loyale vriendin. Als ik u in mijn hart gesloten heb, geraakt ge d'r niemeer uit. Tenzij ge bijvoorbeeld mijne vent zou afpakken of mijn kinderen iets zou aandoen ofzo. Voor de rest moogt ge, ééns gekeurd en goed bevonden, alles over en tegen mij zeggen. (66) Dat misantropisme is eigenlijk feitenlijk nen dekmantel, want ik wil door iedereen leuk en grappig en plezant gevonden worden. Ja, ik ben enig kind en mijn ouders zijn waarschijnlijk een tikkeltje te weinig met mij bezig geweest ofzo (om nu zelf efkens de psycholoog uit te hangen) (70)

Ik ben groot, zij het niet uitzonderlijk groot, wél als kind. Ik stopte met groeien toen ik twaalf was. Buiten mijn borsten en mijn kont, die nog een beetje verder bleven groeien zie ik er eigenlijk au fond nog net hetzelfde uit als toen. Een vrouw. Nu vind ik dat plezant, want als ik uitgeslapen ben kan ik, naar het schijnt, gemakkelijk 10 jaar van mijne werkelijke leeftijd afpietsen. Toen was dat hel. Twaalf zijn en iedereen die denkt dat ge tweeëntwintig zijt (echtig waar) is niet plezant. (77) Ik ben tenandere al sinds een eeuwigheid niet meer uitgeslapen. Een eeuwigheid die ongeveer al negentien maand duurt. Ooit verhuizen mijn zonen van de kamer nààst ons naar het verdiep bóven ons. Ik hoop alleen dat de schade dan nog niet onherstelbaar is. (79) Ik vind mijzelve voor de moment nét dat tikkeltje te dik. Ik mag dat vinden. Iemand anders niet en zéker niet echtgenoot. (81) Ik val heel gemakkelijk af in stresssituaties, maar kom ook heel gemakkelijk bij in rustige periodes. (83)

Ik heb naast twee zonen ook nog twee katten. Ik doe tegen mijn katten even onnozel als tegen mijn zonen. Ik zing zelfverzonnen liekes, zeg dat ze de dierenbescherming annex kinderbescherming moeten bellen als ze langer dan twee seconden moeten wachten op eten of aandacht. Ik knuffel ze plat en doe aan strategisch negeren, het laatste vooral in het weekend zo rond zeven uur 's morgens. Katten en zonen entertainen intussen elkaar zodat echtgenoot en ik nog een uur langer in ons bed kunnen liggen. (90)

Ik ben, fin, was een loopster. Voor de komst van het kroost liep ik gezwind nen halven marathon. Ik deed (allé doe) dat graag, maar het is ook de enige sport die ik kan doen. Ge moet daar namelijk niks voor kunnen,en terwijl ge loop wordt uwe kop helemaal leeg. Ik heb dat nodig, af en toe een lege kop. Mijn kop maakt namelijk vrijwel constant overuren. Soms zou ik een uitknop willen. (97)

Ik word er dit jaar vijfendertig en dat vind ik oud, dat is gewoon den helft van zeventig. Ik plan dan ook een groots gebeuren om de pijn een beetje te verzachten. Wie weet moogt ge wel allemaal komen. Als ge nog wilt tenminste. Ik zal het u misschien nog wel laten weten. Misschien, we mogen met z'n allen de misantroop in mij niet vergeten. (101)

16-05-11

De lotto

Het was geen "stokje" maar wel een serieuze vraag blijkbaar waar ik zowaar bijkanst overgelezen had. Niet dat ik bijster origineel ben in het antwoord, tenminste vermoed ik toch niet.

Ik zou huizekens kopen en (laten) renoveren. Het ruwe werk zou'k door al dan niet illegale polen laten uitvoeren, tenslotte ben ik rijk en ga ik dan waarschijnlijk valse nagels hebben en op stilletto's van manolo bahlnik rondlopen in een designer jeans. Maar ik zou me volledig te buiten gaan aan verfkens kiezen, behangpapier, tegels, badkamermeubels, keukenfournituren. Soit hetzelfde doen wat ik nu doe met mijn eigen woonst dus, maar dan niet budgetgelimiteerd. Oh en voor de duidelijkheid nu zónder de illegale polen. Ik wil de zwartwerkpolitie niet op mijn dak.

