27-02-13

Ja!

Hij staat erop. Op De Lijst, met hoofdletter ja.

 

IK ben vanaf 17.59 u vandaag officieel tégen Go For Zero. Sorry hé, als het op mijn zonen aankomt ben ik niet geneigd tot politieke correctheid.

20:36 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-09-12

De eerste schooldag

P1050588.JPGKunt u dat nu geloven? Nog geen drie jaar geleden zaten ze nog in mijn buik en nu loopt dat rond op de speelplaats alsof het nooit anders gedaan heeft.

Mijn kroost is groot geworden, veel te snel naar mijn zin, maar ze doen het o zo goed! Ne mens mag er effenaf fier op zijn. Geen traan hebben ze gelaten, mama wel natuurlijk, die heeft haar een oog uit geblèt. Vandaag ging zo mogelijk nog vlotter dan gisteren en zomaar ineens heb ik schoolgaande kinders. Nen helen dag.

Doe zo voort jongens! En dat ge het  de komende vijftien jaar even plezant moogt vinden.

14:59 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

04-02-12

Meligheid

Is er een leukere leeftijd dan twee? Dat spreekt nog niet tegen, of is ten minste nog serieus onder de indruk als ge eens ogen trekt of uw stem efkes verheft; dat ziet er übercute uit, geen puisten, geen disproportionele ledematen, geen vettig haar, geen ondefiniëerbare bovenlipbegroeiïng; dat is nog niet geïnteresseerd in starwars, river monsters, extreme engeneering of voetbal, maar zit nog lekker gezellig naar pieter post en bruintje de beer te kijken en naar ouwe disneyfilms genre merlijn de tovenaar; dat neemt dingen aan gewoon omdat gij dat zegt ('papa's drinken cola, kindjes drinken water'. Het is een waarheid als een koe en de boodschap wordt naarstig uitgedragen.); dat kent maar één vrouw en die staat centraal in heel hun wereld, geen gedoe met vriendinnekes die hen tegen u opzetten of erger nog schoondochters die kritiek geven op u; dat ontdekt elken dag iets nieuws en straalt van blijdschap en verwondering bij elke nieuwe opgedane kennis; dat begint vollenbak te spreken en dus ook te spelen met woordjes (sinds het begrip "handschoen" in hun wereld geïntroduceerd werd, krijg ik nu bij het bevel "schoenen aan" steevast de vraag "antjes of foetjes, mama?"); dat slaapt overdag nog een uur of drie zodat ge tussen het als klimrek, troosgever en voedselvoorziener fungeren door, ook nog eens tijd hebt voor uzelf (of voor uw huishouden of echtgenoot)

Peuters van twee, iedereen zou er minstens ééntje in huis moeten hebben, ge wordt daar content van. En voor uw pensioen zou het ook al helpen.   

15:16 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-01-12

Nieuwjaarke zoete

Waar tot den 28sten december het inderdaad een zoet nieuw jaar scheen te worden, werd het eerder afwachten. De jongsten, of wat dacht u, deed weer eens een specialleken. Een héél specialleken wel deze keer. Ondanks kapotte nierkes, die een rol spelen in uw hormoonhuishouding, en ondanks dialyse, die, gedurende 20 jaar onderzoek door allerhande specialisten proefondervindelijk vastgesteld uw hormoonhuishouding lam legt, blijkt de jongsten een overdosis testosteron in zijn bloed te hebben. Mysterie, mysterie en paniek, paniek. Vanaf vandaag maandelijks een anti-testosteronspuit in zijn bil (en da's hele erge auw), een resem onderzoeken om uit te zoeken waar dat testosteron vandaan komt en voorlopig géén transplantatie.

Jeuj.

Ik ben het beu. Kots en kots en kots beu. Ik wil rust. Voor hem, voor zijn broer, voor echtgenoot en voor mijzelve. Géén medische onverklaarbare toestanden niemeer, geen dialysemachines niemeer, geen epo-prikken niemeer, geen blaassondens, maagsondes of dialysekatheders niemeer en vooral géén, maar dan ook absoluut géén nieuwe afwijkingen meer. Stop. Genoeg is genoeg en trop is echt veel en veel en veel te veel.

