09-10-09

l'Histoire de B.

Net zoals P. bijna acht jaar geleden, werd ook B. door ons gered, zij het niet van de verdrinkingsdood, maar van het recht van de sterkste.

B. was namelijk het verneutelingske van de nest, ze had één veel sterkere broer en twee veel sterkere zusjes, een slechte heup en een zielige piep in plaats van een krachtige miauw. Ze had ook een prachtige pluimstaart, schattige pluimkes uit haar oren, maar voor de rest zat ze onder de vlooien en de klitten. Uw madam haar hart kon al die ellende niet aanzien en B. moest dus mee naar huis. Dik tegen de zin van echtgenoot, dat begrijpt u, een kat tot daar toe, een wandelende verklitte vlooienbaal da's iet anders.

De rit naar huis was voor B. een hel, getraumatiseerd door eerst een klopjacht om haar vast te krijgen (oh ja, ze was ook nog eens verwilderd) dan zonder pardon in een kartonnen doos gestopt geworden en dan drie kwartier in een auto. Het was  ook hel voor uw madam en echtgenoot, B. had zich tijdens de klopjacht flink geweerd, met dieppe krabben tot gevolg, de kartonnen doos  was niet lekvrij en de urinegeur gedurende de drie kwartier doordringend. Thuisgekomen schoot B. meteen onder de zetel en kwam daar de eerste drie weken niet van onder, toch niet dat wij zagen. Na drie weken liet ze zich eindelijk zien en werd het arme beestje alweer bij haar nekvel gegrepen om een nieuwe traumatiserende ervaring op te doen bij de dierenarts. Al die trauma's stapelden zich op en maakten van B. een schuchtere, mankende maar gezonde, zij het nooit geheel klitvrije, kat. Zo eentje die in de zetel ligt te slapen, maar waar ge vooral niet te dicht bij moet komen, want dan vlucht ze weg. Uw madam vond dit eigenlijk wel vertederend, echtgenoot vond het maar niks, maar bon, ze was er nu, ze kon blijven. 

Bijna acht maand geleden kwam hierin verandering. B. kwam ineens in de zetel gesprongen als wij er ook in zaten, B. kroop ineens ook in bed om zich aan ons voeteneind te nestelen, B. wou ineens ook geknuffeld worden als P. knuffels kreeg B. vond het ineens ook heerijk om achter haar oren gekriebeld te worden. B. ontpopte zich tot een spinnende knuffelkat, die zich gewillig liet kammen en knippen. Ok ze loopt nog steeds een beetje mank, ze kan nog steeds niet fatsoenlijk miauwen en door het drastische geknip van echtgenoot ziet ze er niet echt uit (maar ze is wel klitvrij, en haar haar zal wel teruggroeien zeker), ze  heeft daarentegen ook nog steeds een prachtige pluimstaart en schattige pluimkes uit haar oren en na vier jaar is ze eindelijk ook een volwaardig lid van het Arabellehuishouden.

 

10-05-09

Aristokat

P. werd door echtgenoot en uw madam gered van de verdrinkingsdood toen ze een week of vijf was. Het handjevol kat is sindsdien reeds zeven jaar een volwaardig lid van het Arabellehuishouden. Waarschijnlijk is vijf weken veel te vroeg om als kleine kat over te stappen van een rolmodel moederkat naar een rolmodel mens. P. heeft dus weinig of geen katse neigingen.

Net als wij slaapt P. in bed, net als wij wast P. zich in de badkuip of wastafel, net als wij zit P. aan tafel, op de schoot van vrouwke, pootjes netjes links en rechts van het bord, net als wij wil P. weten wat de pot schaft en springt dus tijdens het koken op het aanrecht waar ze rustig de boel afkijkt, net als wij wil P. garnalen, gerookte zalm, verse tonijn en kreeftensoep.

En dat is nog niet eens het ergste. Ze krijgt het nog allemaal voor mekaar ook. Misschien zijn echtgenoot en ik wel katser dan we denken.

08-05-09

Dierenliefde

Ook voor het ziekenhuisdrama was uw madam aan bed en canapé gekluisterd, in die eerste week van mijn bedlegerigheid dankzij het mooie weer af en toe afgewisseld met ligzetel in de tuin.

Laptoploos ('t is wreed een mens moet tegenwoordig in de kliniek belanden voor een echtgenoot genoeg vermurwd is om in een nieuwe laptop te voorzien) restte mij niks anders dan argeloze medemensen telefonisch lastig te vallen (wacht tot echtgenoot de gsm-rekening ziet, hij zal zich die twee weken laptoploosheid nog serieus beklagen. Gnegnegne). Na mij ervan overtuigd te hebben dat mijn taken op de werkvloer terdege werden overgenomen (u herinnert zich mijn onstuitbare drang mijn nut aan de maatschappij te bewijzen, bedlegerigheid doet hier natuurlijk geen afbreuk aan) en na de beschikbare tantes, vader en stiefmoeder lastig gevallen te hebben met een dosis zieligheid was het de beurt aan de huisvrouw. Gelukkig kon ik ook telefonisch mijn nut aan de maatschappij (gepersonaliseerd door onze huisvrouw) bewijzen en gidste haar door de beginselen van het plantwezen. Op mijn tip dat ze haar plantsels niet alleen met regelmaat van water moet voorzien, maar ook een dosis liefde en genegenheid moet schenken antwoordde ze smalend dat ze nog niet tegen de gaston praat, laat staan tegen haar fuschia. Dit ontlokte bij mij natuurlijk de bekentenis dat ik wél met mijn katten converseer (een mens moet iets doen, laptoploos en na het telefonisch lastigvallen van medemensen). Het zal u niet verwonderen dat een smalend gesnuif aan de andere kant van de lijn klonk.

Twee dagen later, getroffen door mijn zieligheid, kweet onze huisvrouw zich van één van de werken van barmhartigheid en kwam de bedlegerige bezoeken. Twee minuten was ze binnen, lieve belastingbetalertjes, twee minuten en wie zat er tegen P. te kletsen? Ja hoor! Laat u dus niks wijsmaken door sarcastische uitspraken over haar menagerie, de huisvrouw heeft een zwak voor beesten, doet er zelfs even onnozel tegen als u en ik.

Trouwens, wedden dat ik haar nog tegen haar plantsels kan laten kletsen ook? Als dit 100_3245

het resultaat is, dan wil een mens toch al eens onnozelgaweg staan kletsen tegen een stuk hout met wat bloemen op.

10-04-09

Paaskonijn

Vandaag las uw madam in het Metro'ke (u weet wel dat gratis gazetje in de stations) dat gaia weer iet nieuws gevonden heeft. Batterijkonijnen. Nu had ik daar nog nooit van gehoord, maar naar het schijnt worden ook konijnen voor hun vlees gekweekt op dezelfde manier as kiekes voor hun eieren. Prettig is dat niet voor konijn en kip. Een konijn wil huppelen en een kip scharrelen, met z'n tienen in een hokje lukt dat niet zo goed.

Maar toch, als dat konijn alleen gekweekt wordt voor zijn vlees (wat trouwens niet te versmaden is) dan heb ik persoonlijk liever een stukje konijnenvlees op m'n bord van een konijn dat een ellendig leven heeft gehad dan van nijntje dat vrolijk in de tuin van boer jan heeft rondgehuppeld. Want geeft u nu toch toe, het batterijkonijn wordt tenminste uit zijn lijden verlost doordat het op mijn bord terecht komt met een lekker sausje en wat pruimen. Nijntjespringkonijn krijgt elke dag liefdevolle aandacht en lekker voer van boer jan, mag huppelen en spelen naar hartelust en wordt dan ineens ruwweg de nek omgedraaid.

Een petitie tegen huppelkonijnenvlees zou ik misschien wél tekenen, maar tot zolang eet ik zondag lekker paaskonijn.

 

03-02-09

Poezensoep

Wie nu denkt dat ik met een recept afkom waarin gekookte muizen een rol van betekenis spelen, heeft het mis. Uw madam kon  namelijk, met verbazing,  net vaststellen dat P. en B. allebei verzot zijn op doodnormale pompoensoep. Liefst lauw, maar koud is ook ok.

Katten, ge geraakt er nooit wijs uit.

16-01-09

Ik staak!

Naaktslakken verkiezen allerlei vunzigheden uit te halen tussen de verschillende lagen van een (vochtige) houtstapel zodat argeloze ambtenaren, des avonds als het donker is, nietsvermoedend met de blote hand in het uit die vunzigheden voortgesproten kroost grijpen bij het uitkiezen van droge houtexemplaren.

Gedaan met mijn nut te willen bewijzen aan de maatschappij! Dat echtgenoot zélf hout binnenzeult, of hij nu al in piezjema zit of niet. En dat gedoe met die sjauffaasj hangt ook mijn voeten uit.

Zo, nu weet hij het.

04-01-09

Ne fleuris

Dat was ik u nog vergeten vertellen.

Echtgenoot en ik hebben twee katten, P. en B. Omdat ik een doemdenker ben en het niet wil meegemaakt hebben dat ik na een zware werkdag welgemutst huiswaarts keer en ter hoogte van mijn voordeur een herkenbaar platgereden kattenlijfje tegenkom zijn P. en B. 'binnenkatten'.

Zij hebben 320m² (onafgewerkt) huis, vier zetels, acht stoelen, een bed, drie krabpalen (met plateau en huisje) diverse vensterbanken, twee tafels, een aanrecht en een werkblad, verschillende tapijten en ontelbare verstopplekjes vrijelijk tot hunner beschikking, kom dus bij mij niet aandraven met "katten-die-moet-ge-hun-vrijheid-geven"-onzin. Mijn beesten krijgen alle vrijheid die ze nodig hebben. B. is het met deze stelling volmondig eens. P. niet. Daarom geldt, ten huize van, een strikt sluizensysteem. Dit houdt in dat deur 2 pas opengaat nà dat P. uit de sluis is verwijderd en nà dat deur 1 gesloten werd. Echtgenoot ként dit systeem, meer nog is er zelfs de uitvinder van, doch heeft het nog steeds niet volledig onder de knie.

Wie stond er dus afgelopen zaterdagnacht in hare piezjema, in den ijzige kou op P. te roepen? Juist ja. En wie komt er àltijd enthousiast aangerend, staart omhoog, als het vrouwke roept? Juist ja, behalve nu dus. Drie kwartier (drie kwartier!!!) heb ik rondgelopen in den ijzige kou, op kapotte sloefen, roepend, op de grond knielend om onder alle bomen en struiken te kijken in onzen hof, echtgenoot verwijtend, weer roepend, weer op de grond knielend om onder alle bomen en struiken te kijken dit keer in de tuin van buurman, echtgenoot verwijtend, weer roepend, dit keer met een grote krop in de keel, drie kwartier alvorens ik mij verkleumd, wa zeg ik bevroren, en moedeloos weer naar binnen begaf. En wie zat er al die tijd lekker warm achter het bad verstopt? Juist ja. Rotkat.

Katten zijn niet goed voor uw gezondheid, ge krijgt er ne fleuris door, zegt dat ik het u gezegd heb.