Ik zou me ook instant een personal trainer en dietiste/kokin aanschaffen, want ik sport eigenlijk best wel graag maar moet eraan gezet worden en ik heb eigenlijk feitelijk geen probleem met diëten maar als ge zo caloriearme gezonde happen voorgeschoteld krijgt en ze niet zélf moet klaarmaken dan is dat toch ferm gemakkelijk. En zo zou ik dus eindelijk die vijf bureaukilo's kwijtgraken.

En ik zou terug naar de enige fatsoenlijke stad die ons land rijk is verhuizen. Voor de goede orde NIET antwerpen. Roloog. Ok ze hebben daar een wreed goeie kliniek, maar we gaan niet overdrijven niewaar. Brussel dus. Ik koop mij daar, in de tervurenlaan een volledig gerenoveerd oud herenhuis met gastenverblijven, garage en tuin en ga terug elken avond naar den bozar. Maar dan niet met afgetroggelde overschotkaarten van 't tweede balkon, maar gekochte goeie kaarten van beneden. Het kroost laat ik voorlopig in de deskundige handen van een medisch geschoolde ontzettend lieve marry poppins als ik in bozar zit en binnen een jaarke of zes mogen ze gewoon mee. Daartegen is op zijn minst de jongsten (dat manneke heeft écht muzikaal talent) al twee jaar een instrument aan 't spelen en den oudsten vindt "dag" gaan nu al leuk, die zal dat wel leuk blijven vinden.

Ik zou ook nog werken, zij het niet meer gáán werken. Ik zou zo wat overheidsconsultancy opdrachtjes aannemen en daar dermate goed in zijn (want ik heb daar écht waar bekanst nen échten diplom in) da'k mij daar dik voor zou kunnen laten betalen en zo zou ik nóg rijker worden.

Op reis gaan zou'k ook doen, minstens elke schoolvakantie met kroost en tussendoor nog ne keer of twee met echtgenoot (waarbij kroost dan weer in de deskundige handen van diezelfde marry poppins van derjust achter blijft).

Geeft nu toe, met zulks een gedetailleerde visie over een rijk leven, verdien ik dat gewoon!

13:40 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-05-11

Gebrek aan inspiratie

Amaai, het wordt hoog tijd dat er nog eens 'een stokje' mijn richting wordt uitgesmeten (neen, geen dertig dagen challenge met muziekskens. Ik luister alleen maar naar klassieke muziek of naar oude knarren zoals neil young en the beatles enzo. Oh en recentelijk ook naar massa's hollandsche kinderliekens) ik heb namelijk compleet geen inspiratie meer.

Ik heb losse gedachtensprokkels over hoe akelig duidelijk achillespezen van graatmagere mensen zijn en hoe schriklijk pijn dat moet gedaan hebben voor dienen enen ouden Griek die door achilleus achter zijn gevechtswagen werd gehangen aan zijn doorboorde achillespezen (Ja, ik wéét het, het zijn bizarre kronkels, maar hey, u wist al dat ik een zeker mate van verkniptheid bezit). Allé helpt mij liever op diene ouden griek zijne naam, want ik kan er niet opkomen. 't was genen griek, maar nen trojaan, maar da's allemaal één pot nat den dag van vandaag.

Ik zou u kunnen deelgenoot maken van mijn immense teleurstelling na het lezen van Dead Reckoning, de laatste nieuwe Sookie. Hij was slecht! Zo slecht, ik heb niet alleen spijt van mijn negentieneuro'nhalf, maar hij was dérmate slecht dat zélfs mijnen Eric Northman crush er compleet door verdwenen is. Wreed hé.

Goh en de jongsten is ineens goe ziek zeg. Niet plezant want de jongsten daar ben ik toch al wat bezorgder om en ookal is het een banale kinderziekte dan nog is het niet fijn om te weten dat overmorgen den oudsten het gaat vlaggen hebben. Een tweeling. Dubbel zoveel plezier, maar ook dubbele ziektes. Zucht.

Och en ik zou nog iets kunnen zeggen over de Klus en leer koffer die mijn zonen kregen van een koppel waarvan ik écht oprecht de mening was toegedaan dat ze ons leuk vonden. Ik ga mijn mening moeten herzien. De klus en leerkoffer van V-tech is hels! Echt hels. Gelukkig hebben zij een dochterke van een half jaar en kan ik binnen een klein jaar wraak nemen. Er zal zo ook wel iet bestaan voor meiskens. Maar soit, omdat het écht wel toffe mensen zijn krijgen ze het voordeel van de twijfel, en mogen ze ies komen thuiswachten ofzo. Het zal hun leren (klussen). En nu we het er toch over hebben, waarom moet kinnekesspeelgoed altijd lawaai maken? Ik kan mij niet herinneren dat dat in mijn tijd moest. Maar ik kreeg dan ook alleen maar ienemienemutte speelgoed, misschien lag het daaraan. Anyway, mensen as ge speelgoedselkes kado doet, denk dan ook eens aan de ouders in kwestie. Er is niks mis met een ouderwetse puzzel, echt niet.

En nu moet ik weeral zonekes gaan entertainen. Het middagslaapje zit erop, tijd voor pappekes, knuffelkes en zandbakgespeel. En ge weet het, as ge iet substantieels wilt lezen de komende dagen zult ge mij moeten zeggen wat, anders blijft ge dergelijke nietszeggende zever in uwe nek geslagen krijgen.

16:22 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

21-04-11

Den Eric

( Een kwestie van: ge hebt ne crush of ge hebt er genen) 

Het vrolijke single moordwijf dat samen met uw madam vorige week een lijstje ideale man opstelde wilt den Eric niet op het "onmiddellijk ja-lijstje" (ge verstààt dat niet hé, ook met kleren is hij om op te vreten). Allé 't is te zeggen, hij mag erop, maar hij is dan exclusief voor uw madam zélfs als hij bij onze vrolijkerd haar deur zou aankloppen. Vriendschap is toch iet schoon. Zij valt niet op groot, blond en blauw. Allé ze dacht van wel, maar toch maar niet.
Uw madam heeft altijd geweten dat blond en blauw niet haar ding waren, zij wou zwart en groen. En uw madam bleef trouw aan haar eigen. Eén keertje liet ze zich verleiden tot blond en blauw, maar dat was eerder vergelijkingsmateriaal met winnie the pooh dan met den Eric. En laten we wel wezen, wie wil er nu iet schattigs tussen de lakens als het om lust gaat. Dus bleef uw madam na dit blonde intermezzo weer bij haar gedacht en koos, en dat om de rest van haar leven mee te spenderen, voor zwart (allé donkerbruin) en bruin (want écht groene ogen dat is precies heel erg zeldzaam) tot dus den Eric op haar tv-scherm en in hare kop verscheen.
Wijt het aan een vervroegde midlife-crisis, een zgn. thirtisis (da's iet nieuws dat ze uitgevonden hebben om onzekere halfweg dertigers hun puberaal gedrag goed te praten) of aan opspelende hormonen, het maakt uw madam geen zier uit, feit is dat ze een ongelooflijke crush heeft ontwikkeld voor den Eric. 't Is bijkanst even erg als indertijd voor Koen Wauters (ja, ze is van die generatie, ja), met dat verschil dat het bij de Koen om kalverliefde ging, bij den Eric om ... euh iet anders.
 
Onze vrolijkerd is echter niet vies van een beetje veldwerk en  stelde voor samen naar stockholm te trekken (dàt dan weer wel) om uit te vogelen of blond en blauw toch niet haar ding is.

Ik zal maar passen peis ik, stelt u voor dat ik den Eric daar tegen het lijf loopt (want ja die bestaat echt, 't is ne zweud en hij heet alexander smeurebreud of zoiet) of nen eric lookalike ofzo. Dàn ga ìk misschien daadwerkelijk willen uitvogelen (pun intended) of zwart en bruin wel míjn ding is.

18:36 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-04-11

True Blood

Uw madam is verslaafd. Ja, ook aan tsjoklat, maar nu niet meer, allé ze is aan het afkicken want ze wil weer dunner worden (bureaukilo's). Ja, ook aan schoenen, maar nu efkes niet want ze kocht justekes een nieuw paar (rode) en ze moet haren halven trouwboek toch een béétje de illusie laten dat ze het geld niet langs deuren en vensters buitensmijt door elke wéék met een paar nieuwe schoenen thuis te komen. Eén keer per twee maand ofzo is een schoon gemiddelde. Voor de moment is uw madam verslaafd aan pulplectuur. Ja, candlelights, dàt wist u al, maar ze ontdekte Sookie Stackhouse, allé niet zozeer sookie stackhous als wel Eric Northman. In de serie op den TV (op acht, als u digitale TV heeft) is hij al YUM (ja, met hoofdletters, ja), in de boeken speelt uw madam haar fantasie ook een rol en is hij helemaal om op te vreten. Dus leest uw madam nu Charlaine Harris. Elken dag, een uur heen een uur terug, zeven minuten terwijl de jongsten zijn dialysemachien opstart, en 's avonds. Allé lezen, verslinden is een beter omschrijving eigenlijk. Verslinden is ook exact hetgeen uw madam ogenblikkelijk zou willen doen met den Eric als hij voor hare neus zou staan.