11:03 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

21-12-11

Genetisch belast

Vorig jaar, het kroost was toen amper één, kreeg ik een brief. Van de stad. Ik moest via een ingewikkeld systeem van aanmelden en voorkeuren en afstanden mijn kinders inschrijven in een kleuterschool. Ik vond het belachelijk (welke moeder wil er nu, terwijl het boeleke amper één is, al denken aan concentratiestoornissen, clb-testen voor één of ander letterwoord en rilatinepillekes) maar deed wat er van mij gevraagd werd. Een rekensommetje leerde me dat mijn kinders ten vroegste met hun boekentaske, boterhammekes en beteutert gezichtje aan de schoolpoort verwelkomd zullen worden ergens op het einde van mei 2012. Dàt leek mij de moeite niet meer en trouwens de kans dat de niertoestanden van de jongsten dan al helemaal volledig achter de rug zijn, is ook irreëel. Ik gaf dus aan dat het kroost sowieso pas zou starten in september 2012. Dat zette ik in december 2010 (en 10 dus hé) op papier, allé op PDF, ge kent dat wel.

En lap zeg, er is natuuuurlijk een probleem, want dat wil zeggen dat ze gaan instappen met de instapperkes van geboortejaar 2010! Groot probleem! Ik moet dat per mail bevestigen en, hou u vast, de disfunctiecommissie, gaat daarover oordelen.

Het is bewezen, disfunctionaliteit is genetisch. Ocharm.

(Oh en kan iemand me eens uitleggen hoe het komt dat ge uw kinders bijkanst twee jaar op voorhand in een kleuterschoolke moet inschrijven terwijl er steen en been geklaagd wordt dat het aantal geboortes daalt????)

10:51 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-12-11

Dank u sinterklaasje

Ik zette mijn schoen niet, ik schreef geen brief, geen wortel voor slecht weer vandaag, geen pintje voor zwarte piet (die volgens de sinterklaaskrant ineens geen negerslaafje meer is, maar zwart ziet omdat hij door de schoorsteen moet kruipen, allé jong waar gaat dat naartoe met folklorischische waarden uit mijn jeugd) geen porto'ke en sigaar voor sinterklaas en het vuur lieten we ook niet uitgaan, de mens zijnen baard, tabbert en mijter hebben dus ongetwijfeld brandschade opgelopen (u weet dus waar de schuld ligt van een sint met te korte baard) en toch was ik blijkbaar uitzonderlijk braaf. Allé misschien niet ik, maar zéker mijn zoon, want:

juicht en jubelt gij allen: we kregen groen licht!!!!

Hij komt op de wachtlijst.

21:13 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

22-11-11

De krak

Niet die van canvas, maar die van 't UZA, dàt is mijne zoon. De jongsten, dus (den oudsten heeft zich op dat vlak gelukkig nog niet moeten bewijzen. Laten we met z'n allen hopen dat hij ervan gespaard blijft. Eentje van de twee is al erg genoeg) Deze ochtend om zes uur werd het manneke uit z'n bed gesleurd (allé, met zachte hand genomen, maar gesleurd klinkt dramatischer hé) om een uurke later op een operatietafel gezwierd te worden (als ge't echt wilt weten, met tranen werd achtergelaten want jà, het was "ingreepke" nummer dertien (13, op 24 maand, rekent u uit?) maar gelooft u mij nu maar, uw kind onder narcose zien gaan went nooit. Nooit. En laten we wel wezen, dat hoort ook zo, niet?) en nog een uur later gezwind van 't fleske op tien minuten tijd ne volledigen 25-er spa reine leeg te toeteren (en nee, dit is niet stoerder omschreven dan het was, mijn zonen drinken van 't fleske, gelijk het echte tooghangers betaamt, het is genetisch waarschijnlijk, al wil ik hiermee natuurlijk niks over hun vader zeggen, u kent mij beter dan dat nietwaar. Gniffel.) en om nóg een uur later langs de winkels in brasschaat te kuieren met zijn moeder en grootmoeder en d'r ook nog stijl en kledingadvies bij te verkopen. Echt waar. Dat is nu toch straf, om negen uren geopereerd worden in de edele delen streek en om één uren gelijk ne groten de winkels afstruinen?

Anyway, ik zen d'r content mee, want ik zag er alweer als een bérg tegenop, maar mijne zoon, die kan op zijn één been het leven aan, jong, ookal is't objectief gezien voor hem helemaal niet zo plezant. Gelukkig maar, zo leer ik ook hoe dat moet, want dat ik wat dat betreft nog veel van hem te leren heb, dat durf ik u ook wel bekennen.

21:18 Gepost door Arabelle in kindjesperikelen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende