09-03-10

De kogel

U las het al, Het is er weer. Nachten heeft uw madam wakker gelegen, piekerend over de vraag of ze ging meedoen en àls ze ging meedoen hoe ze dan tijd moest vrijmaken om te studeren.

Afgelopen weekend vroeg echtgenoot wat ze nu ging doen: thuisblijven voor de kinderen of opvang zoeken en verder aan haar carrière werken; het voortdurende geschipper tussen de twee opties was hij beu en, zo vond echtgenoot, droeg bij aan de nervous breakdown van uw madam. Er moesten knopen doorgehakt worden.

Denk niet dat uw madam de optie thuisblijven niet heeft overwogen, echter punt negen van dit lijstje indachtig heeft ze na nóg twee peikernachten beslist dat ze toch, in de mate van het mogelijke, haar ambities wil waarmaken. Natuurlijk gaat ze haar kroost missen en natuurlijk gaat ze nooit gerust zijn en altijd blijven denken dat niemand zo goed voor haar jongens kan zorgen dan zijzelf en gelukkig is ze nog zéker anderhalve maand thuis om te genieten van haar kroost, maar zo helemaal niet meer werken en zo helemaal volledig op haar kinderen gericht zijn ziet ze eigenlijk niet zitten. De frustraties die zich de voorbije vier maand al hebben opgestapeld over opgesloten zitten met twee baby's en hersendood te voelen naderen zouden na verloop van tijd té groot worden en dat is niet gezond. In de eerste plaats niet voor uw madam haar kroost (een nagging mom hebben is nooit leuk) en ook niet voor uw madam.

De kogel is dus door de kerk en de zoektocht naar een full-time oppas (Met het Juleskind naar de kinderopvang gaat helaas niet, ookal is hij eigenlijk pico bello. Hij eet alleen langs zijn neusje) voor twee wonderschone handenbindertjes volop gestart. En zie, met dat vooruitzicht in het achterhoofd kan uw madam ineens de boel veel beter relativeren, is ze veel minder nerveus (behalve tussen half zes en half zeven 's avonds) en dat weerspiegeld zich natuurlijk op haar kroost, dat nu ineens ook veel rustiger is. Misschien toch maar thuisblijven en voor de kinders zorgen. 't Wordt nu eindelijk ook schoon weer.

Neen serieus, u wordt bij deze allen uitgenodigd om mee te helpen zoeken naar een oppas aan huis voor zowel Juleskind als Emielekind. Details over locatie enzo moet u maar vragen via mail.

18-02-10

Daar gaan we weer

Het is er, punt vier van de lijst. En uw madam is, ondanks chronische vermoeidheid en chronische overspannenheid en tweelingzorgen, vast van plan om wéér mee te doen én het deze keer te halen.

U mag dus met z'n allen nog eens de duimen doen draaien, kaarskens doen branden en beewegen organiseren voor iets triviaals. En als u dan toch bezig bent smijt er dan nog maar wat duimgedraai en kaarskesgebrand voor het Juleskind bovenop ook. 't Is niet omdat hij nu stabiel is en zijn moeder 't zot in hare kop heeft om weer te beginnen studeren en zich weer examens aan te trekken dat het manneke het niet meer kan gebruiken.

07-09-09

AAAAAAAAAAAAAAAAAARGHT !!!! (bis)

Branden de kaarsen al lieve belastingbetalertjes? En zijn uw duimen al opgewarmd? En de bee-wegen naar de kapel van de heilige rita en den heiligen antonius al uitgestippeld?

Morgen is het D-day en uw madam heeft stress, stress, stress en nog eens stress (maar dat is volgens echtgenoot een goed teken. Ik geloof hem dan maar).

02-09-09

AAAAAAAAAAAAAAAAAARGHT !!!!

Ik heb nog nooit zoveel stress gehad voor een stom examen als deze keer.

Enfin, nog 6 dagen en tegen dan ga'k het zodanig beu zijn dat het mij niet eens gaat kunnen schelen of ik het goed gedaan heb of niet.

Bij deze, brandt allemaal den 8sten september maar een hele hoop kaarsen en doe schietgebedjes voor den heiligen antonius en d' heilige rita enzo. En duimen! Tot ze d'r krom van staan.

Alvast nen dikken merci op voorhands.

19-08-09

Aanmoedigingen welkom

Een klein jaar geleden viel er op de werkplek van uw madam een serieuze bevordering te rapen. Eigenlijk voldeed uw madam op dat moment niet aan de voorwaarden, maar dankzij het trage logge systeem van onze federale instellingen gokte zij erop dat zij, tegen dat de tijd daar was, wél aan de voorwaarden zou voldoen. En zo geschiedde. In september mag uw madam meedoen aan een examen en wie weet haalt ze het wel en wie weet is die serieuze bevordering wel voor haar.

Alleen, intussen kan die bevordering uw madam gestolen worden natuurlijk. Zij wil babykamers inrichten en babykleertjes kopen en geboortekaartjes fabriceren en suikerbonen annex chocolaatjes of een andere tractatie uitzoeken, om nog maar te zwijgen van heelder dagen met de voetjes hoog zacht glimlachend voor zich uit zitten staren met de handen op de buik, zeker nu die twee wondertjes zich elke dag en vrijwel de hele dag door laten voelen. De ambitie is dus ver te zoeken.

Gelukkig loopt er nog steeds werkvolk rond in uw madam haar woonst en is er geen ruimte beschikbaar om babykamertjes in te richten en zouden kleertjes en andere toestanden onder dikke lagen stof terecht komen en rustig zacht glimlachend voor zich uit zitten staren doet een mens ook niet met vreemd volk in huis. Zij trekt dus elke ochtend gediciplineerd naar vader en stiefmoeder om daar te studeren, wat natuurlijk ook niet zo heel erg goed lukt wegens te gezellig.

Uw aanmoedigingen zijn dus vereist, want eigenlijk wil uw madam die bevordering toch wel nog graag hebben, 't zou haar leven aanzienlijk aangenamer maken én ze zou meer tijd kunnen doorbrengen met haar kroost, alleen dat ellendige gestudeer, een mens wordt dat zo beu.

28-07-09

Gedaan...

... met mijn schoon ambtenarenbestaan. De Baas komt vandaag terug en ik ben al twee uur noeste arbeid aan het leveren kwestie van mijn lamlendigheid van de voorbije drie weken te camoufleren.

Gelukkig ben ík vanaf volgende week met vakantie. Stel u voor ik zou anders nog écht moeten werken ook, en dat aan de staat. Tsss.

29-06-09

Hard labeur

Een ambtenarenmaandag als de baas met vakantie is (ofte: "hoe wordt uw belastingsgeld besteed"):

  • 9.21u: toekomen op het werk
  • tussen 9.21u en 9.45u:ontbijt en mails checken
  • tussen 9.45u en 10.45u: rondvraag bij collega's naar het weekend
  • van 10.45u tot 12.00u: parlementaire vraag beantwoorden (het antwoord is: 'nihil')
  • van 12.00u tot 14.00u: lunch (en een beetje soldenshoppen)
  • van 14.00u tot 14.30u: nakaarten over de lunch
  • van 14.30u tot 16.00u: parlementaire vraag beantwoorden (het antwoord is: "nihil")
  • 16.07u: vertrekken op het werk.

U begrijpt, dat uw madam pas met vakantie gaat wanneer de baas terug is.