Het wordt tijd voor een citytripke Stockholm peis ik. Ah, neen, da's just ik was al voorzien. Damn!

08:18 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-04-11

Come out, come out, wherever you are

Een relationele katharsis mag een mens er natuurlijk niet van weerhouden om een verlanglijstje "ideale man" samen te stellen. Zeker niet wanneer een mens er een toffe namiddag met een vrolijk, single moordwijf heeft opzitten. Uw madam en zij sloegen de koppen bijeen en kwamen tot het volgende:

Geen ingenieur, historicus of psycholoog kwestie van door beiden getest en niet goed bevonden, een jurist testte zij nog niet, maar uw madam is voor de moment nog wel min of meer te spreken over den haren (als hij zijn verstand blijft gebruiken tenminste) dus die kunnen we nog in de running laten. Medici en vooral goede degelijke stielmannen zijn ook serieuze kanshebbers.

Ge zoudt het ons misschien niet nageven maar looks staan nu eens niet on top of the list, zie. Vanzelfsprekend zeggen we geen van beiden neen tegen een Jan Leyers, een Robert Pattinson of een George Clooney (oh en uw madam zegt ook onmiddellijk ja tegen Viggo Mortensen, maar daar hadden we het niet over) maar het hoeft niet zo noodzakelijk. Proper en geen kwabberende bierbuik is voor ons al meer dan genoeg.

Wat er écht bovenaan het lijstje staat is humor. Niet noodzakelijk tussen de lakens (maar het mag) maar daarbuiten alleszins. En liefst van het droge soort. Ook erg belangrijk een goede dosis zelfrelativisme. Niks zo aantrekkelijk als een man die wéét dat hij niet het centrum van het universum is, maar u het centrum van zijn universum laat zijn.

Ouder moet hij ook zijn (behalve Robert Pattinson dus), maar dan ook weer niet té oud. Geboortejaar 1965 is de absolute maximumgrens. Uw madam en zij waren gisteren getuige van de prijs die ge als vrouw moet betalen eens ge boven die grens gaat en gelooft u ons maar, het was erover!
Wij willen ook geen schoonmoeders meer, of toch geen al te aanwezige. Geen issuses met (een)ex-vrouw(en) (al moeten die er wel zijn natuurlijk, uw kent uw madam haar theorie over mannen boven de vijfendertig die nog nooit aan de vrouw geraakt zijn. Een lijfgeur of bizarre hobby moeten we d'r nu ook niet bijhebben) maar kinderen willen we er dan weer wel graag bijnemen.
De man in kwestie beschikt het liefst ook over een gezonde dosis verstand. Allé hij moet minstens een conversatie gaande kunnen houden die verder gaat dan hoeist? Goed en Ok dan. Getunde auto's en boenkeboenke muziek kunnen ons niet bekoren, over voetbal hadden we het niet, maar uw madam heeft een donkergrijs vermoeden dat het ook niet hoeft.

En dan de lengte. Neemt u het van ons aan, size matters! Zélfs met hakken van 9 centimeter moet de man in kwestie boven ons uittorenen, wat maakt dat hij niet onder één meter achtentachtig mag zijn (tja, wij zijn geen kleine kindvrouwtjes). We kunnen alleen maar hopen dat de rest dan in verhouding is.

Oh en tot slot, géén wereldverbeteraars, want laten we wel wezen, er is niks mis met een zak chips als avondmaal op tijd en stond, ookal moeten daar  arme zuidamerikaanse boerkens voor uitgebuit worden, er is niks mis met kleren van denhasjenem, ookal worden die in mekaar gestoken door arme kindertjes uit bangladesh en ookal produceren koeien veel CO2, een stukske vlees in uw soep is veel smakelijker dan nen brok tofu. Trouwens, wereldvrede en groen gedachtengoed dàt is voor miss world; wij willen een vént!

Voila, zo klaar als pompwater, niewaar? Dus wie het schoentje past trekke het aan en meldt zich. Bij haar wel te verstaan, uw madam is voorzien. Mercidankoewel.

21:23 Gepost door Arabelle in MLZHI (met dank aan de VRT) | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |